14-08-12

Recensie: Indien plaats beschikbaar - Sofie Rozendaal

Titel: Indien plaats beschikbaar
Auteur: Sofie Rozendaal
Genre: Roman
Uitvoering: Paperback
256 pagina's | Gennep B.V. | juni 2012


Sofie Rozendaal
Sofie Rozendaal (1987) is freelance publiciste. Ze schrijft voor verschillende tijdschriften, schildert en illustreert. ‘Indien plaats beschikbaar’ is haar romandebuut. Eerder schreef ze de boeken ‘Gek van eten. Als voeding je leven regeert’ (2008), ‘Mijn Michael’ (2010) en ‘Blonde manen’ (2011). Ze woont in de Hoeksche Waard.

Het verhaal:
Sofie’s vader is piloot. De meeste mensen zijn daarvan onder indruk. Dan is hij zeker heel stoer en ‘glamorous’, en dan reist Sofie zeker al haar hele leven de wereld met hem af? Nee en nee. Sofie kent haar vader alleen als een verfomfaaide, afwezige man die op rare tijden staat te koken omdat zijn biologische klok weer eens in de war is. En meevliegen? dat heeft ze niet meer gedaan sinds ze klein was. Ze durfde niet. Tot nu. Voor het eerst sinds jaren reist Sofie mee met haar vader, op een ‘indien plaats beschikbaar’-familiekaartje. Het wordt een reis vol avontuur, waarop haar paardrijverleden haar goed van pas komt en ze haar vader van een heel andere kant leert kennen. En dan is daar nog de knappe derde piloot Joost. Voor Sofie blijkt deze reis van Amsterdam naar Los Angeles een reis naar echte volwassenheid.

Mijn mening:
Het verhaal had me na de eerste pagina al te pakken en heeft me niet meer losgelaten. Gedeeltelijk autobiografisch en boeiend, goed opgebouwd verhaal. Sofie schrijft heel beeldend met prachtige zinnen. In het boek wisselen hoofdstukken tussen heden en verleden (flashbacks) elkaar af; het heden waarin Sofie met haar vader meereist naar LA op een indien-plaats-beschikbaar ticket. Ze hoopt op deze manier dichter bij haar vader te komen en hem op een andere manier te leren kennen. En het verleden; Sofie op dertienjarige leeftijd toen het mis ging met Sofie en zij angst voor ziektes met uiteindelijk een eetprobleem ontwikkelde. Het thema van het boek, vader-dochter relatie en de persoonlijke groei van Sofie, zijn ontzettend mooi en goed beschreven. Sofie leert haar vader tijdens de vlucht op een geheel andere manier kennen als gezagvoerder en ziet een heel andere kant van haar vader, een kant die zij niet kent. En zelf ziet ze tijdens deze vlucht haar verleden onder ogen. Of zoals Sofie het zelf zo mooi omschreven heeft: "het verleden, een periode die ik ver achter me wil laten om opnieuw te beginnen. Als een verbeterde versie van mijzelf in een wereld waarin alles als vanzelf op zijn plek zou vallen. Maar in plaats daarvan heeft het verleden kennelijk ook deze vlucht naar LA genomen. En zo ontmoeten we elkaar weer, hoog boven de donkere oceaan" en ook "Het is alsof ik voortdurend wordt achtervolgd door een meisje van dertien. Een schichtige, bange gestalte. Niemand die haar gerust kan stellen, niemand die tot haar doordringt. Ze trekt aan mijn kleren om aandacht te vragen, om me niet kwijt te raken. Maar ik wil juist niets liever dan haar voorgoed van me afschudden. Ook al ging het leven verder en kreeg ik uiteindelijk de hulp die ik echt nodig had, dat meisje is nooit helemaal verdwenen". Tijdens de vlucht leren we Sofie beter kennen, haar gevoeligheid, onzekerheid en haar angsten, langzaam vallen alle stukjes op hun plek en wordt hetgeen er in haar jeugd gebeurd is, en zo'n grote invloed op haar leven heeft gehad, duidelijk. Ook maken we haar persoonlijke groei als lezer van dichtbij mee en zien we hoe ze langzaam de gebeurtenissen uit het verleden een plek kan geven en van zich af kan schudden. De afwisseling tussen heden en verleden is geen storende factor maar is heel mooi gedaan en het verhaal loopt mooi in elkaar over. Aanrader!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen