21-05-14

Recensie: Blauwe plekken - Piet van der Waal

Titel: Blauwe plekken
Auteur: Piet van der Waal
Genre: Jeugd (10+)
ISBN: 9789026610318
112 pagina's | Callenbach | april 2014

Piet van der Waal:
Piet van der Waal werd in 1953 geboren in Pernis. Als kind wilde hij boswachter worden of schoolmeester. Hij werd schoolmeester. In 2004 won hij de wedstrijd scenario schrijven tijdens het Nederlands filmfestival en besloot kinderboeken te gaan schrijven. Zijn eerste boek was Vingervlug. Piet van der Waal schuwt geen moeilijke thema's, schrijft in een vlotte schrijfstijl, boeiend en direct.

Het verhaal:
Lukas verhuist naar een klein Drents dorpje waar hij niemand kent. Hij vindt het lastig om zich aan te passen aan zijn nieuwe omgeving en valt buiten de groep. Het enige wat hij nog lijkt te hebben, is eten. Zijn moeder krijgt het in de gaten en wil ingrijpen. Lukas is het daar niet mee eens. Het is toch zijn leven! Door zijn toenemende gewicht wordt het pesten nog erger; Lukas komt in een vicieuze cirkel terecht. Er moet iets veranderen. De vraag is alleen: hoe?

Mijn mening:
In dit meeslepende verhaal lezen we over Lukas, die op zijn nieuwe school in Drenthe gepest wordt. De auteur laat in dit boek duidelijk zien wat gepest worden met iemand kan doen. Het verhaal is in een prettige en duidelijke schrijfstijl geschreven, passend bij de beoogde leeftijdsgroep, en laat zich dan ook vlot lezen. In het nawoord vertelt de auteur over zijn eigen ervaringen in zijn jeugdjaren en geeft hij advies aan zowel de gepeste als de pester. Het boek maakt onderdeel uit van de boekenserie Buitenbeentjes, een serie boeken over kinderen die om wat voor reden dan ook buiten de groep vallen. Elk boek behandelt een specifiek thema zoals adoptie, autisme, hoogbegaafde kinderen, ADHD, brandwonden.

Lukas voelt zich eenzaam, zijn ouders hebben geen tijd voor hem, ze zijn beide druk met hun werk en daardoor vaak weg van huis. Bij belangrijke gebeurtenissen laten zijn ouders het vaak afweten, zoals tijdens de sponsorloop van school, zijn moeder had beloofd te komen kijken maar is haar belofte niet nagekomen. „Je bent er nooit! Je bent altijd weg. Ook als er iets heel belangrijks is. Je hebt nooit tijd!”

Lukas moeder heeft een andere baan in Drenthe aangeboden gekregen, ze zullen moeten verhuizen. Zijn moeder gaat er aan een geheim project werken. In het nieuwe huis krijgt zij een afgesloten werkkamer zodat ze ook vanuit huis kan werken en er vaker voor Lukas zal zijn. Lukas hoopt dat hij in Drenthe vrienden zal maken. Die eerste weken op zijn nieuwe school is iedereen aardig tegen hem en heeft hij geen vijanden. Maar al snel verdwijnen er op school spullen van Lukas, wordt zijn slaapkamerraam vernield door met stenen gevulde sneeuwballen en gaat het van kwaad tot erger. Hij hoort er niet meer bij, wordt buitengesloten, uitgescholden, getreiterd en vernederd door Hilbert, Itske en Egge. Zijn moeder heeft haar belofte weer niet gehouden, nog steeds heeft ze geen tijd voor hem en is ze vaak weg. Lukas vlucht in stiekem eten, veel eten, vooral koekjes en snoep. Met als gevolg dat hij dikker wordt en hij hierdoor steeds vaker het mikpunt van de drie jongens wordt. 

„Waarom doen ze zo? Ze waren toch eerst best goede vrienden. Ze hadden lol met elkaar. Ze gingen samen voetballen en basketballen, maar langzaam maar zeker draaide alles om. Er kwamen steeds meer kleine pesterijtjes. Eerst stiekem en heel geniepig, maar het wordt steeds erger. De anderen in de klas staan er meestal maar lachend bij te kijken.”

Lukas vertelt aan niemand over de pesterijen, hij denkt het zelf op te kunnen lossen. Daarnaast is hij bang voor de reactie van zijn moeder als hij het tegen haar vertelt, zal ze voor hem opkomen? Alleen zijn vriendinnetje Anne vertelt hij wat er allemaal gebeurt. 

Lukas weet niet wat hij kan doen om het pesten te stoppen. Hij voelt zich zo alleen en eenzaam. „Het is gewoon een stomme rotschool, met stomme rotkinderen en een nog stommere meester en…. Eigenlijk zou hij er gewoon vandoor moeten gaan. Zomaar heel ver weg naar een plek waar niemand je kent. Waar je mag zijn wie je bent. Hoe je er ook uitziet. Waarom doen ze zo tegen hem? Hij heeft toch niets gedaan? Misschien zou het beter zijn als hij helemaal niet meer bestond. Als hij zou oplossen in de lucht.”

Wanneer Hilbert dreigt hem in elkaar te slaan, grijpt een onbekende man in. Wie is hij en waarom komt hij voor Lukas op? Als even later blijkt dat de man een collega van zijn moeder is die een tijdje bij hen komt wonen, denkt Lukas iemand gevonden te hebben tegen wie hij zijn verhaal kan vertellen, iemand die hij kan vertrouwen. „Ja, als hij terug was zou hij hem alles vertellen. Lukas zucht. Het geeft opluchting als je beseft dat je eindelijk iemand dicht bij je hebt die je kunt vertrouwen en die je vast wil helpen.” Maar is deze Jules wel te vertrouwen?

Tot overmaat van ramp gaan ze met school op kamp, Lukas heeft er geen zin in, wat staat hem hier te wachten? Zullen ze hem met rust laten of wordt hij opnieuw het mikpunt van hun pesterijen? Het kamp verloopt echter anders dan Lukas verwacht, hij redt bij een brand een van de pesters en wordt dan ook door de drie jongens met rust gelaten. Hoe het na het kamp op school zal gaan, dat is afwachten. 

En Jules, hij blijkt niet zomaar een collega van zijn moeder te zijn, maar is uit op alle gegevens van haar onderzoek. Hij bedreigt Lukas en eist dat hij ervoor zorgt dat Jules toegang tot zijn moeders werkkamer krijgt. Lukas weet niet wat hij moet doen, moet hij hieraan meewerken? Gelukkig krijgt Lukas hulp uit onverwachte hoek en hij besluit alles wat er de afgelopen maanden gebeurd is aan zijn ouders te vertellen.

„Jongen toch, wat heb ik een spijt. Ik heb er zo’n verschrikkelijke spijt van. Als ik vaker thuis was geweest … als ik beter had opgelet … als ik niet zo ontzettend met mezelf en dat stompzinnige project was bezig geweest, dan … Mijn geheime project zou de wereld misschien kunnen verbeteren, maar ik had niet in de gaten dat mijn wereld hier lag. Bij jou. Dat ik daar moest zijn.”

Blauwe plekken: een meeslepend verhaal welke duidelijk maakt wat pesten met iemand kan doen. Alleen jammer dat we niet kunnen lezen hoe het Lukas terug op school zou zijn vergaan, zou het pesten door de drie jongens gestopt zijn nu hij een van hen heeft gered? Zou hij wellicht vrienden met ze geworden zijn? Naar mijn mening heeft de tweede verhaallijn van Jules en zijn bedrijfsspionage geen echte toegevoegde waarde, het verhaal van Lukas heeft draagkracht genoeg in zich om de lezer tot het eind te boeien.  

1 opmerking:

  1. Boeiend, wil hem nu lezen, en ik denk een aantal lezers van Bibliotheek de Ruit ook. Ik werd vroeger ook gepest en heb nu te kampen met obesitas. Maar gestaag gaat er gewicht van af. Ik ben trots op mezelf.....

    BeantwoordenVerwijderen