02-12-14

Recensie: Onder een paraplu met gaatjes - Mieke Vanpol

Titel: Onder een paraplu met gaatjes
Auteur: Mieke Vanpol
Genre: Jeugd (10+)
ISBN: 9789058389718
112 pagina's | De Eenhoorn | oktober 2014

Mieke Vanpol:
Mieke Vanpol volgde een onderwijzersopleiding, stond meer dan twintig jaar voor de klas en werd daarna directeur van een multiculturele basisschool in Beringen. Ze debuteerde in 1986 met het kinderboek Ben je betoeterd, opa! In haar verhalen voor kinderen spelen vriendschap en school een opvallende rol; humor is nooit ver weg. In haar boeken voor tieners ligt de klemtoon op de gevoelens, vragen en twijfels waar de hoofdpersonages mee worstelen. 

Het verhaal:
Liv is een doodgewone tiener met PKU, een stofwisselingsziekte. Hierdoor moet ze erg goed oppassen wat ze eet. Zelf heeft ze leren omgaan met haar ziekte, maar de meisjes uit haar klas beginnen haar te mijden. Ze vinden haar vreemd en een aansteller. Het wordt nog erger als een van de leukste jongens op Liv lijkt te vallen. Deze jongen probeer Livs ziekte te begrijpen en vindt dat ze alle klasgenoten moet vertellen wat PKU inhoudt ...

Mijn mening:
Een prachtig vormgegeven boek waarbij mooie illustraties en afbeeldingen verwerkt zijn in het verhaal. Een verhaal over Liv, lijdend aan de stofwisselingsziekte PKU. Laat ik maar meteen eerlijk zijn, ik had meer diepgang in het verhaal verwacht. Hoewel Liv in het verhaal uitleg geeft over haar ziekte PKU, wat dit inhoudt, hoe de diagnose gesteld kan worden en hoe ze altijd op haar voeding moet letten, had er naar mijn mening meer uit het verhaal gehaald kunnen worden. 

We lezen over Liv die op school vreemd wordt aangekeken door onbegrip van klasgenoten, vriendinnen die haar in de steek laten en roddels die over haar verspreid worden. 

„Liv kan zich zo aanstellen. Altijd dat gedoe met die pillen en ik mag dit niet en even wachten, ik moet zus en zo nog. Wist je niet van haar ziekte? Dat is me ook wat moois. Ik, nee, dat …hoezo? Iets met voeding is het. Ze mag eigenlijk bijna niets normaals eten en daarom moet ze massa’s pillen slikken. Ze loopt toch altijd te zwaaien met haar knalrode boterhammendoos. Heb je dat nog niet gezien? Die zit zowat vol met van die gekleurde dingen.”

Liv en haar nieuwe buurjongen Mario vinden elkaar leuk. Zo wacht hij haar op een regenachtige dag op met een paraplu met gaatjes zodat ze niet nat regent. „Je moet wel opletten. Hij wees naar boven. Die heb ik met een perforator gemaakt. In de groene stof zaten een aantal perfect ronde gaatjes, net boven hun hoofd. Waarom doe je zoiets? Ik laat de druppels de kans om iemand te raken, zei hij. Lijkt me eerlijk voor allebei.” 

Maar Mario wordt beïnvloed door de roddels die haar vriendinnen hem vertellen. Hij gaat naar een feest van een van Liv's vriendinnen waarvoor Liv niet uitgenodigd is. Wanneer Liv hierover hoort wordt ze boos en besluit ze hem te ontwijken. Mario mist haar en stuurt Liv een brief. Wanneer ze elkaar weer zien vraagt Mario haar naar haar ziekte. Hij raadt haar aan hetgeen ze tegen hem vertelt, ook via een spreekbeurt aan haar klasgenoten te vertellen.

„Misschien had ik deze spreekbeurt toch beter niet gehouden, bedacht ze. Benieuwd of er hierdoor wat verandert. Ze zuchtte. Nou ja, nu hoeft tenminste niemand zich nog af te vragen wat er in mijn broodtrommel zit.”

Het afsluitende uitstapje van Liv’s school vond ik leuk maar liever had ik meer willen lezen over hoe het Liv vergaat na het houden van deze spreekbeurt, wordt ze nog steeds vreemd aangekeken door haar klasgenoten? Ook had ik willen lezen over wat het met Liv doet dat ze deze ziekte heeft, hoe het is om zo bezig te moeten zijn met voeding en niet zomaar alles kunnen eten, de vele medicijnen die ze elke dag moet innemen, het wekelijks bloedprikken, wat gebeurt er als Liv iets verkeerds eet, etc. Het is een gemiste kans voor uitdieping van het verhaal en een mogelijkheid om de lezer te laten zien wat het hebben van een chronische ziekte voor iemand betekent …

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.