05-09-12

Recensie: Gewoon anders - Luc Descamps

Titel:  Gewoon anders (Portretreeks)
Auteur: Luc Descamps
Genre: Jeugd 13+
Uitvoering: gebonden, Hardcover
176 pagina's | Abimo | september 2012

Luc Descamps:
Luc Descamps werd geboren in Wilrijk op 27 april 1962.  Op school bleek dat hij het vrij goed deed wanneer er opstellen moesten worden geschreven, maar er was geen haar op zijn hoofd dat eraan dacht om ooit schrijver te worden ; boeken waren er om te lezen en in zijn geval niet om zelf te schrijven. Hij kon zich trouwens niet voorstellen dat iemand zo veel geduld kon opbrengen om maandenlang aan hetzelfde te werken.
Descamps koos de richting moderne talen. De taal begon hem meer en meer te boeien en toen hij achttien was, besloot Luc dat hij leraar wilde worden. Zo kwam het dat hij twee jaar later zijn diploma van leraar Nederlands, Engels en Duits op zak had. Met zijn eerste boek, een roman voor volwassenen, had hij geen succes. Hij was toen nog in loondienst en het stoorde hem enorm dat hij niet meer tijd had om te schrijven. Dus nam hij een belangrijke beslissing: hij werd zelfstandige. Terwijl hij zijn roman naar verscheidene uitgeverijen stuurde en overal te horen kreeg dat ze niet geïnteresseerd waren, schreef hij verder aan een jeugdverhaal. Tussendoor deed hij mee aan een verhalenwedstrijd van de provincie Antwerpen. Die wedstrijd won hij. Het jeugdboek dat hij geschreven had werd uitgegeven. Sindsdien schreef hij heel wat boeken voor jongeren.
Het verhaal:
Samuel is zestien en zwaar autistisch. Hij spreekt niet en vermijdt elke vorm van contact. Wanneer Rani zijn nieuwe buurmeisje wordt, verandert er echter iets. Rani kan prachtig zingen. Met de klank van haar stem bereikt ze iets waar anderen niet in slagen: ze komt binnen in Samuels stille wereld.

Mijn mening:
Soms begin je met het lezen van een boek waarvan je, na het lezen van de laatste pagina, met een zucht het boek dicht doet en denkt, jammer het verhaal is uit, wat was het een mooi, goed en pakkend verhaal. Dit is zo'n boek. Het verhaal heeft een vlotte, beeldende schrijfstijl en is met wisselend perspectief geschreven in korte hoofdstukken. Het is opgebouwd uit gebeurtenissen die worden afgewisseld met de gedachten van Samuel en Rani, aangegeven in schuingedrukte tekst. Deze afwisseling werkt heel goed voor het verhaal; er gebeurt iets met/rondom Samuel en juist in de hoofdstukken die over de gedachten van Samuel gaan, lees je wat het met hem doet, hoe hij de dingen ziet/voelt, hoe hij wil schuilen achter zijn veilige muur. Een muur waarachter niemand mag komen. Of zoals Samuel het omschrijft; "om me heen bevindt zich een hoge muur. hij geeft me niet het gevoel opgesloten te zitten, maar garandeert me dat ik veilig ben, wat er buiten ook gebeurt". Samuel is autistisch, wordt door de mensen niet geaccepteerd, wordt gepest en uitgescholden. Ook zijn vader gelooft niet in hem, zijn vader kan niet accepteren dat hij anders is dan de anderen. Maar dan komt Rani het nieuwe buurmeisje naast hem wonen. "Rani die zo mooi kan zingen, zo'n mooie klanken verspreid, klanken die aan Samuel vragen om achter zijn hoge muur vandaan te komen. Als Rani zingt gaat Samuel helemaal op in de klanken en leek zich van niets anders meer bewust. Zodra hij Rani's stem hoorde, gooide hij de deuren van zijn isolement wijd open in een poging zoveel mogelijk van de muziek te kunnen opslorpen". Rani is de enige die tot hem door kan dringen door haar muziek en de klank van haar stem en zij sluit vriendschap met hem. Rani zoekt hem op, neemt hem mee en praat tegen hem. Dan neemt ze Samuel mee naar muziekles waar ze repeteert voor haar muziekexamen. Hier ontdekken ze dat Samuel prachtig piano kan spelen. Samuel kan geen noot lezen maar speelt het nummer welke Rani steeds zingt feilloos na. Het pianospel voert hem mee en maakt hem rustig. Rani besluit dat Samuel degene is die haar mag begeleiden op haar muziekexamen. Zij wil dat zijn vader erachter zal komen dat hij wel tot iets in staat is, zij wil dat hij gehoord en gezien word. En wat ze hoopt komt uit; Samuels vader komt naar de uitvoering en ziet dat zijn zoon meer is dan hij ooit gedacht had, hij ziet zijn zoon de sterren van de hemel spelen en is voor het eerst trots op zijn zoon.

Het boek heeft me geraakt, ik heb meerdere boeken van Luc Descamps gelezen maar dit is mijn favoriete boek van deze auteur. Vooral de boodschap die Luc Descamps het boek meegeeft, maakt het verhaal zo goed en mooi. En hoewel het boek als jeugdboek voor 13+ is geschreven, is het juist door deze boodschap een heel geschikt boek om ook als volwassene te lezen. Zoals Luc Descamps het in zijn nawoord omschrijft: " Als we vooral kijken naar wat iemand wel kan in plaats van ons te concentreren op wat hij niet  kan, dan zijn we al een hele stap verder om op een fijne manier met elkaar te kunnen samenleven". Of in de gedachten van Rani: "Hij is geen minderwaardige mens of zo, hij is gewoon anders." 

4 opmerkingen:

  1. Wauw, dat klinkt als een boek wat diepe indruk op je heeft gemaakt. Ik ben er erg nieuwsgierig naar geworden. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik het het boek ook gelezen en ik ben het helemaal met je eens. Het is een fantastisch boek!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. het is een zeer spannend verhaal en zeker het moeite waard om 'm eens telezen

    BeantwoordenVerwijderen