20-03-15

Recensies: Als je het licht niet kunt zien - Anthony Doerr

Titel: Als je het licht niet kunt zien
Auteur: Anthony Doerr
Recensie: Clasien, Marjon, Coenraad
Genre: Roman
ISBN: 9789044345940
543 pagina's | The House of Books | februari 2015

Anthony Doerr:
heeft met zijn werk al vele gerenommeerde literaire prijzen gewonnen. Hij schreef tien jaar lang aan deze roman, die door de internationale pers als een meesterwerk wordt beschouwd en waarvan de filmrechten zijn verkocht aan 20th Century Fox. Anthony Doerr woont met zijn vrouw en twee jonge zoons in Boisse, Idaho.

Het verhaal:
De jonge Marie-Laure is blind. Ze woont met haar vader in Parijs naast het Natuurhistorisch Museum, waar hij werkt als curator. Als Marie-Laure twaalf is bezetten de nazi's Parijs en vader en dochter vluchten naar het Bretonse Saint-Malo. Ze hebben de grootste en meest waardevolle schat van het museum meegenomen.

In een Duits mijnstadje groeit Werner Pfennig op in een weeshuis samen met zijn jongere zusje Jutta. Werner belandt bij de Hitlerjugend en wordt vervolgens naar het front gestuurd. Via Rusland komt hij tenslotte in Saint-Malo terecht, waar zijn verhaal en dat van Marie-Laure samenkomen.

Recensies:

Clasien:
Wat kun je nou nog zeggen over dit boek, er is al zoveel aandacht aan besteed. Dit boek wordt op alle boekensites de hemel in geprezen.

Twee jonge kinderen, allebei met hun eigen zorgen. De ene een meisje Marie-Laure Leblanc die in Parijs woont, samen met haar vader, haar moeder is overleden op het kraambed. Ze heeft staar aan haar ogen en wordt langzamerhand blind. Je leest hoe vader en kind samen vechten voor een goed leven. Ze geven niet op ondanks alle ellende. Ze vluchten naar familie in Saint-Malo. Vader Leblanc krijgt bericht dat hij terug moet keren naar Parijs, onderweg wordt hij gearresteerd.  

Dan heb je Werner Pfennig, die samen met zijn zusje Jutta woont in een weeshuis in Zollverein een mijnstadje. Zijn toekomst is al uitgestippeld, vanaf zijn 15de zal hij in de mijnen gaan werken. Wanneer blijkt dat Werner een technische knobbel heeft wordt hij door de Duitsers naar school gestuurd. Hij gaat al op 16-jarige leeftijd naar het front. Via Rusland, Polen en Wenen komt hij terecht in Saint-Malo.

In Saint-Malo komen de verhalen van Marie-Laure en Werner samen.

Prachtig geschreven, het verhaal geeft een kijk op het leven in bezet gebied. De moed en ontberingen. Keuzes die je moet maken. De schrijver is met alles heel gedetailleerd en dat stoorde mij af en toe wel, hierdoor ging ik deze stukken tekst snel lezen, soms zelfs overslaan. Dat is het enige minpuntje dat ik bij dit boek heb, daarom 4*


Marjon:
Ik ben absoluut geen liefhebber van oorlogsboeken. En toch heb ik dit boek gelezen. En ik kon het vervolgens niet meer wegleggen. Ik had een dag van niet lekker zijn, een dag van niets doen en begon in dit boek. En las de 564 bladzijden in 2 dagen uit. Wat is er zo goed aan? De schrijfstijl/verteltechniek is heel prettig. Anthony Doerr heeft een absoluut verteltalent. Je waant je bij Marie-Laure, je beleeft wat zij beleeft. Ik vind haar blindheid heel goed neergezet. Net als de bijzondere band die ze met haar vader heeft, de liefde van de vader voor zijn dochter. Hij maakt maquettes voor zijn dochter, eerst van Parijs, later van Saint-Malo, zodat ze de weg kan leren kennen. Hoewel hij haar zeker tegemoet komt in haar handicap, laat hij haar vooral een normaal leven leiden. Marie-Laure is een bijzonder (jonge) vrouw, sterk, puur en oprecht. En haar verhaal wordt afgewisseld met het verhaal van Werner. Een jonge knul die veel te jong wordt meegesleept in de ideeën van Hitler. Wat ik bijzonder vind is dat hij in wezen de vijand is, maar toch heel menselijk is neergezet. Hij is heel kwetsbaar, maar intelligent en heeft ook een ongekende kracht. Het verhaal draait eigenlijk om een diamant en de verhaallijnen van Marie-Laure en Werner komen uiteindelijk ook bij elkaar. Heel beeldend zijn ook de beschrijvingen van Parijs en Saint-Malo. Je proeft de sfeer. Wat een bijzonder mooi en heftig boek. Het zal me nog een tijdje bij blijven.


Coenraad:
Als je het licht niet kunt zien bestaat uit 2 verhaallijnen. Door een oogziekte is  Marie Laure blind geworden en woont met haar vader in Parijs. Haar vader werkt als slotenmaker en bewaakt de schatten in het Natuurhistorisch Museum.   Frau Elena leidt het weeshuis in het mijnstadje waar Werner Pfenning opgroeit met haar zusje Jutta. Werner is heel begaafd in repareren van radio’s dit blijft niet onopgemerkt. Op een dag krijgt Werner een uitnodiging voor Hitler Jugend school. Beide verhaallijnen laten ieder een kant zien van de oorlog en hoe zij het beleven en ervaren.       
 
Anthony beschrijft de levens van Marie Laure en Werner gedurende de oorlog en groeit met ze mee. De schrijfstijl is vlot, krachtig en dat is mede door de zeer korte hoofdstukken. De hoofdstukken dragen een titel en dit komt terug in het lezen ervan. In het begin moest ik wel even wennen aan de korte hoofdstukken. Gebeurtenissen worden tot in het detail beschreven en hierdoor groeide je met de personen mee. Ook wordt er heen en weer gesprongen met de jaartallen in de oorlog en hierdoor wordt het beeld duidelijk, boeiend en begrijpelijk. Naast de schokkende gebeurtenissen is er in het verhaal ook veel aandacht besteed aan mooie en dierbare herinneringen. In het begin vraag je je af wat hebben deze 2 personen met elkaar gemeen behalve de oorlog en op deze vraag krijg je antwoord. Voor mij is dit boek geen standaard oorlogsboek maar meer een boek die een kant laat zien hoe twee jonge mensen de oorlog beleven en ieder op zijn eigen manier er het beste van maakt.

1 opmerking:

  1. Klinkt als een mooi en indrukwekkend boek. Oorlogsboeken trekken mij ook nooit zo aan, maar dit verhaal klinkt prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen