03-12-14

Groepsrecensie: De rode muur - Marie Thérèse Boterman

Titel: De rode muur
Auteur: Marie Thérèse Boterman
Recensies: Marjon, Ria, Marion, Mascha, Nynke
Genre: Roman
ISBN: 9789081943888
420 pagina's | Uitgeverij Marie Thérèse Schrijven | oktober 2012

Marie Thérèse Boterman:
Haar liefde voor literatuur ontstond al vroeg, doordat ze, als tweede uit een groot, druk gezin met zeven kinderen, voortdurend met haar neus in de boeken zat. In 1996 vertrok ze met haar man, vanwege zijn werk, voor een jaar naar Mexico. Hier studeerde zij Spaans. In die eenzaamheid, ver weg van familie en vrienden, ontstond het idee ook echt een roman te schrijven. Toch zou dit nog 10 jaar duren. Na haar terugkeer in Nederland gaf ze dit idee vorm door zich de daaropvolgende jaren te verdiepen in proza, poëzie en creatief schrijven. Haar eerste roman Sara verscheen in 2008. Marie Thérèse Boterman beschrijft in haar boeken thema’s als macht, afkomst en de moed om het verleden los te laten. 

Het verhaal:
Na de val van de Berlijnse Muur ontmoet Victoria, een fotomodel, de Londense krantenmagnaat Richard Whinsley. Hoewel hun milieu verschilt, lijkt niets een gelukkige toekomst in de weg te staan. Toch ontkomen beiden niet aan hun geschiedenis, ze vluchten ervoor. Niet alleen de Berlijnse muur, maar ook de opgetrokken muren binnen hun familie blijven hun leven beheersen. De behoefte om met zichzelf in het reine te komen, voert hen mee in een huiveringwekkend avontuur. Een proces van pijnlijke ontdekkingen en moeilijke keuzes. 

Recensies:

Marjon:
Ik moest er even inkomen, maar daarna las het boek als een trein. Het staat te boek als thriller en dat is het ook wel, maar ik vind het evengoed een psychologische roman. Dat maakt het ook direct realistischer. Het maakt Victoria en Richard tot echte mensen met echte problemen en worstelingen. Ik weet zelf weinig van FARC, werd er wel wat wijzer van, maar vond het over het algemeen wat vaag. Toch doet dat geen afbreuk aan het boeiende van dit boek. Je blijft lezen en lezen. Natuurlijk omdat het spannend is, maar meer nog wil je weten hoe het verder gaat met Victoria's zus, met de baby en tussen Victoria en Richard. Daarnaast is de beklemming, de zogezegde opgetrokken muren heel goed voelbaar. Je verlangt als lezer ook naar bevrijding. Ik kende deze schrijfster nog niet en vind het een hele verrassing. Ze schreef ook Sara en dat boek komt zeker op mijn lijstje te staan.

Ria:
Net met tranen in mijn ogen de laatste bladzijde gelezen, normaal ben ik niet zo sentimenteel, maar dit boek heeft alles. Het boek leest als een roman, heerlijk vlot! Je wordt er als het ware ingezogen. Het heeft spanning en het heeft ook de psychologie van de menselijke ziel. Ook hier in het verhaal weer de last van het verleden wat je met je meedraagt.

Het verhaal:
Victoria een fotomodel ontmoet na de val van de Berlijnse muur de krantenmagnaat Richard Whinsley. Niets lijkt een gelukkige toekomst in de weg te staan, maar... Dan denk je, goed een roman ze leven nog lang en gelukkig, niets is minder waar, een stroomversnelling van gebeurtenissen neemt je mee in een vloedgolf van emoties. Bizarre ontwikkelingen dat ik soms dacht van, kan dit allemaal wel? Ja het kan! Eerst dacht ik de titel de Rode muur? Waarom de rode muur, maar als je het boek gelezen hebt snap je daar de diepere betekenis van. Het heeft alles met verlies en herinneringen te maken die vroeg of laat op je pad komen. De karakters zijn echte mensen van vlees en bloed. Soms voelde je de pijn van sommige mensen heel geloofwaardig, daarom was het moeilijk om het boek terzijde te leggen.

Zomaar een citaat om te voelen hoe de auteur schrijft:

“Hoe oud is Catherina precies? Het geboortebewijs ligt voor je.’’ 8 december. De letters zijn dik onderstreept in de agenda en dansen voor zijn ogen. Verder staat dwars over de bladzijde geschreven: verjaardag Catherina!!!!  Het is een simpele aanwijzing. Victoria heeft de datum zelf onderstreept. Hij voelt het bloed in zijn aderen stollen. Henry verbergt zijn gezicht in zijn handen. Sterven, geboorte, rouw en vreugde. De cyclus van het leven.”

Ik verwachte een zoete roman, maar dit boek gaat toch iets verder dan een zoet boek, echt een aanrader. Alleen pas op, je leest hem in een keer uit, bordje op de deur met niet storen. In een woord: PRACHTIG

Marion:
Door toeval ontmoeten fotomodel Victoria en  journalist Richard elkaar vlak na de val van de Berlijnse muur. Dit blijkt liefde op het eerste gezicht, ook al verschilt het milieu waaruit ze komen, toch kiezen ze voor elkaar en staat niets hun liefde in de weg. Aan het begin was het even moeilijk om in het verhaal te komen, maar als je eenmaal in het verhaal zit is het een boek dat uiteindelijk toch vlot en makkelijk doorleest. Het verhaal begint pas echt vanaf het moment dat ze als getrouwd stel in London wonen. Victoria heeft voor de buitenwereld alles wat een vrouw kan wensen, een carrière als fotomodel, een man die haar aanbidt en alles voor haar over heeft en geen omkijken naar een bankrekening of nog wel voldoende opstaat. Toch knaagt er iets van binnen bij haar, ze wil graag een kindje, zodat er wat meer leven in het huis komt. Langzaam wordt dit een obsessie van haar en zet ze haar man onder druk. Je leest het verhaal vanuit meerdere kanten. Vanuit Victoria, je leeft met haar mee. En de kant van haar man Richard, die alles voor haar overheeft, maar het gevoel heeft alsof het nooit genoeg is. Plotseling vertrekt Richard voor een rapportage naar Colombia en ziet Victoria dit als een mooi moment om haar zus in Canada op te gaan zoeken, die ze al jaren niet heeft gezien. Dat dit moment voor beide betekent dat hun wereld in één klap 180 graden draait, is dan nog bij niemand bekend. Victoria blijkt zwanger, net als haar zus en Richard wordt gegijzeld door de FARC. Je leest over hoe de hoofdpersonen worstelen met hun gevoelens en gedachten, over het verleden en over de mogelijke toekomst. Zeker op het einde zitten er een aantal verassende wendingen in het verhaal. Het is uiteindelijk een heel ander verhaal dan wat ik had verwacht, maar zeker de moeite waard om te lezen. Het heeft mij verrast en is zeker een aanrader voor wie een roman(tisch), maar tegelijkertijd ook een spannend boek wilt lezen.

Mascha:
De relatie tussen Victoria en Richard, begint mooi en romantisch en perfect. Ze zijn allebei mooi en het ontbreekt hen aan niets. Toch groeien ze na een tijdje heel erg uit elkaar. Victoria heeft een kinderwens en wil het huis wit schilderen en is klaar om een nestje te bouwen en kinderen krijgen, maar haar man Richard pikt deze signalen niet op en is niet enthousiast of bereid om daar moeite voor te doen. Ze heeft na een tijdje het hele huis wit geschilderd en in een opwelling een rode muur.

Van hem krijg je het beeld, dat hij een geregeld leven wil leven, met vaste regeltjes en spulletjes op zijn plaats en zijn kleding strak gestreken, een man die een mooie vrouw naast zich wil hebben en verder niets. Na een tijdje komt Victoria erachter, dat het niet aan haar kan liggen, dat ze niet zwanger kan worden en dus moet ze het met haar man gaan bespreken, dat hij ook even voor onderzoek naar de gynaecoloog moet en dan is de spanning in het verhaal echt voelbaar. Richard heeft ook zo zijn geheimen, maar door zijn perfecte leven en uiterlijk, weet hij dat heel lang verborgen te houden voor de buitenwereld.

De inleidende alinea is vlot en pakkend geschreven, laat ook goed de emotionele toestand zien, waarin de hoofdpersoon zit, die in de proloog in paniek in een auto rijdt. Dat stelt gelijk een aantal vragen aan de kaak, wat is er gebeurd? De rode muur, die zij heeft laten schilderen in hun huis, staat symbool voor het rode huis waar zij vroeger in woonde tijdens haar jeugd, haar ouderlijk huis, maar ook voor de emotionele muren die zij beiden optrekken voor elkaar, waardoor communicatie onmogelijk wordt, de relatie steeds meer verslechterd.

In het begin vond ik dit boek hele overdreven romantische victoriaanse randjes hebben en onderwijl ook hele spannende scenes bevatten en dat vond ik in het begin dus niet zo erg goed bij elkaar  passen. Aan de andere kant, lukt het de auteur wel om spanning op te roepen en dus om de lezer, door te laten lezen. De schrijfster, weet van dit verhaal, toch wel een echt geheel te maken en dat vind ik best wel knap. Bovendien, behandelt ze thema’s voor vrouwen, die prettig zijn om te lezen, als vrouw. Ik zou dit boek alleen aan vrouwen aanraden. Toen het onderwerp van ongewenste kinderloosheid ter sprake kwam in dit boek, was ik getriggerd als lezer, want er zijn veel vrouwen en stellen, die dit tegenwoordig meemaken, maar daar niet zo vrijelijk over kunnen praten. Dit onderwerp ligt nog erg in de taboesfeer en dan is het fijn, om daar eens wat over te kunnen lezen in de vorm van fictie.

Een goed geschreven boek weet dat soort onderwerpen te verweven in een verhaal. Het komt tot een conflict tussen Victoria en Richard en vanaf dit punt in het boek, gaat eigenlijk alles uit de hand lopen. Van wie gaat Victoria uiteindelijk een kind krijgen? Wie gaat er overlijden in het verhaal? Wat gaat er gebeuren met Richard? Het verhaal krijgt uiteindelijk een wonderlijke wending, maar daar kan ik helaas, nog niets over verklappen. 

Zou ik het boek aanraden? Ik denk dat er lezers zijn die van deze stijl van schrijven, geen genoeg kunnen krijgen, dus er is zeker wel een lezersgroep voor te vinden. Naarmate ik verder las in het boek, vond ik het wel steeds leuker om te lezen, dus dit boek lezen, is zeker de moeite van het proberen waard.

Nynke:
De titel is op de kaft van het boek letterlijk genomen. Je ziet daadwerkelijk een afbeelding van een rode muur. De omschrijving van het boek kent een grote rol toe aan de val van de Berlijnse muur. Als lezer werd ik hierdoor op het verkeerde been gezet, omdat ik die rol, tot mijn teleurstelling, veel minder groot vond. Richard en Victoria worstelen met hun verleden. Hun familieverleden heeft een grote invloed op hun huidige leven. De muur speelt hier maar een zeer beperkte rol in. De schrijfster weet de karakters van de hoofdpersonen goed uit te diepen met veel oog voor detail. Ze weet heel goed de eenzaamheid te vatten van alle personen die in het boek voorkomen. Niet alleen Richard en Victoria, maar ook de vader van Richard; een man met macht die veel te vroeg alleen kwam te staan en ook de zus van Victoria die naar Canada is verhuisd en daar samen met haar man en zijn kinderen een leven heeft opgebouwd. Haar leven ademt een sfeer van troosteloosheid. Het bezoek van Victoria aan haar van haar vervreemde zus leidt niet tot een betere band, maar heeft wel grote gevolgen voor iedereen. Ondertussen wordt Richard gegijzeld door de FARC. Dit is het minst uitgewerkte deel van het boek en de vraag is of het een verstandige keus was geweest om deze verhaallijn in het boek te verwerken.

Ik moet regelmatig terugkijken om me te realiseren dat dit boek zich afspeelt na de val van de Berlijnse muur. De hele setting komt op mij nogal ouderwets over en zou net zo goed in de jaren vijftig gesitueerd kunnen zijn. Het boek kreeg me niet echt te pakken. Het is een gemiddelde liefdesroman met vanzelfsprekend een happy end.

2 opmerkingen:

  1. schrijven is emotie en als ik ook maar iets van die emotie los kan maken ben ik al blij.Ik hoop dat veel mensen zich in dit boek kunnen verliezen, daar gaat lezen toch allemaal om.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.