17-11-14

Gastrecensie: De belofte - Nadine Ahr

Titel: De belofte
Auteur: Nadine Ahr
Recensie: Ria
Genre: Waargebeurd: gezondheid
ISBN: 9789021454870
240 pagina’s | Uitgeverij Querido | febr. 2014


Nadine Ahr:
Nadine Ahr (1982) studeerde geschiedenis en communicatiewetenschap. Zij ontving het Stipendium voor talentvolle journalisten van de Süddeutsche Zeitung, en werkt als journaliste voor Die Zeit . Een artikel over haar grootouders werkte zij uit tot haar romandebuut, De belofte (2013), waarvoor zij verschillende prijzen ontving, zoals de Deutsche Reporterpreis 2013.

Het verhaal:
Ze waren verliefd maar konden door omstandigheden niet samen verder. Ria, weduwe, en Edwin, gescheiden, komen elkaar een half leven later opnieuw tegen en besluiten nooit meer uit elkaar te gaan. Ze brengen vele gelukkige jaren met elkaar door – totdat Ria tekenen van dementie begint te vertonen. Al snel herkent ze Edwin niet meer en begint te schreeuwen als ze hem ziet. Hij blijft zich liefdevol over haar ontfermen, maar haar toestand verslechtert zo dat hij het uiteindelijk niet meer voor haar kan zorgen.  Hun kleindochter vertelt het aangrijpende verhaal: over oma, die de greep op de werkelijkheid langzaam kwijtraakt, en opa, die de liefde van zijn leven een tweede keer verliest, ditmaal aan een ziekte die de herinnering aan hun grote geluk definitief vernietigt.

Recensie door Ria:
Ik heb het boek in één keer uitgelezen, zo hartverscheurend dit waargebeurde verhaal. Een soldaat, Edwin genaamd, keert mager en moe terug uit een verschrikkelijke oorlog. Hij gaat naar zijn oom in Hannover. Het liefst ging hij naar huis voor rust en vrede, maar terugkeer naar zijn geliefde dorp was nog niet mogelijk door de bezetting van de Russen. Hij wordt met open armen ontvangen.

Daar krijgt hij in het geheim een liefdesrelatie met Ria, twee jonge mensen die warmte bij elkaar zoeken. Je zou denken een neef en nicht kan dat? Ware het niet dat de vader van Edwin niet dezelfde vader had als zijn oom. Hier moest ik ook even over nadenken! Edwins grootmoeder is twee keer getrouwd, bij elke echtgenoot had ze een zoon geschonken. Dus het verhaal gaat verder; twee mensen die zo van elkaar hielden dat moet goed gaan maar nee. Edwin is reeds verloofd in het dorp waar hij vandaan kwam. Hij houdt zich aan zijn woord en trouwt met zijn verloofde. Dit in de tijd dat beloftes echt nog beloftes waren, Ria verdrietig en zwaar teleurgesteld achterlatend. Ze voelt onmacht, ze voelt zich gebruikt. Nu zou je denken einde verhaal maar nee. Ria trouwt met een niet zo’n aardige man en het leven gaat verder. Dan gaat de echtgenoot van Ria dood en Edwin gaat scheiden. Ria en Edwin komen elkaar na een half leven weer tegen en de vonk die nooit is weggeweest springt weer over. Hij belooft haar nooit meer achter te laten. Ze gaan samenwonen en zijn heel gelukkig, maar dan slaat het noodlot toe, Ria gaat dementeren.

Ik moet zeggen, het verhaal wordt dus verteld door een kleindochter van Ria. Ik las het en moest aan mijn moeder denken. Je wilde haar thuishouden maar het ging niet. Ik moest wel een paar traantjes laten wanneer ze beschrijft dat haar oma opgehaald wordt voor een tehuis. Zo triest, want Edwin had beloofd voor altijd voor haar te zorgen en die belofte kon hij niet waarmaken. Hij kan haar ook niet loslaten en neemt uiteindelijk ook een kamer in hetzelfde tehuis. Moet je voorstellen, dik in de tachtig en zolang samen, hij wil haar niet loslaten. Echt een mooi verhaal! Verder ga ik het niet vertellen, lees zelf maar hoe het verder gaat. 

Je belooft trouw en dat je altijd voor die ander zal zorgen, maar in het leven kunnen gemaakte beloften niet altijd waargemaakt worden, ook al zou je het heel graag willen. Voor mij een heel mooi geschreven boek, echt een aanrader voor mensen die van waargebeurde verhalen houden. Een mooie geschiedenis.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten