17-05-13

Recensie: Judith - Aloys van der Stoep

Titel: Judith
Auteur: Aloys van der Stoep
Genre: Waargebeurd
Uitvoering: Paperback
352 pagina's | Uitgeverij de Geus | maart 2013

Aloys van der Stoep:
Aloys van der Stoep is gepensioneerd neerlandicus en schrijver van (populair-)wetenschappelijke teksten. In Judith vertelt hij het zeer persoonlijke verhaal van zijn dochter, die zelfmoord pleegde na een zeer moeizame relatie en de ontvoering van haar kinderen door de vader.
Het verhaal:
Geen grotere pijn voor ouders dan machteloos te moeten toezien hoe hun dochter de greep op het leven verliest. Geen grotere frustratie dan weggehouden te worden van je kleinkinderen. Het overkwam Aloys van der Stoep en zijn vrouw. Hun dochter Judith werd op veertienjarige leeftijd op brute wijze verkracht. Het trauma werkte door in de relaties die ze aanging. Judith kreeg drie kinderen van haar Amerikaanse vriend. Nadat hij Judith bij Bureau Jeugdzorg valselijk had beschuldigd van mishandeling van hun kinderen ontvoerde hij hen naar de VS. Judith probeerde zich daarop van het leven te beroven. Ze raakte in coma en stierf. 
Aloys van der Stoep vertelt in Judith over de strijd voor eerherstel van zijn dochter en over zijn pogingen om het onzorgvuldig handelen van Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming aan de kaak te stellen.

Mijn mening
Een aangrijpend en hartverscheurend verhaal welke je vanaf het begin in haar greep krijgt en houdt. Ook na het lezen van de laatste pagina houd het verhaal van Judith en de strijd van haar ouders je bezig. Het boek bestaat uit twee gedeelten; deel een beschrijft het leven van Judith vanaf haar 14e tot aan haar overlijden op haar 32ste, deel twee beschrijft de strijd van Aloys en Heleen voor rehabilitatie van hun dochter. 

Hoe machteloos moet je je als ouder voelen om je dochter zo van de een op de andere dag te zien veranderen van een open, honderduit babbelend kind in een stuurse, gesloten puber zonder te weten wat hier aan ten grondslag ligt. Hoe machteloos moet je je ook voelen om je kind zo te zien worstelen met zichzelf en de wereld om haar heen. Is het de puberteit die haar zo verandert, is het inderdaad het etiket borderline welke ze opgeplakt krijgt of is er iets heel anders aan de hand met Judith?  

Reeds in het eerste hoofdstuk van het boek lezen we wat Judith op haar 14e is overkomen; ze blijkt op een gruwelijke wijze verkracht te zijn. Jarenlang zwijgt ze hierover, maar deze vreselijke gebeurtenis zal haar verdere leven blijvend beïnvloeden, met name in het aangaan en in stand houden van relaties. "Op haar veertiende was ze bruut beroofd van het vermogen zich volledig te ontplooien. Sommige slachtoffertjes slaagden erin zich te ontworstelen aan wat hun was overkomen, ze waren in staat een leven op te bouwen. Anderen waren hun hele leven onmachtig een vertrouwelijke relatie aan te gaan, of ze kregen een relatie waarin ze onderdanig aan hun partner waren. En ze konden alleen met grote inspanning voldoen aan de eisen die de arbeidsmarkt aan ze stelde. Judith behoorde tot de laatste groep". 

Judith krijgt een relatie met de jaren oudere Amerikaan Mark S, een op het eerste gezicht charmante man uit een goede familie. Hij ontpopt zich tot een manipulator die Judith onderdrukt en haar leven bepaald. Samen krijgen ze drie kinderen. Als hun relatie eindigt, gaat hij terug naar Amerika. Twee jaar later komt Mark naar Nederland voor een bezoek van een maand. Op geniepige wijze krijgt hij het voor elkaar dat Judith een papier ondertekent zodat de kinderen voortaan zijn achternaam zullen dragen en komen er Amerikaanse paspoorten voor de kinderen. Dit alles met als doel; de kinderen te ontvoeren naar Amerika. Aan Judith laat hij weten dat zij haar kinderen nooit meer zal zien. Ook beschuldigt hij haar van kindermishandeling en schakelt AMK in. Eerder had Judith tegen haar moeder gezegd; "Ik ben uitgeknokt, mamma. Ik ben moe van het leven. Mijn kinderen, daar ga ik voor door". Nu haar kinderen van haar weggenomen zijn en zij neergezet wordt als een slechte moeder, ziet ze geen andere weg meer dan het leven te beëindigen; ze doet een zelfmoordpoging door zichzelf met insuline te injecteren en raakt in coma. Haar hogere hersenfuncties werken niet meer en in feite verkeert ze in vegetatieve toestand, zonder uitzicht op verbetering. Hoe moeilijk het voor haar ouders ook is, zij willen dat de beslissing van Judith wordt gerespecteerd en dat ze niet ten koste van alles in leven wordt gehouden. Op hun verzoek voor een menswaardige levensbeëindiging wordt echter niet ingegaan. Wel wordt uiteindelijk besloten om te stoppen met kunstmatige voeding. Een week later sterft Judith. 

Hier begint deel 2; de strijd van Aloys en Heleen voor rehabilitatie van hun dochter. Hun dochter heeft haar kinderen nooit mishandelt, zij was geen slechte moeder. Zij willen dat Bureau Jeugdzorg dit in het dossier van Judith aan zal passen. Pogingen om hun kleinkinderen te mogen zien en om ze naar Nederland te krijgen, stranden door tegenwerking van instanties. Met ongeloof en frustratie lees je over de werkwijze van instanties als Bureau Jeugdzorg, Raad voor Kinderbescherming, AMK, over mevrouw X en haar werkwijze en de tegenwerking van de instanties. Waarom greep niemand in toen er signalen kwamen dat Mark de kinderen zou ontvoeren? Waarom kon Mark zijn gang gaan, kon hij onder hun ogen de kinderen ontvoeren naar Amerika? En waarom geloofden ze zijn beschuldigingen zonder verder onderzoek te verrichten? Waarom is het zo moeilijk voor deze instanties om nu, na het overlijden van Judith, toe te geven dat ze verkeerd zaten, dat ze onjuist hebben gehandeld, het zou recht doen aan Judith en haar ouders. "Want je mag dan elke nieuwe dag worden besprongen door de ondraaglijke gedachte dat je dochter voorgoed afscheid van je heeft genomen, ondraaglijker nog is de gedachte dat deze dochter door Jeugdzorg voor eeuwig veroordeeld is".

Geen opmerkingen:

Een reactie posten