24-12-14

Recensie: Geek Girl #3 Perfect plaatje - Holly Smale

Titel: Geek Girl #3 Perfect plaatje
Auteur: Holly Smale
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025758813
312 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | oktober 2014

Holly Smale:
Onhandig, een beetje stuntelig en enigszins verlegen bracht ze het grootste deel van haar tienerjaren door. Op de middelbare school zat ze meestal verstopt in de toiletten bij de gymkleedkamers. Toen ze vijftien was, werd ze geheel onverwacht op straat opgemerkt door een modellenbureau uit Londen. De twee daarop volgende jaren bracht ze struikelend door op catwalks, waarbij ze altijd vuurrood werd en er van alles brak of scheurde (maar ze had geen geld om die kapotte dingen te vervangen). Tegen de tijd dat Holly aan de Universiteit van Bristol haar bachelor in Engelse literatuur en haar master in Shakespeare had behaald, stopte ze met het modellenvak en zette ze haar eerste stappen op weg naar het schrijverschap. 

Het verhaal:
Deel drie in de populaire serie over Harriet Manners, zelfverklaarde geek. Harriet weet een hoop. Dat New York de dichtstbevolkte stad in de Verenigde Staten is bijvoorbeeld. En dat 1 op de 38 mensen in de VS er woont. Maar ze weet absoluut niets over modellenwerk in de Big Apple. Zal ze, samen met haar familie, wel kunnen aarden in de States? En hoe wordt een mens `een merk? Dat is namelijk wat ze moet worden, als ze de modellen in New York mag geloven. Haar leven wordt helemaal één groot vraagteken wanneer ze wordt bedolven onder grootse en romantische gebaren maar niet die van haar vriendje.

Mijn mening:

„Mijn naam is Harriet Manners en ik ben iemands vriendin. Ik weet zo zeker dat ik iemands vriendin ben omdat ik maar blijf stralen. Ik weet dat ik iemands vriendin ben omdat ik om mijn eigen grapjes lach, liedjes zing waarvan ik de tekst niet ken, ieder dier binnen een straal van honderd meter omhels en omdat ik met gespreide armen rondjes begin te draaien zodra ik een zonnestraaltje zie. Nou ja, de laatste reden waarom ik weet dat ik iemands vriendin ben is dat. het staat aan de binnenkant van de achterflap van mijn nieuwe, knalpaarse dagboek: Vriendin.”


Reeds eerder maakten we kennis met Harriet die een fascinatie heeft voor feitjes, in allerlei situaties belandt door haar onhandigheid en naïviteit en haar intrede maakte in de modewereld. In het tweede deel eindigde haar carrière in de modewereld door een ruzie met Yuka Ito. Ik vroeg me in mijn recensie over dit tweede deel af of het tussen hen nog goed zou komen en of Harriet weer in de modewereld zou gaan werken? Benieuwd naar haar verdere avonturen kon ik dan ook niet wachten om aan het derde deel uit deze reeks te beginnen.

„Een paar. Een koppel dat bij elkaar hoort, net als zout en peper of kaas en tomaat. Voor de eerste keer in mijn hele leven is alles zoals het moet zijn. Mijn leven is precies zoals ik het wil hebben. Alles is perfect.” 

Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich vlot lezen. Het begint met vrolijk nieuws; Harriet en Nick, de jonge leeuw, zijn eindelijk een echt stel. Gedurende het lezen van dit derde deel viel het mij vooral op dat Harriet persoonlijk gegroeid is. Ze weet zich beter te redden uit benarde situaties en komt eindelijk voor zichzelf op! Natuurlijk belandt Harriet weer in allerlei hilarische situaties welke je een glimlach op je gezicht bezorgen, maar daarnaast heeft dit deel ook een serieuze, emotionele lading in zich. Zo komt aan het begin van het verhaal haar dagboek met al haar geheimen, dromen, schema’s en lijstjes in handen van niemand minder dan Alexa, die dreigt in het komende schooljaar dit openbaar te maken en zo Harriet te kwetsen en vernederen.

„Alles wat ik ben staat in dat boek. Mijn hoop, mijn dromen, mijn zorgen en mijn twijfels. Mijn meest dierbare, perfecte herinneringen aan mij en Nick samen, nutteloos en vernederend gedetailleerd beschreven. Mijn lijstjes. Mijn schema’s. Dat stukje waar ik geprobeerd heb om „Nick Hidaka” te laten rijmen op „nog veel vaker”. Hoe ik verliefd ben geworden, bladzijden vol. Kortom, ik heb Alexa net het machtigste wapen tegen mij gegeven dat ze ooit in handen heeft gehad. Mezelf.”

Gelukkig voor Harriet komen haar ouders net op tijd met een verrassing welke haar wereld op zijn kop zal zetten; ze gaan hals over kop verhuizen naar New York! Haar vader heeft er een baan gevonden en ze zullen voor minstens een half jaar naar New York gaan verhuizen. Het betekent wel dat ze haar vrienden Nat en Toby zal moeten missen. 

„Mijn leven is hier. Dit is mijn thuis. Alles waarvan ik hou is hier. Nat en Toby zijn hier. Nick is hier, als is dat maar sporadisch. Mijn hond is hier, mijn school is hier, mijn slaapkamer is hier. Mijn herinneringen liggen hier (..) Ik hou van mijn leven zoals het nu is en ik wil gewoon dat alles hetzelfde blijft. Alleen is dat niet zo, of wel? Alexa heeft mijn dagboek en op school ga ik vernederd worden zoals ik nog nooit vernederd ben. En voor de allereerste keer moet ik haar in mijn eentje het hoofd bieden. (..)Nick heeft niet gebeld. Nat. Zodra het schooljaar begint zal Nat nieuwe vrienden maken op de modeacademie en begint daar voor haar een heel nieuw leven. Een leven zonder mij.”

Maar aangekomen in Amerika blijkt het toch allemaal iets anders in elkaar te steken dan Harriet zich van te voren bedacht had. Ze gaan niet in New York wonen, maar in Greenway, een plaats anderhalf uur reizen van New York. Harriet krijgt er les aan huis van een privélerares die het onmogelijke van haar eist. Nat en Toby laten niets meer van zich horen, zijn ze haar nu al vergeten? Tot overmaat van ramp vergeten haar ouders haar 16e verjaardag! Ook Nick lukt het niet om bij haar te zijn op haar verjaardag. Door miscommunicatie bevindt hij zich kilometers verwijderd van Harriet en lukt het hem niet meer om nog naar haar af te reizen. Harriet mist haar vrienden en voelt zich eenzaam. 

„Dan kan ik eindelijk New York zien. Eindelijk kan ik weer modellenwerk doen. En ik kan mijn droom waarmaken, net als Nat. Heb ik een keus? Moet ik hier blijven zitten, terwijl ze allemaal zonder mij doorgaan met hun leven? Ik kan hier blijven, genegeerd en eenzaam. Mislukt en door iedereen vergeten. Of ik ga hier weg om het leven te leiden waar ik voor kies.”

Dan krijgt ze een telefoontje van Wilbur, haar vorige agent. Hij heeft modellenwerk voor haar en vraagt haar naar New York te komen. Harriet twijfelt, wat moet ze doen? Ze besluit de kans te grijpen en vertrekt buiten medeweten van haar ouders naar New York. Door toedoen van Wilbur krijgt ze de shoot die de volgende dag zal plaatsvinden. Haar ouders hebben haar echter huisarrest opgelegd, wat nu? Harriet besluit nogmaals van huis weg te lopen voor de shoot. Maar of dit het modellenwerk is welke ze voor ogen had? 

Kenderall, een van de modellen, ziet in Harriet haar nieuwe project en wil een merk van Harriet maken. Te beginnen met het veranderen van haar uiterlijk. Harriet verandert in een persoon die ze eigenlijk niet wil zijn. Ook geeft Kenderall haar advies over Nick en hoe te handelen. Maar is dit wel het juiste advies voor Harriet en haar relatie met Nick? 

„Ik zie dat hij altijd weet wie ik ben zonder dat ik hem dat ooit hoef te vertellen. Dat hij er is zonder dat ik hem dat ooit hoef te vragen. Het hoeft niet perfect te zijn. Dat was het voor mij al. En Nick hoeft niet te zeggen dat hij van me houdt. Want dat weet ik al.”

Voordat ze dit echter tegen Nick kan vertellen, staat haar vader ineens voor haar neus. Wilbur had hem gebeld met het verzoek meteen te komen. Harriet vertelt haar vader wat er de laatste tijd allemaal is gebeurd, hoe ze zichzelf verloor en voor even iemand anders wilde zijn. „Daarom ben je zo’n domoor, Harriet, zegt pap en hij woelt door mijn haar. Want je bent allang iemand.”

Voordat Harriet en haar vader terugkeren naar Greenway, heeft Harriet eerst nog iets anders te doen, Nick zoeken, hem laten weten wat hij voor haar betekent. Nick heeft Harriet echter ook iets te vertellen, maar of dit is wat zij wil horen? 

Haar ouders besluiten terug te keren naar Engeland, het avontuur New York is ten einde. Terug in Engeland zoekt Harriet de confrontatie met Alexa op. Ze gaat haar niet langer uit de weg en komt voor zichzelf op. 

„Voor het eerst in vijftien jaar besef ik hoe sneu het is dat Alexa’s enige doel in het leven is: mij kwetsen. Hou het maar, zeg ik. Er staat niets in dat dagboek waar ik me voor schaam. Wat zo is het. Alles wat erin staat ben ik. De goede en de slechte dingen. De geeky dingen en de girly dingen. De maffe dingen en de serieuze dingen en de gênante dingen en de dingen waar ik trots op ben. Het zit allemaal in me. Want ik ben iemand, en dat ben ik ook altijd geweest.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen