19-05-14

Recensie: ReisLust - Esmir van Wering

Titel: ReisLust
Auteur: Esmir van Wering
Genre: Chicklit
ISBN:  9789050191104
151 pagina's | Meander | febr. 2014

Esmir van Wering:
is columnist en schrijft voor verschillende tijdschriften. Ze heeft humor, kan goed tegen kritiek en houdt van het leven. Er zijn ook dingen die ze niet kan, maar daar bluft ze zich graag met een knipoog doorheen. Voor Werklust heeft ze geput uit haar eigen leven. Maar autobiografisch? "Mijn hoofdpersonage en ik hebben veel overeenkomsten. Zo houden we allebei van koffie."

Het verhaal:
Amber heeft eindelijk de man van haar dromen gevonden - na een turbulent vrijgezellenbestaan dat zeker vijf jaar te lang duurde. De prins op het witte paard (knap, goede baan en nog lief ook) zit bij haar thuis op de bank: een mijlpaal! Toch dient de midwife-crisis zich al gauw aan, want zij wil kinderen en hij niet. Als blijkt dat mister perfect een vreselijk geheim met zich meedraagt, neemt Amber een drastisch besluit: ze pakt haar koffers en vertrekt voor onbepaalde tijd naar Afrika. Daar ontmoet ze een soulmate zonder bij hem in bed te belanden. Hoe dat komt? Hij is een jaar of 90, nagenoeg tandeloos en stekeblind. Door de openhartige, confronterende gesprekken die volgen, leert Amber te dealen met haar kinderwens, de haat-liefde verhouding met de mannen in haar leven en vooral met zichzelf. Maar wanneer ze in het ziekenhuis belandt, lijkt alles voor niets te zijn geweest...

Mijn mening:
ReisLust is het zelfstandig te lezen vervolg op WerkLust waarin we over Amber’s zoektocht naar de ware jakob konden lezen. ReisLust is een heerlijk lees-lekker-weg feelgood verhaal met humor én diepgang over een zoektocht naar zichzelf. In het verhaal wisselen heden en verleden elkaar regelmatig af, onderbroken door fragmenten uit Amber’s dagboek. 

Amber heeft een geheime relatie met haar baas Pjotr. Pjotr leeft gescheiden van zijn vrouw en twee kinderen en is verwikkeld in een echtscheidingsprocedure. Amber is klaar voor vastigheid in haar leven, ze wil een relatie met Pjotr, heeft een kinderwens en zou dan ook graag kinderen met Pjotr willen. Pjotr daarentegen geniet van zijn vrije leventje nu hij weg is bij vrouw en kinderen en heeft geen kinderwens meer. Als Amber ontdekt dat Pjotr regelmatig drugs gebruikt, wordt ze woedend en besluit een time-out in te lassen. De tijd zal haar leren of dit zal leiden tot een definitieve break-up. 

„Hij en ik staan recht tegenover elkaar, zowel met onze gevoelens als met onze wensen voor de toekomst. En symbolisch genoeg kijken we tijdens het geschreeuw en de pijnlijke stiltes allebei een andere kant op. Uiteindelijk doorbreek ik de bedrieglijke rust en neem een besluit waarvan ik eigenlijk vooraf al weet dat het niet goed uit zal pakken. Maar ik wil hem wakker schudden in de hoop dat het de ommekeer is.” 

Amber wil afstand van Pjotr en vertrekt voor enkele weken naar Ghana waar ze vrijwilligerswerk gaat doen bij een project voor kansarme, alleenstaande vrouwen. Hier hoopt ze tot inzichten te komen en zichzelf te vinden. 

„Van iemand van zevenendertig jaar mag je het een en ander verwachten. Hij of zij heeft inmiddels de nodige levenslessen opgedaan. Is in het bezit van een treffende lijfspreuk en heeft genoeg ervaring om te weten wat er in de wereld te koop is. Toch? Nou, mooi niet. Onzeker en onbemind, zo voel ik me. Nog altijd op zoek naar de balans tussen het kleine meisje, de diva en de wijze vrouw in mij. Geen van deze drie wil een stap opzij doen voor de ander. En steeds vaker is deze drie-eenheid in onderling conflict. Het kleine meisje ken ik maar al te goed. De diva ook nog wel. Maar hoe graag ik ook naar de wijze vrouw in mij zou willen luisteren, ze is ongrijpbaar. Alles waar zij voor staat - balans in jezelf, een meester in het loslaten en je ego onder alle omstandigheden in toom hebben - het blijft voor mij abstracte theorie. Geen idee hoe het in de praktijk toe te passen.” 

Wanneer ze in Ghana de Nederlands sprekende, 90-jarige blinde Nunya (Pretface) ontmoet bij wie ze zich op haar gemak voelt, maken ze een afspraak. Zij zal hem „mannenverhalen”, over haar keuzes in het verleden, haar relaties en relatieproblemen, vertellen, hij zal naar haar luisteren en zo beter Nederlands leren. Er ontstaat een hechte band tussen hen en vele openhartige gesprekken volgen. 

„Afrika zou voor mij de grote ommekeer betekenen, maar als ik eerlijk ben, heb ik daar nog geen enkele stap in gezet. Behalve dan dat ik hier bén. Dit is misschien dé manier om daar verandering in te brengen. Bij deze blinde man durf ik mezelf misschien kwetsbaar op te stellen. Dat hij me niet kan zien, voelt als een extra veiligheidsfactor.” 

Hij blijkt een wijze man te zijn die Amber door zijn uitspraken aan het nadenken zet en haar helpt tot bepaalde inzichten te komen. „Jouw identiteit hing af van de ander als een kameleon. Je zag jouw eigen kleur nog niet, my lady. Jouw identiteit wie je zelf was.” Amber leert te dealen met de teleurstellingen in haar leven en kan haar niet vervulde kinderwens een plek geven. Ook komt ze er langzaamaan achter wat belangrijk is in haar leven en wat haar te doen staat wanneer ze weer in Nederland is. 

„Ik ben erachter gekomen dat de mensen om mij heen, mijn familie, vrienden en hopelijk ook een liefdespartner, voor mij boven het moederschap staan. In het leven gata het vooral om contacten, om te verbinden met anderen. Vreugde wordt verdubbeld als je die kunt delen met een ander. Een goed gevoel brengt pas echt geluk in het samenzijn met anderen. Succes in je uppie is lang niet zo vervullend.” 

ReisLust: een heerlijk feelgood en lees-lekker-weg verhaal met humor en diepgang. Ik heb het verhaal in één keer uitgelezen, wilde doorlezen over Amber en haar zoektocht naar zichzelf. Ik vond het jammer dat het boek uit was, het had voor mij nog wel even mogen duren. Dat het verhaal zich grotendeels afspeelt in het prachtige Ghana was voor mij een prettige bijkomstigheid. Ooit woonde ik voor enkele maanden in Ghana, het verhaal bracht me dan ook regelmatig even terug naar die tijd. Bij mijn recensie over WerkLust vroeg ik mijzelf af of het vervolg ReisLust dit boek zou kunnen overtreffen. Ik was bang dat het een slap, matig vervolg van WerkLust zou zijn, maar het tegendeel is waar. Het is geen oppervlakkig 13-in-een-dozijn Chicklit maar een verhaal met diepgang. Naar mijn mening heeft het dan ook het eerdere boek WerkLust inderdaad overtroffen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten