03-04-13

Recensie: Nachtzwemmen - Lucy Clarke

Titel: Nachtzwemmen
Auteur: Lucy Clarke
Genre: Roman
Uitvoering: Paperback
320 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | februari 2013

Lucy Clarke:
Lucy Clarke (1980) studeerde Engelse literatuur en heeft tijdens haar vele reizen altijd dagboeken bijgehouden. Nachtzwemmen is haar romandebuut. Momenteel werkt ze aan haar tweede boek.

Het verhaal:
Als haar zus om het leven komt op Bali, onderneemt Katie dezelfde reis om erachter te komen wat er zich op dit paradijselijke eiland heeft afgespeeld…

Wanneer Katie hoort dat haar zus Mia zelfmoord heeft gepleegd, kan ze het eerst niet geloven. Ook al hebben ze hun leven lang een moeilijke zussenrelatie gehad, dit nieuws slaat in als een bom en breekt haar hart. Pas later vraagt ze zich af: wat deed Mia eigenlijk op Bali? Het eiland lag niet op de route van de wereldreis die Mia ging maken na de dood van hun moeder. Wat is er gebeurd voorafgaand aan de avond dat ze van een klif viel? Om antwoord op haar vragen te krijgen, besluit Katie om in Mia’s voetsporen dezelfde reis te maken, aan de hand van haar dagboek. Daarvoor zal ze haar veilige en succesvolle wereld van haar werk en verloofde moeten verlaten – om achter een schokkende waarheid over hun vader te komen. Maar pas op Bali zal ze ontdekken en volledig begrijpen wat er precies gebeurd is met Mia, en hoe het zo ver heeft kunnen komen…

Mijn mening:
Een meeslepend en boeiend verhaal over twee zussen met een haat-liefde verhouding. Benieuwd naar de ware toedracht van Mia's dood wil je doorlezen totdat het verhaal uit is. Afwisselend wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Katie en Mia. Dit maakt het verhaal boeiend en als lezer leer je de hoofdpersonen stukje bij beetje beter kennen; wat waren hun gedachten, gevoelens, beweegredenen, hoe kwam het dat Katie en Mia zo'n moeizame haat-liefde verhouding hadden, waarom ging Mia zo plotseling op reis en was haar dood inderdaad zelfmoord? 

De zussen Katie en Mia wonen sinds het overlijden van hun moeder samen in een appartement in Londen. Katie en Mia zijn zussen met een haat-liefde verhouding en verschillen zowel qua uiterlijk als karakter van elkaar. "Ik kreeg de rol van de oudere zus; verstandig, beschermend, betrouwbaar. Jij kreeg de rol van de jongere zus; wild, onafhankelijk, egoïstisch". Mia besluit van de een op de andere dag om samen met haar beste vriend Finn op wereldreis te gaan. "Mensen gaan om twee redenen op reis; omdat ze ergens naar op zoek zijn of omdat ze voor iets op de vlucht zijn. Voor mij gelden beide". 

Een half jaar na het vertrek van Mia staat de politie bij Katie voor de deur met het bericht dat Mia dood is aangetroffen aan de voet van een hoge klif op Bali. De politie gaat uit van zelfmoord. Katie gelooft niet dat Mia zelfmoord zou plegen en zelf gesprongen zou zijn. "Mia zou nooit zijn gesprongen. Ze kon inderdaad onvoorspelbaar zijn en bruisende, roekeloze pieken abrupt afwisselen met verpletterend neerslachtige dalen, en soms leek ze dingen zo sterk te voelen dat het net was alsof ze een te dunne huid had, maar ze was ook extreem dapper. Ze was een vechter, en vechters springen niet". 

In de bagage van Mia vindt Katie een dagboek, waarin Mia heeft opgeschreven wat ze heeft gedaan, wie ze heeft ontmoet en wat er allemaal is gebeurd. Katie besluit om precies dezelfde reis te gaan maken, aan de hand van dit dagboek. Ze wil zo haar zus beter leren kennen, begrijpen wat er in haar om ging en begrijpen wat er met Mia gebeurd is. Tijdens deze reis zal Katie niet alleen achter de ware toedracht van Mia's overlijden komen, ook zal ze zichzelf beter leren kennen en beseffen wat haar zus al die tijd voor haar betekend heeft en zij voor Mia. 

"De waarheid over wat er met Mia was gebeurd, had ze samengesteld uit de flarden informatie die zijzelf besloten had te gebruiken. Het dagboek kon onmogelijk het hele verhaal vertellen. Er waren leemten, dingen die Mia misschien niet kwijt wilde, of emoties waar ze liever niet voor uitkwam. Katie had die gaten opgevuld met flarden uit haar verbeelding. Ze besefte dat ze niet alleen Mia's verhaal had gecreëerd, maar ook dat van haarzelf. Ze hadden allebei dezelfde weg afgelegd, de kustlijn van drie continenten gevolgd op zoek naar antwoorden over elkaar, en zichzelf. De afzonderlijke draden die hun leven vormden - hoe rafelig, vaal of versleten ook - zouden altijd verwezen zijn. Zo was het nu eenmaal bij zusjes".

Geen opmerkingen:

Een reactie posten