29-11-14

Gastrecensie: Min of meer - Suzanne Peters

Titel: Min of meer
Auteur: Suzanne Peters
Recensie: Marion
Genre: Chicklit
ISBN: 9789086602520
169 pagina's | Uitgeverij Ellessy | juni 2014
Suzanne Peters:
Suzanne Peters (1985) heeft honderden informatieve teksten geschreven voor diverse websites. Ook schrijft ze voor uitgeverij Ellessy diverse delen voor de educatieve jeudboekenserie Wij Willen Weten (WWW)

Het verhaal:
Tobias heeft anorexia en het beïnvloedt zijn leven volledig. Er is niemand bij wie hij zijn geheim kwijt kan en hij voelt zich eenzaam, vooral als zijn broer aankondigt dat hij gaat trouwen. Donna heeft altijd al problemen gehad met eten en is daardoor veel te zwaar. Ze is al tijden hopeloos verliefd op haar collega Vince en wanneer ze met hem mee kan naar de sportschool, ziet ze dit als een kans om dichterbij hem te komen én om meteen aan haar overgewicht te werken. De eetbuien verdwijnen echter niet en Vince toont maar weinig interesse in haar. Tobias sport in dezelfde sportschool en ziet geregeld hoe Vince haar behandelt. Daar maakt hij zich zorgen om, maar hij durft er niets over te zeggen. Wanneer hij op een dag flauwvalt is Donna er om hem te helpen.

Recensie door Marion:
Een verhaal over twee mensen die beide te maken hebben met een eetstoornis, maar dit proberen te verbergen voor de buitenwereld. Tobias is een jongen van 27 jaar, die net als Donna een jonge vrouw van ongeveer dezelfde leeftijd tobt met zijn onzekerheden. Hij heeft een ziekte die voornamelijk bij vrouwen voorkomt, namelijk anorexia. Zijn leven draait om calorieën tellen en o.a. door laxeermiddelen te zorgen dat alles ook weer het lichaam verlaat. Zijn onzekerheid en gevoel van onderwaardering bij zijn ouders en broer Mike spelen hierin een grote rol.
Donna heeft daarentegen juist overgewicht en probeert voor de buitenwereld te doen alsof ze niet te veel eet, zoals op het werk. Maar eenmaal thuis laat ze zich volledig gaan met zakken chips, frituur en cupcakes. Als ze tijdens een etentje op het werk een opmerking krijgt om te gaan fitnessen, wat haar in eerste instantie heel erg raakt, maar wat ze al snel vergeet zodra een van haar mannelijke collega’s Vince vraagt of ze samen zullen gaan, begint haar liefdesavontuur. 
Tijdens het sporten lijkt Vince maar weinig aandacht te hebben voor Donna en zo belandt Donna alleen op de crosstrainer naast een onbekende jongen. Deze jongen is Tobias. Hij heeft die ochtend nog minder gegeten dan normaal en door de inspanning die hij levert, valt hij flauw. En zoals in een sprookje (maar dan andersom) vangt Donna haar toekomstige Prins op.
Vanaf dit moment begint er een band te ontstaan tussen Tobias en Donna. Beide proberen ze voor elkaar te verbergen dat ze een probleem met eten hebben, totdat Tobias Donna confronteert met het feit dat er veel lege verpakkingen van chips en snoep in korte tijd in de afvalbak liggen, zonder dat er een feestje is geweest. Er ontstaat een woordenwisseling waarin Donna laat weten dat hij er niets van begrijpt, totdat Tobias laat weten dat hij wel degelijk een voedingsexpert is. Het hoge woord komt eruit. Tobias heeft anorexia en Donna heeft overgewicht, doordat ze zichzelf niet in de hand heeft wanneer het op lekker eten aankomt. 
Samen gaan ze door moeilijke periodes heen, maar ondertussen hebben ze nu wel steun aan elkaar. Donna is een echte doorzetter, maar Tobias heeft er duidelijk meer moeite mee om de controle uit handen te geven, wat ook leidt tot afstand richting Donna, die hij plots niet meer wilt zien. Donna probeert met zijn twee beste vrienden Justin en Eva door te dringen, dat wanneer Tobias op deze manier door gaat, zij straks op zijn begrafenis zullen staan.

Het is een heel open boek over twee mensen. Allebei met een andere eetstoornis. Beide hebben ze  te maken met problemen, schaamte en onzekerheden, toch vinden ze uiteindelijk steun bij elkaar en groeien steeds dichter naar elkaar toe. Ook worden ze meer open over hun ‘’ziekte’’ en laten zien dat het niet makkelijk is om hulp te zoeken, maar dat het soms wel nodig is. Een mooi verhaal, dat zeker aanspreekt, omdat (bijna) iedereen zich wel ergens in zou kunnen herkennen op wat voor gebied dan ook, omtrent onzekerheden over het lichaam. 
Ik geef het boek 3,5 sterren. Het is een dun boekje, maar het verhaal is lang genoeg om tot je door te dringen, wat voor invloed een eetstoornis kan hebben op jezelf of op je omgeving. Het verhaal is goed in elkaar gezet en laat je meeleven met de hoofdpersonen, doordat je ook al hun gedachtes mee krijgt tijdens het lezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen