05-12-14

Recensie: Otto-Jan zegt JA tegen slijmen - Tommy Greenwald

Titel: Otto-Jan zegt JA tegen slijmen
Auteur: Tommy Greenwald
Genre: Jeugd
ISBN: 978-94-6234-024-0
204 pagina's |  Uitgeverij Abimo | augustus 2014

Tommy Greenwald:
schrijft om te tonen dat boeken niet de vijand zijn. Het boek is vertaald uit het Engels. Daar heet Otto-Jan Charlie Joe Jackson, naar zijn drie kinderen. Zij haatten lezen toen ze klein waren. Nu haten ze het iets minder. Eerder schreef hij het boek Otto-Jan zegt NEE tegen lezen.

Het verhaal:
Bij de start van het nieuwe schooljaar heeft Otto-Jan een missie: hij moet hoge punten halen op zijn rapport. Want anders moet hij op boekenkamp van zijn ouders. En dat wil Otto-Jan, als rasechte niet-lezer, koste wat kost vermijden... Al snel krijgt Otto-Jan een plan. Hij gaat slijmen bij de leerkrachten om extra punten te krijgen. Maar kan hij dat wel? En jaagt hij met zijn plan niet al zijn vrienden weg, en misschien zelfs de liefde van zijn leven?

Mijn mening:
Wat een heerlijk hilarisch boek. Een boek welke je van begin tot eind leest met een glimlach op je gezicht, af en toe hardop lachend om Otto-Jan en zijn capriolen. Het boek is verdeeld in vijf delen, bestaande uit korte hoofdstukken met grappige illustraties. Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich vlot lezen. Regelmatig wordt het verhaal onderbroken door tips van Otto-Jan. Tips met als doel extra punten scoren door te slijmen…

„Je bent echt wel een intelligente jongen, maar je haat lezen en je haat studeren. Je huiswerk is altijd te laat af en het ziet er altijd slordig uit. En zelfs tijdens de leuke lessen weet je de leraren te ergeren. Wat verwacht je nou eigenlijk? Ik begrijp niet waarom je je vier dagen per jaar opeens schuldig voelt. Het is gewoon wie je bent.”

Het verhaal begint met Otto-Jan die auditie doet voor het schooltoneel. Otto-Jan en schooltoneel, hoe is dit mogelijk? Schooltoneel staat bij Otto-Jan immers vrij hoog op zijn not-to-do-lijstje. Net onder een boek lezen. Waarom doet hij dan auditie voor het schooltoneel?

Het begon allemaal met die laatste rapportendag waarvoor Otto-Jan heel zenuwachtig is. „Ik kan mezelf meestal vrij goed uit elke benarde situatie redden, maar naar huis gaan terwijl er een rampzalig rapport op je ligt te wachten is hetzelfde als met vrienden een horrorfilm gaan zien terwijl je helemaal niet van enge films houdt. Er is geen uitweg.”

Thuisgekomen heeft zijn vader zijn rapport in handen, een rapport met onvoldoendes voor drama, tekenen, natuurwetenschappen en wiskunde. Zijn vader heeft een afspraak gemaakt met mevrouw Wijngaard, de leerlingbegeleiding,  om te kijken hoe ze ervoor kunnen zorgen dat hij betere cijfers gaat halen. Mevrouw Wijngaard komt met een oplossing; Kamp Boekieboekie. 

„Ik was zo geschrokken dat ik geen woord kon uitbrengen. Mijn zomer stond op het spel! Negen weken hemel. De belangrijkste tijd van het jaar. Zo belangrijk dat we er zelfs een zomerplanningscomité voor hadden opgezet. Ik mikte de brochure op tafel en keek met een smekende blik naar mijn moeder. Ik hoopte dat ze het voor mij zou opnemen, maar ik wist dat het tevergeefs was. De trein naar Kamp Boekieboekie was vertrokken en mijn moeder zou niet op de rails gaan liggen om hem tegen te houden. Maar ik wel.”

Otto-Jan doet zijn ouders en mevrouw Wijngaard een voorstel: als hij ervoor zorgt dat zijn volgende rapport wel goed is, met voor alle vakken een acht en voor natuurwetenschappen een zes, mag hij dan zelf beslissen wat hij deze zomer gaat doen en vooral, hoeft hij dan niet naar een Kamp-voor-mislukkingen? Zijn ouders gaan akkoord maar hoe krijgt Otto-Jan dit nu voor elkaar? Otto-Jan die niet van lezen en studeren houdt, hoe kan hij ervoor zorgen dat op zijn volgende rapport allemaal achten staan? Zijn zus komt met dé oplossing; slijmen, slijmen bij de leraren voor hogere cijfers.

„Je hebt altijd al een grote mond gehad. En nu ben je op een leeftijd gekomen dat leraren je niet meer schattig vinden als je er alles uitflapt in de klas, maar vervelend. En als ze je vervelend vinden, zal het niet makkelijk worden om bij hen in een goed blaadje te komen. Je zult je gedrag moeten veranderen om hen voor je te winnen. Je zult moeten kontlikken.”

Otto-Jan stelt alles in het werk om zijn cijfers op te krikken en niet naar het zomerkamp te hoeven. Ook zijn vrienden helpen Otto-Jan met studeren. „Sinds mijn vrienden mij helpen met studeren deed ik het ontzettend goed. Niet alleen omdat zij zo slim waren, maar ook omdat ze me een schuldgevoel bezorgden. Als zij mij wilden helpen, was hun hulp aanvaarden het minste wat ik kon doen, nietwaar? En als ik het even niet meer zag zitten, was één blik op de brochure van Kamp Boekieboekie genoeg.” Gymleraar Radel, tekenlerares Massi en dramaleraar Twister hebben alledrie een opdracht voor Otto-Jan in ruil voor een hoger cijfer. Zal het Otto-Jan lukken zijn cijfers op te krikken? Zal hij het zomerkamp Boekieboekie kunnen ontlopen en zelf mogen beslissen wat hij in de zomer gaat doen?

„Van slijmen word je niet slimmer. Slijmen is geweldig, want het kan je hogere cijfers bezorgen. Maar het is niet zo dat je ook slimmer geworden bent omdat je cijfers hoger zijn. Of dat je plotseling alleen maar goede beslissingen neemt. Want het leven heeft jammer genoeg de neiging om zijn eigen plannen te smeden. Bedankt, leven.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen