14-01-15

Recensies: Het huis aan het meer - Hannah Richell

Titel: Het huis aan het meer
Auteur: Hannah Richell
Recensie: Marjon, Ria, Marion
Genre: Roman
ISBN: 9789044345049
448 pagina's | The House of Books | september 2014

Hannah Richell:
Hannah Richell, bestsellerauteur van De zwijgende zee, werkte bij enkele Engelse uitgeverijen als marketingsdeskundige, en in de filmindustrie. In 2005 emigreerde ze naar Australië. Hannah Richell woont met haar gezin in Sydney.

Het verhaal:
Op een zwoele zomerdag zoekt een groepje vrienden verkoeling in het afgelegen Engelse Peak District. Ze ontdekken een vervallen huis aan een meer. Kat, Simon, Ben, Carla en Mac besluiten om zich een jaar terug te trekken uit hun drukke bestaan. Aanvankelijk lukt dat prima, maar terwijl de seizoenen elkaar opvolgen, lopen de onderlinge spanningen steeds hoger op. Op een dag staat er een onverwachtse bezoekster voor de deur, die hun utopische dromen voor altijd zal verstoren.

Recensies:

Marjon:
Twee verhaallijnen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben hebben één ding gemeen: het huis aan het meer. Je volgt een verhaal van dertig jaar terug over een aantal vrienden en het verhaal van Lila in het heden. De vrienden leven een illusie, een zeepbel die op een dag uit elkaar spat. Kat speelt enigszins de hoofdrol in dat verhaal en ik weet nog steeds niet of ik haar leuk vind ik niet. Van Lila ga ik wel houden en je kan je goed in haar verplaatsen; haar verdriet, haar wanhoop omdat ze zich niet herinnert waarom ze viel, haar neiging om weg te vluchten. En wie laat haar het huis na en waarom? De verhaallijnen lopen naar elkaar toe en alles wordt ontrafeld, maar daarna volgt alsnog een wending die je niet voorziet. Wat mij trof tijdens het lezen: hoe de menselijke verhoudingen liggen, de karakters die goed zijn uitgewerkt, de beklemming, de irritatie, alles is goed voelbaar. Wat een aanrader!


Ria:
Weer een juweeltje! Een prachtig verhaal over vergeving, over verlies, over vreugde. Heb het in één ruk uitgelezen. 

Het verhaal gaat over een groep jongelui die in een oud huisje aan het meer een leven willen gaan leiden ver buiten de bewoonde wereld, terug naar de natuur. Lijkt een idealistisch maar niet goed overdacht plan. In een mooie omgeving rond een groot meer is niet alles zo mooi.

Een meer is het mooiste en meest expressieve kenmerk van een landschap. Het is het oog der aarde; erin kijkend peilt de aanschouwer de diepte van zijn eigen karakter. Henry David Thoreau: Walden 1854

Het verhaal begint met een schitterend geschreven proloog, waar je heel nieuwsgierig en geprikkeld door zal worden. Waar gaat het verhaal naar toe? Er zijn verschillende hoofdpersonen waar je hart naar uitgaat. De karakters zijn heel mooi uitgewerkt en meeslepend. Vooral het verlies grijpt je aan. En wat is er toch gebeurd daar rond dat meer?

“Ze zet zich af tegen de bodem en zwemt naar een plek waar het water donker en diep is en stopt dan om te kijken hoe de wind met het wateroppervlak speelt, het opstuwt in ruwe pieken. Haar bloed koelt af en ze voelt haar eigen gewicht, haar armen, haar benen, de zware stof van haar nachtpon, haar traag bonzende hart. Ze blijft even zwemmen en ziet het huisje in de verte overhellen terwijl het licht met de boomtoppen speelt.”

Kort maar krachtig; heel mooi verhaal waar je in zult verdrinken, ik heb er in ieder geval ontzettend van genoten. Vooral hoe de natuur wordt beschreven, schitterend, daar willen we allemaal wonen. Dit boek heeft alles; spanning, romantiek met een achtergrond die magnifiek is. Een omgeving waar je genezing voor de ziel kan vinden, maar waar tevens de eenzaamheid je naar de keel kan grijpen. 


“Er zijn alleen Lila en de vos, zijn gespitste oren en de minuscule wolkjes lucht die bevriezen boven zijn kop. Een vogel in de boom erboven vliegt verschrikt op. In een rode flits stuift de vos terug het struikgewas in en is verdwenen.” 



Marion:
Een verhaal om bij weg te mijmeren. Heerlijk om je gedachten bij los te laten en mee te gaan in het verhaal. Het verhaal over een leegstaand huisje aan het meer in het afgelegen Engelse Peak District. Het verhaal heeft twee kanten en twee vertellingen, beide spelen ze zich in en rondom het huisje aan het meer af, maar dan in een andere tijd.

Het eerste verhaal gaat over de zomer in 1980, waarbij een groep net afgestuurde studenten verkoeling zoekt en één van de jongens opeens bedenkt dat hij vanuit zijn jeugd weet dat er in de buurt een meer zou moeten zijn waar ze bij toeval een leegstaand huis vinden. Ze maken een plan om er de zomer in door te brengen, als blijkt dat er echt niemand woont en er blijkbaar ook niemand in de buurt komt om het huis te controleren. Alles  wordt opgeknapt en ook na de zomer besluiten ze met z’n allen om er een utopische kleine wereld van te maken door er zolang mogelijk te blijven wonen en te leven van wat er groeit en bloeit in de omgeving. Zoals altijd in een groep komen er spanningen naar boven, maar in dit verhaal begint het vooral wanneer er onverwachts iemand op de stoep bij hun staat en hun geheime plek heeft gevonden. Er komen steeds vaker ‘’onverwachtse wendingen’’, zoals dat er met Kerst bijvoorbeeld een gevulde mand bij de voordeur staat. De groep probeert er niet aan te denken en leeft verder, maar een paar in het verhaal weten er misschien wel iets meer van af. Is het hele verhaal dan toch niet zo idyllisch als het lijkt.

Tussen het verhaal van de jonge studenten door ontstaat een nieuw verhaal, maar dan een  periode later. Lila een jonge kwetsbare vrouw, die een moeilijke tijd doorgaat, krijgt bericht dat ze een huis erft. Dit blijkt een afgelegen huisje aan een meer te zijn. Ze heeft alleen werkelijk geen idee van wie ze dit huis erft en probeert op onderzoek uit te gaan, wie waren de vorige bewoners. In het dorp weten ze er maar weinig vanaf. Alleen één buurman die haar vaak te hulp schiet kan er iets over vertellen, maar weet ook niet veel, waardoor Lila in het ongewisse blijft. Ondertussen staat haar relatie ook erg wankel en trekt ze zich steeds meer terug in het huis, waar ze zichzelf opnieuw probeert te vinden en afleiding zoekt in het opknappen van het huis en de omgeving. Tijdens haar verblijf heeft ze het idee dat er iemand is die haar in de gaten houdt.  De vraagt is wat deze twee verhalen met elkaar gemeen hebben, behalve dan dat het zich beide afspeelt in een afgelegen huis aan het meer.

Ik vond het een mooi verhaal, goed in elkaar gezet, door twee verhaal lijnen, in verschillende periodes toch met elkaar te verbinden.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.