01-01-15

Recensie: Wat heb ik gedaan? - Amanda Prowse

Titel: Wat heb ik gedaan?
Auteur: Amanda Prowse
Recensie: Ria
Genre: Roman
ISBN: 9789402600179
352 pagina's | Aerial Media Company | november 2014

Amanda Prowse:
Amanda Prowse is haar hele leven bezig geweest met korte verhalen schrijven en notities bijhouden voor romans. Vijf jaar geleden nam ze ontslag als management consultant en besloot ze fulltime te gaan schrijven. Haar eerste boek Poppy Day publiceerde ze zelf in oktober 2011 als e-book en werd toen door een Engelse uitgeverij opgemerkt. Er werden er meer dan 300.000 van verkocht. Al haar verschenen boeken behoren tot haar 'No Greater love serie'. Allen bevatten een hedendaags liefdesverhaal, vrouwen zijn altijd de hoofdpersonen in het verhaal en zij bevinden zich 'in extraordinary situations for love'. 

Het verhaal:
Kathryn is het ultieme voorbeeld van de perfecte echtgenote en moeder. Als je stiekem door de ramen van het gezellige huis gluurt, zie je een gelukkig gezin aan de keukentafel eten. Alle wereldse problemen zijn buitengesloten van deze tafel. Je wordt jaloers als je ze ziet zitten. Maar schijn bedriegt. Kathryn zit gevangen in een vreselijke droom. En ze heeft besloten er iets aan te gaan doen.

Recensie door Ria:
Prachtig, schitterend, ik ben helemaal lyrisch over dit boek. Overdreven, nee absoluut niet. In het begin dacht ik; wil ik dit wel lezen? Ja zeker weten, een pageturner, een boek dat je meteen uit wilt lezen. Hartverscheurend soms, maar ook weer zo mooi, de strijd van een moeder om de uiterlijke schijn te willen behouden voor haar kinderen. En wat voor een strijd. Ik ga echt meer van deze auteur lezen. Nee, ik wíl meer lezen van haar! Knap geschreven, boeiend en ook weer een aantal meeslepende mooie karakters, heel goed uitgewerkt.

Kathryn Brooker is de ideale moeder voor haar kinderen en de ideale vrouw voor haar man. Een vrouw met de eeuwige glimlach op haar gezicht, correct gastvrij, kortom de ideale vrouw. Maar Kathryn zit in een nachtmerrie, een ongelooflijke nachtmerrie, er is maar een uitweg. In het begin van het boek denk je, wat een slecht mens, maar dit moet je snel weerleggen. Fascinerend hoe haar gevecht is.

“Ze deed de deur van de kast open en draaide het blik doperwten met de goede kant naar voren. In de eerste paar jaren van hun huwelijk waren de taken die Kathryn verrichte - en die gedetailleerde en nauwgezette instructies vereisten - gevarieerd en talrijk. Tot dan had ze veel taken slordig en fout verricht. Wie wist hoe het moest. Zij niet. Ze was zalig onwetend geweest. Er bleek een juiste manier te bestaan om honing op toast te smeren, een juiste manier om koffie te maken. Gelukkig was Mark haar man er om haar die fouten in haar manieren te doen beseffen.”

Ongelofelijk wat ze allemaal moet doen om perfect te zijn en de verschrikkelijke straf als ze een fractie van een klein foutje maakt. Dan krijg Kathryn strafregels, en wat voor strafregels.

“Ze zat kaarsrecht. Mark pakte de sjaal en wond hem rond haar voorhoofd en onder haar kin. Hij pakte de einden beet en bond die vast aan de stoel. Ze zat vastgebonden op de stoel, niet in staat haar hoofd om te draaien. Je kunt weer beginnen te lezen, Kathryn; Voor de tweede keer die nacht lag hij op zijn buik met zijn gezicht naar beneden op het bed en maakte het zich gemakkelijk, weer met zijn gezicht afgewend. Ze durfde geen risico te nemen. De enige manier om de tekst te zien, was het boek op te tillen tot ooghoogte met haar armen in rechte hoeken. De kramp kwam vlug, maar ze had geen andere optie dan proberen het te negeren. De wekker luidde als altijd het begin in van een nieuwe dag.”

Met alle bizarre feiten zijn er heel veel mooie dingen te lezen, het boek houdt je bezig en is echt heel goed geschreven. Nog een fragmentje wat ik ook weer zo mooi vond:

“Het was een prachtige, heldere dag, typisch voor Cornwall in het vroege voorjaar, een van die dagen waarop weer en het mensdom onder een hoedje spelen om het een gouden dag te maken met volmaakte herinneringen. Af en toe waaide er een zacht windje dat de kopjes van de bloemen net genoeg optilde zodat ze konden opscheppen met hun schoonheid.”

Warm geschreven, zonde dat ik de laatste bladzijde moest omslaan, heel mooi. Hoever kun je gaan voor de liefde van je kinderen. Ga het lezen, heel mooi, ik geef het 5 sterren.

1 opmerking:

  1. Ik moet deze nog lezen, maar ben nu wel erg nieuwsgierig geworden

    BeantwoordenVerwijderen