09-03-11

En prozac is mijn paracetamol - Charlie Bee

‘Samen gaan we op de bank zitten om een filmpje te kijken. “Even lekker niks,” zegt mijn moeder. Maar in mijn hoofd is het helaas nooit “even lekker niks”, in mijn hoofd heerst chaos.’ ‘Opeens besef ik dat als je hoofdpijn hebt, je een paracetamol neemt. Mijn depressie is mijn hoofdpijn, mijn antidepressiva is mijn paracetamol.’ ‘Zestig miligram antidepressiva en veertig miligram antipsychotica, zestien jaar ben ik. Heb je het dan even voor elkaar? Nee. Het gleed langzaam in me. Waarom glijd het er niet weer langzaam uit?’

Charlie is 14, woont bij haar ouders, zit op het gymnasium, heeft veel vrienden en wil later rechten studeren. Kortom, ze lijkt een doodnormale, gelukkige puber. Dan besluiten haar ouders te scheiden en staat haar leven op zijn kop. In de twee jaar daarna gaat het steeds slechter met Charlie en als ze 16 is, constateert de huisarts dat ze depressief is. Een periode volgt van pillen, psychologen, paniekaanvallen, zichzelf snijden, een zelfmoordpoging en uiteindelijk opname in een kliniek. Op een dag schrijft ze een afscheidsbrief en beseft ze wat voor geweldige mensen ze om zich heen heeft. Ze weet dat ze absoluut geen afscheid van hen wil nemen. Dit betekent het keerpunt en langzaam klimt ze omhoog uit het diepe dal. Charlie Bee heeft een eigen website: Charlie Bee

1 opmerking:

  1. Erg mooi boek, een echte aanrader voor jong & oud. Behalve een aangrijpend verhaal ook erg goed geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen