21-09-12

Recensie: Het verhaal van mijn zelfmoord - Viktor Staudt

Titel: Het verhaal van mijn zelfmoord
Auteur: Viktor Staudt
Genre: Mens & Maatschappij / Waargebeurd
Uitvoering: Paperback
256 pagina's | Nieuw Amsterdam | september 2012


Viktor Staudt:
Studeerde na het gymnasium enige jaren rechten en werkte vervolgens tien jaar voor een luchtvaartmaatschappij. Na bijna tien jaar in Duitsland en Zwitserland te hebben gewoond, vestigde hij zich begin 2012 in Italië. Viktor Staudt houdt zich op dit moment bezig met online zelfmoordpreventie.

Het verhaal:
Viktor Staudt heeft een goede baan, houdt zich fysiek en mentaal in conditie met hardlopen en zwemmen en stort zich regelmatig in het uitgaansleven. Ogenschijnlijk gaat het goed met hem, maar wat bijna niemand weet is dat Viktors leven wordt beheerst door angstaanvallen en depressies. Hulpverleners kunnen hem niet helpen of bereiken. Als Viktor geen uitweg meer ziet, besluit hij op station Amsterdam RAI voor de trein te springen. Hij overleeft de zelfmoordpoging, maar raakt zijn benen kwijt. Het is wrang dat pas ná deze dramatische gebeurtenis een goede diagnose (borderline-persoonlijkheidsstoornis) werd gesteld en Viktor de juiste medicijnen kreeg voorgeschreven. Het verhaal van mijn zelfmoord is een aangrijpend levensverhaal; een uniek boek voor (familieleden en vrienden van) mensen met angsten en ernstige depressies en voor professionals in de medische wereld.

Mijn mening:
De woorden die mij te binnen schieten na het lezen van dit boek zijn; wat een zeer aangrijpend, meeslepend, ontroerend en pakkend verhaal. Maar ook: wat een krachtig en moedig mens is Viktor Staudt. Het verhaal is vlot, makkelijk te lezen en beeldend geschreven waarbij gebruik is gemaakt van de afwisseling tussen heden en verleden. 

Meteen bij het lezen van de eerste paar zinnen wordt je het verhaal ingezogen, het pakt je en laat je niet meer los. Het verhaal begint op het moment dat Viktor in het ziekenhuis bij komt na zijn sprong. Een sprong die hij overleeft maar waarbij hij zijn beide benen verloor. Viktor noemt het "ik ben aangekomen bij hoofdstuk 0 van mijn leven". Het verhaal wordt afwisselend in het heden, het tijdperk van de nieuwe zinloosheid, en het verleden, de jaren voorafgaand aan de sprong oftewel het tijdperk van zinloosheid, verteld. Zo had Viktor vijf jaar voor zijn sprong het gevoel dat "er zich rond mijn dertigste 'iets' zal voordoen wat mijn leven compleet verandert. Ik weet twee dingen heel zeker; dat ik niét doodga en dat ik vreselijk veel pijn ga lijden" Hoe waar zal dit later blijken te zijn. Door de flashbacks kom je er als lezer achter wat hem tot deze sprong heeft gebracht. Zijn leven werd beheerst door depressies, angst- en paniekaanvallen en de angst voor de onzichtbare vijand. "ik kan niet omgaan met wat er van me wordt verwacht. Het is soms alsof ik niet besta, alsof ik lucht ben en alleen met heel veel moeite iets kan opbouwen, wat vervolgens door het minste zuchtje wind omver kan worden geblazen. Ik ben doodop van het eeuwige vechten tegen de angst- en paniekaanvallen. Ze houden maar niet op. Ik heb wel gezocht naar een oplossing, maar misschien alleen daar waar geen oplossing te vinden was". Viktor gaat na een verblijf van 2 maanden in het ziekenhuis naar een revalidatiekliniek in Amsterdam maar voelt zich hier niet op zijn plek, hij krijgt hier niet de hulp waarnaar hij zo op zoek is. Na een kort verblijf bij zijn ouders, gaat hij naar een revalidatiekliniek in Duitsland en het zal hier zijn dat er een juiste diagnose gesteld wordt; borderline-persoonlijkheidsstoornis. Pas jaren later krijgt hij eindelijk de medicijnen voorgeschreven die hem verder helpen. Viktor komt terug, hij strijd niet langer tegen de onzichtbare vijand, maar pakt het leven vast en laat het niet meer los. "Ik weet dat ik ooit dood zal gaan - daar is nog geen medicijn voor - maar ik heb besloten de dood af te wachten in plaats van ernaar op zoek te gaan".

Geen opmerkingen:

Een reactie posten