07-12-14

Gastrecensie: Britannia Road 22 - Amanda Hodgkinson

Titel: Britannia Road 22
Auteur: Amanda Hodgkinson
Recensie: Marjo
Genre: Roman
ISBN: 9789022959879
374 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | mei 2012
Amanda Hodgkinson:
Amanda Hodgkinson is een Britse schrijfster en journaliste, die met haar echtgenoot en twee dochters in Frankrijk woont. Haar debuutroman Britannia Road 22 verscheen in meer dan 15 landen in vertaling en werd een internationale bestseller.

Het verhaal:
De Poolse Silvana en haar man Janusz worden door de oorlog van elkaar gescheiden: hij moet in dienst en zij probeert vergeefs naar haar familie terug te keren. Zes jaar lang overleeft zij met haar zoontje onder erbarmelijke omstandigheden in de bossen. Uiteindelijk wordt het gezin in 1946 in Engeland herenigd. In hun nieuwe huis aan Britannia Road 22 proberen ze een nieuw bestaan op te bouwen, maar zowel Silvana als Janusz worden achtervolgd door geheimen uit hun verleden die ze voor elkaar verborgen proberen te houden.

Recensie door Marjo:
Een pas getrouwd stel is door de Tweede Wereldoorlog zeven jaar van elkaar gescheiden. Moeder Silvana en zoontje Aurek hebben tijdens de oorlog in de Poolse bossen overleefd, vader Janusz is in Engeland beland en heeft daar tegen de Duitsers gevochten. Na de oorlog vindt de vader zijn vrouw en kind terug en haalt hij ze naar Engeland. 
Stel je eens voor, je bent pas kort getrouwd, raakt elkaar kwijt, in zeven jaar gebeurt zoveel, en dan moet je weer verder met elkaar. Door dit gegeven greep het boek mij direct.  

Ieder van hen heeft vreselijke dingen meegemaakt, ze dragen grote geheimen met zich mee, maar ze moeten en willen verder met elkaar, weer van elkaar leren houden, elkaar vertrouwen. De sfeer van het boek is bedrukt maar toch ook heel mooi en liefdevol. Je voelt en leest de hoop van twee mensen die elkaar letterlijk en figuurlijk zijn kwijtgeraakt en elkaar, soms bijna wanhopig, proberen weer te vinden om samen verder te kunnen gaan. 

Hun zoontje Aurek is een oorlogskind en kind uit de bossen. Van jongs af aan heeft hij geleerd te overleven in de bossen en op niets en niemand anders dan zichzelf en zijn moeder te vertrouwen. Zijn vader noemt hij in gedachten 'de vijand', en vader Janusz op zijn beurt weet niet hoe hij om moet gaan met dit vreemde, onaangepaste kind. 

In het boek krijgen we door terugblikken van zowel Janusz als Silvana langzaam maar zeker te weten wat er in de voorgaande jaren is gebeurd en waarom het zo moeilijk is om weer samen verder te gaan. De terugblikken zijn mij soms net te kort, waardoor je steeds heel snel moet schakelen van de ene persoon naar de andere met ieder hun eigen verhaal en hun eigen gevoel, voor mij was dit soms een beetje verwarrend. En dan is er nog de derde verhaallijn, het heden, Engeland, Britannia Road 22, waar Janusz en Silvana samen met Aurek hun nieuwe bestaan proberen op te bouwen.   
Het taalgebruik van de auteur is heel toegankelijk en tegelijk erg mooi, haast poëtisch. Ik hou doorgaans niet zo van boeken die mooi zijn vanwege het taalgebruik en de zinsopbouw en niet het verhaal, maar Amanda Hodgkinson weet beide vormen erg mooi te gebruiken, waardoor het nooit te langdradig en voor mij storend wordt. 

Dit debuut van Amanda Hodgkinson heeft indruk op mij gemaakt. Het is geen standaard oorlogsverhaal, het gaat meer om wat een traumatische ervaring als een oorlog met mensen kan doen. Dit is ook waar Hogdkinson een beeld van heeft geprobeerd te schetsen: 'Lukt het om een normaal leven te leiden na zo'n verschrikkelijke gebeurtenis? Weiger je het je te herinneren of weiger je juist het te vergeten?' zijn vragen die zij in gedachten had bij het schrijven van dit boek.  Een poging waar ze volgens mij heel goed in is geslaagd.   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen