07-01-15

Recensie: Mama gezocht - Cathy Glass

Titel: Mama gezocht
Auteur: Cathy Glass
Recensie: Nynke
Genre: Waargebeurd
ISBN: 9789022570616
336 pagina's | Uitgeverij Boekerij | juli 2014

Cathy Glass:
Cathy Glass is al meer dan vijfentwintig jaar pleegouder en heeft in die tijd meer dan honderd kinderen onder haar hoede gehad. Ze is moeder van drie tieners, onder wie een geadopteerde dochter. Ze schrijft onder pseudoniem.

Het verhaal:
Lucy was al elf jaar toen ze, na drie jaar van opvanggezin naar opvanggezin gestuurd te zijn, bij Cathy Glass terechtkwam. Lucy weigerde te eten en liep jaren achter in haar ontwikkeling. Iedereen was bang dat de schade onomkeerbaar was, maar Cathy had jarenlange ervaring met de begeleiding van mishandelde ­kinderen. Als het haar niet lukte tot Lucy door te dringen, kon niemand het Cathy was Lucy s laatste hoop en ze zette alles op alles om haar ­eindelijk het liefhebbende gezin te geven dat ze zo lang had moeten missen. Dan gebeurt er iets wat haar nooit eerder is overkomen: ze verliest haar hart. Van alle kinderen die ze heeft opgevangen en verzorgd, is Lucy dat ene kind dat ze nooit meer los wil laten.

Recensie door Nynke:
Dit boek begint met het leven van Bonnie. Ze is net moeder geworden van Lucy, maar ze is niet goed in staat om voor haar kind te zorgen. Ze doet ongelooflijk haar best, ook al zitten de omstandigheden niet mee. Haar eigen moeder heeft haar ook geen fijne jeugd gegeven of kunnen geven. Als Lucy wat ouder is, gaat het boek verder over haar leven, geschreven vanuit het perspectief van Cathy, haar huidige pleegmoeder. Cathy schrijft waargebeurde verhalen over haar pleegkinderen en heeft al twintig boeken uitgebracht, dit boek is het enige dat tot nu toe in het Nederlands is verschenen.

Allerhande hulpverleners komen voorbij. Het trieste is, dat ze allemaal hun best doen, maar niemand kan het verschil maken en ondertussen raakt Lucy al het vertrouwen in pleegouders en maatschappelijk werkers kwijt. Met tranen in mijn ogen heb ik dit boek gelezen. De eenzaamheid die er uit spreekt en de onmacht die generaties doorwerkt. Later in het boek lezen we niet zoveel meer over de gemoedstoestand van Bonnie, maar tussen de regels door blijkt dat ze haar vechtlust voor Lucy wel is kwijtgeraakt. Het boek had van mij nog wel wat dikker gemogen, zodat je als lezer wat meer over Bonnie en haar verdere levenspad te weten was gekomen. Ze is helaas in werkelijkheid ook weinig in beeld, wat maakt dat er weinig over haar bekend is.

Interessant is ook om dit boek te lezen in het licht van de grote veranderingen die in Nederland zijn ingevoerd met ingang van 2015 waarbij de jeugdzorg onder verantwoordelijkheid van de gemeenten valt. Dit boek zou een mooi cadeau zijn voor Nederlandse hulpverleners en beleidsmakers, als prikkel om te voorkomen dat er in de toekomst nog Lucy’s bijkomen. 

1 opmerking:

  1. Wauw, klink absoluut heel indrukwekkend. Maar ook verdrietig. Ik ga dit boek zeker eens oppakken als ik tegenkom

    BeantwoordenVerwijderen