02-11-12

Recensie: De Boer op - Irene van der Aart

Titel: De Boer op
Auteur: Irene van der Aart
Genre: Waargebeurd
Uitvoering: Paperback
160 pagina's | Atlas Contact | oktober 2012

Irene van der Aart:
Irene van der Aart (1967) is cabaretière en actrice. Na haar studie communicatie en een theateropleiding in Antwerpen, vormde ze met Paulien Cornelisse jarenlang het cabaretduo Rots. Over haar leven met Boer speelt van der Aart momenteel de voorstelling De Boer op. Haar columns over leven op het platteland verschijnen in De Gelderlander.

Het verhaal:
Cabaretière en actrice Irene van der Aart was een stadse vrouw met een zwak voor muzikanten met cowboylaarzen en bindingsangst. Tot ze, lang voor Boer zoekt vrouw een televisiehit werd, op Cuba een boer tegen het lijf liep. Een Achterhoekse boer met koeien. Sinds die tijd reist ze heen en weer tussen Amsterdam en de Achterhoek. Na optredens in Middelburg of Meppel wachten haar plotseling boerentaken. Koeien verplaatsen, nageboortes opvangen en trekker rijden. Ze hoopte op het platteland tot rust te komen, maar hoe kon ze weten dat bronstige stieren en overspannen hanen zoveel lawaai maken?

De Boer op gaat over de verschillen tussen het leven in de stad en op een boerderij. Over kringfeestjes, buurt vragen en gemoedelijkheid op het platteland, en de hufterigheid, coaches en cafés met verse muntthee van de stad. Over achterdocht en vooroordelen. Over het beste van twee werelden en de waarheid over leven met een boer. 

Mijn mening
Wat een feest van herkenning! Het verhaal bracht me voor even terug naar de boerderij uit mijn jeugd. Irene heeft een prettige schrijfstijl, het boek leest lekker weg en is met humor doordrenkt. Ik heb het verhaal dan ook met een glimlach op mijn gezicht gelezen en regelmatig moest ik schateren om hetgeen zij zo typerend en beeldend beschreef. Zoals het verhaal over haar eerste indruk van het interieur op de boerderij; "de zwaar eikenhouten meubelen, kokosmatten en groene tapijttegels, serviesborden aan de muur en eikenhouten keukens vol bruine tegels met een bloemetjesmotiefje", en haar drang om hier al snel verandering in aan te brengen. Irene beschrijft het contrast tussen het stadse leven in Amsterdam en het boerenleven in de Achterhoek op een hele leuke, treffende en met humor doordrenkte wijze. Maar ook de integratie van stadse in het boerenleven: "Het komt voor dat ik in een roze jurk, roze kaplaarzen, grote zonnebril en lippenstift op de trekker zit. In mijn eerste boerderijjaren hoorde ik regelmatig dat daar zo om gelachen was. Ik ben echt niet te beroerd om achter koeien aan te rennen, maar dan hoef ik toch niet in een blauwe overall? Ik blijf een stadse vrouw." In het boek vind je tevens enkele "tips voor vrouwen die verkering willen met een koeienboer".

Irene van der Aart: van stadse Amsterdammer naar het boerenleven in de Achterhoek; is er een groter contrast denkbaar? Als boerendochter liet ik het leven op de boerderij achter me en trok naar de grote stad; het boek was dan ook een feest van herkenning, jeugdsentiment, herinneringen aan de tijd van het leven op de boerderij uit mijn jeugd. Ik heb dan ook genoten van dit boek!

1 opmerking: