30-09-12

De mooiste kleur die niet bestaat - Maartje Laterveer

Wie tijdens de Koude Oorlog achter de Muur leefde, hoefde niet in de gevangenis te zitten om gevangen te zijn. Maar hoe vrij was en is het leven in West, aan de 'goede' kant van de muur? Hoe vrij is een leven waarvoor je de beslissende keuzes maakt op een leeftijd waarop je nog nauwelijks weet wie je bent, op zomaar een dag… maar wel een dag waarop je grootste illusie aan diggelen sloeg? 

De 23-jarige Oost-Berlijnse Julia vlucht eind jaren zeventig naar het westen, haar zus achterna, die twaalf jaar eerder probeerde de Spree over te zwemmen en daarbij werd doodgeschoten. Ze wordt gedreven door hetzelfde verlangen naar vrijheid, en dezelfde overtuiging dat ze die zal vinden zodra ze westerse grond betreedt. In tegenstelling tot haar zus haalt Julia het wel. Ze verhuist naar Amsterdam, trouwt en krijgt een zoon, gaat werken op de redactie van een krant en keert haar oude leven de rug toe. Dat haar nieuwe leven evenmin de vrijheid biedt waarnaar ze verlangde, beseft ze pas als de Muur valt en ze met tegenzin teruggaat naar Berlijn. Als ze serieus genomen wil worden als journalist kan ze geen nee zeggen op het verzoek van haar hoofdredacteur om vanuit haar thuisland verslag te doen van de Wende. De Muur is al bijna een jaar open als ze gaat. Julia treft een stad aan die ze verdeeld heeft achtergelaten en die dat nog steeds lijkt, zoals ook haar jeugd nog tussen de straatstenen ligt, haar moeder nog zo hard is als ze zich herinnert en hun relatie moeizaam als altijd. In plaats van onderzoek doen voor haar reportage, zoekt Julia instinctief haar jeugdliefde Alexander op. Hij zou haar volgen op haar vlucht, destijds, maar kwam nooit opdagen. In plaats daarvan stuurde hij een koele, afwijzende brief. Nog altijd begrijpt Julia niet waarom. Eindelijk kan ze het hem vragen, maar Alexanders antwoord haalt meer overhoop dan Julia ooit had kunnen vermoeden en plaatst haar verleden in een volkomen nieuw daglicht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten