07-03-14

Recensie: Wat ik weet - Julie Berry

Titel: Wat ik weet
Auteur: Julie Berry
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025755041
304 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | maart 2014

Julie Berry:
studeerde af aan het Rensselaer Polytechnic Institute in Troy, New York, en haalde haar bachelor communicatie. Na de geboorte van haar vierde zoon besloot ze dat het tijd was om zich te richten op haar droom: het schrijven van romans. Ze ging daarom terug naar school, studeerde aan de Vermont College of the Fine Arts en haalde haar Master of Fine Arts in het schrijven voor kinderen en Young Adults. Wat ik weet is haar debuutroman voor Young Adults. 

Het verhaal:
Na twee jaar spoorloos te zijn geweest, keert Judith terug naar Roswell Station. Beschadigd als ze is kan ze niemand vertellen wat zij heeft doorstaan. De mensen in het broeierige kolonistenstadje – onder wie haar eigen moeder – lijken trouwens niet eens te wíllen horen wat er met haar is gebeurd. Opgesloten in haar stilte en door iedereen gemeden, leeft Judith haar treurige leven, terwijl ze haar zielenroerselen in een interne monoloog toevertrouwt aan haar onbereikbare jeugdliefde Lucas. Dan breekt het onvermijdelijke moment aan waarop Judith besluit voor zichzelf op te komen en de waarheid boven tafel te krijgen.

Mijn mening:
Ik begin met lezen van het verhaal, maar merk dat ik erg moet wennen aan de gekozen schrijfstijl. Het duurt dan ook een tijdje voordat het verhaal mijn volle aandacht te pakken heeft. In het begin vind ik het verhaal enigszins verwarrend en mysterieus, het bezorgt mij als lezer vele vragen, maar tegelijkertijd zet het ook aan tot verder lezen. Ik wil weten wat er precies gebeurd is met Judith, hoofdpersonage in het verhaal. 

Het verhaal speelt zich af in een puriteinse, pseudo-Amish, gemeenschap in Roswell Station. Judith Finch verdween twee jaar geleden, nu is ze weer terug in het dorp. Waar is ze al die tijd geweest, bij wie, hoe en waarom? Vertrok ze vrijwillig van huis of werd ze door iemand meegenomen? Eenmaal in de greep van het verhaal, laat deze me niet meer los en wil ik alleen maar lezen én doorlezen in dit indrukwekkende en meeslepende verhaal over Judith en Lucas. Ooit waren ze jeugdvrienden, totdat Judith van de een op de andere dag spoorloos verdween. 

Nu is Judith terug, beschadigd en bestolen van haar jeugd. Een gedeelte van haar tong is weggesneden waardoor Judith haar spraakvermogen verloor. Judith kan hierdoor haar verhaal over wat er de afgelopen twee jaar is gebeurd aan niemand vertellen. Haar dorpsgenoten inclusief haar moeder negeren haar en zien haar als de dorpsstomme en een gevallen vrouw. Als lezer kun je niet anders dan meeleven met Judith en hopen dat alles goed zal komen. 

Judith is verliefd op haar jeugdvriend Lucas, maar hij lijkt onbereikbaar voor haar, hij zal immers bij de komende volle maan trouwen met Maria. Maria sluit vriendschap met Judith en helpt haar om haar beschadigde tong te trainen zodat ze zich weer verstaanbaar kan maken. Judith wil zo graag weer spreken, gehoord worden, door haar dorpsgenoten maar vooral door Lucas. Daarnaast wil ze graag leren lezen en schrijven, iets wat ze nooit goed geleerd heeft. Stukje bij beetje wordt het raadsel van haar verdwijning en wat er de afgelopen twee jaar met Judith gebeurde ontrafeld. Judith leert uiteindelijk zich verstaanbaar te maken en vertelt noodgedwongen haar verhaal en hetgeen zij heeft zien gebeuren aan haar dorpsgenoten en Lucas. Is het te laat voor Lucas en Judith? Zal Lucas immer de onbereikbare liefde van Judith blijven? 

(Ik las de ongecorrigeerde versie van het verhaal, vandaar dat er geen citaten uit het verhaal in deze recensie verwerkt zijn).

3 opmerkingen: