08-09-14

Recensie: Mols hoop - Kristina Van Remoortel

Titel: Mols hoop
Auteur: Kristina Van Remoortel
Illustrator: Helen van Vliet
Genre: Jeugd (Prentenboek 4+)
ISBN: 9789051163537
32 pagina's | De Vier Windstreken | augustus 2014

Kristina Van Remoortel:
Kristina Van Remoortel is geboren in 1988 in Sint-Niklaas, België. In 2011 studeerde ze af als klinisch psycholoog aan de Ugent. Vervolgens reisde ze naar Nieuw-Zeeland voor een onvergetelijk jaar van Work and Travel. Daarna volgde ze een opleiding als leerkracht lager onderwijs. Verder proeft ze van alles wat haar boeit.

Helen van Vliet:
Helen van Vliet (1963) is van kleins af aan met potlood en papier in de weer. Ze studeerde aan de Akademie voor Beeldende Vorming in Tilburg en illustreerde daarna voor tijdschriften, kranten, kinderboekenuitgevers en ontwerpbureaus. Haar werk is meerdere malen bekroond door de BNO en de Vlaamse kinder- en jeugdjury. In 1992 begon Christine Kliphuis de serie ‘De ziekenboeg’, waar Helen vaste illustrator van werd. Als research voor Het been van Heleen heeft ze zich zelfs helemaal laten ingipsen!

Het verhaal:
Soms lijkt het alsof anderen minder verdriet hebben na het verlies van een dierbare. Dat denkt Hond tenminste. Maar ze uiten zich gewoon anders: Kip legt geen eieren meer, Paard ploegt zwijgend door de modder, Beer en Big zoeken afleiding en hebben pret in de modder. Als Hond goed kijkt en luistert ziet hij aan alle dieren op de boerderij dat ze Boer missen, net als hij.

Mijn mening:
Wat een mooi en bijzonder prentenboek waarbij tekst en illustraties samen het verhaal vertellen. Prachtige, sprekende illustraties met schitterend kleurgebruik in combinatie met een pakkend verhaal zullen kinderen (en volwassenen) zeker aanspreken. Een boek welke het gemis van een dierbare voor jonge kinderen bespreekbaar kan maken. Het boek laat jonge kinderen zien dat iedereen op zijn of haar eigen manier met het verdriet en het gemis van een dierbare omgaat. 

„Hond legt zijn kop neer en trekt zijn wenkbrauwen op. Boer is er niet. Al een hele tijd niet.”

Hond is verdrietig, hij mist Boer. Wanneer hij verdrietig zijn ronde maakt op de boerderij, ziet hij dat alle dieren op hun eigen manier met hun verdriet en het gemis van Boer omgaan; Haan ijsbeert heen en weer, Kip legt geen eieren meer, Big en Beer daarentegen spelen in de modder en hebben plezier, Hengst briest en schudt zijn manen in het rond, Lampje is heel verdrietig en wordt door Schaap getroost. En Hond? Hond mist Boer en jankt stilletjes onder de bank bij de wilg ... Maar daar verschijnt Mol. Wanneer Mol aan Boer denkt graaft hij zich een weg naar boven en kijkt naar de bank onder de wilg waar Boer altijd graag zat. Dan is Boer weer even bij me. Dat troost mij.” Hond ziet rond de bank wel twintig hoopjes aarde liggen en begrijpt dat Mol Boer ook heel erg mist...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten