12-04-15

Recensie: De Bieb-bende #3: De Tijdwachter - Michael Reefs

Titel: De bieb-bende #3: De Tijdwachter
Auteur: Michael Reefs
Recensie: Marion
Genre: Jeugd (10+)
ISBN: 9789082190915
352 pagina's | Uitgeverij Stormsteen | februari 2015
Michael Reefs:
Michael Reefs: Opgegroeid in het prachtige Limburgse Vaals kreeg Michael al sinds zijn twaalfde de inspiratie om verhalen te schrijven. Na zijn opleiding aan de Pabo is Michael aan de slag gegaan voor een landelijke speelgoedketen, en de laatste jaren heeft hij zich ontwikkeld tot app-specialist. Vanaf 2004 bleef Michael werken aan zijn fantasy verhalen. De Bieb-bende was geboren! Met de Bieb-bende bleek hij kinderen weer aan het lezen te krijgen. Hierdoor werd zijn eerste boek ook meteen dolenthousiast ontvangen door ouders en scholen.

Het verhaal:
De vijf vrienden van de Bieb-bende vinden tijdens een museumbezoek de eerste aanwijzing van de derde Hemelrijder. In een verweerde hal diep onder de heuvel stuiten ze op het mysterieuze Rad van de Tijd. Wanneer ze hier vijf maal aan draaien, belanden ze plotseling in het jaar 536, het jaar waarin de Hemelrijders werden vermoord. Daar worden ze geholpen door een boerenjongen om veilig Zuidbaai binnen te dringen. Maar wie is de mysterieuze Levièra die alleen Valerie kan zien? Er volgt een bloedstollend avontuur, waarbij de Bieb-bende het ontbrekende onderdeel van het Rad van de Tijd moet vinden om terug naar huis te kunnen keren. Maar als ze de waarheid over de oorsprong van de legende vinden, zijn ze ineens niet meer zo zeker van alles... 

Recensie door Marion:
De Tijdwachter is het 3e deel van De Bieb-bende. Een verhaal over vijf vrienden in Zuidbaai die zichzelf de bieb-bende hebben genoemd en allerlei avonturen meemaken in hun reis om de 12 hemelrijders te bevrijden. 

Het boek begint met een stuk uit het dagboek van Valerie, waarin zij kort vertelt over wat zij tot nu toe hebben meegemaakt. Ze vertelt over de legende en dat zij de uitverkorenen lijken te zijn die de 12 hemelrijders moeten bevrijden uit de schilderijen waarin zij gevangen zitten. Elke maand op de 23e moeten zij door gekregen aanwijzingen een hemelrijder zien te bevrijden.

Ik vond het heel goed bedacht door de auteur om het verhaal zo te laten beginnen, zodat je weer even kort weet wat er zich in de vorige twee delen heeft afgespeeld en weer direct in het verhaal zit. Ook het ontwerp van dit stuk dagboek vond ik erg mooi, het laat gelijk duidelijk zien dat dit een beetje buiten de echte verhaallijn hoort en het had een mooie vormgeving. Net als de titelaanduidingen in het boek, door het lettertype en het gebruik van afbeeldingen maakt het dit boek wat speelser.

In dit derde deel krijgen ze de aanwijzingen om de derde Hemelrijder ‘’Harbrecht’’ te bevrijden. Één van de aanwijzingen is het mysterieuze Rad van de Tijd. Wanneer zij hiermee in aanmerking komen belanden ze plots in het jaar 536, het jaar dat de hemelrijders zijn vermoord.

Doordat Michael Reefs alles heel goed beschrijft, heb je ook daadwerkelijk het idee dat je met de kinderen meeleeft in deze vroegere periode. Ook voor hen is het heel raar om opeens in een andere tijd te leven, waar mobieltjes als hekserij wordt gezien en hun kleding niet klopt bij wat de anderen in de stad dragen. In het jaar 536 komen ze een jongen tegen van hun eigen leeftijd die hen zo goed mogelijk probeert te helpen. Ook komen ze de echte George tegen, een belangrijk man in die tijd, die tegelijkertijd ook als  kwade geest de biebbende dwarsboomt.

Valerie krijgt hulp uit een onverwachte hoek, van een meisje dat soms plotseling opduikt en aanwijzingen geeft of haar juist kracht geeft om door te gaan. Als je wilt weten wie dit meisje is, moet je natuurlijk zelf het boek lezen, anders verklap ik te veel.

Als de kinderen weer terugkeren in het heden, blijkt dat ze één van de volwassen personen kunnen vertrouwen en vertellen ze haar het verhaal. 

Ook dit boek was weer een goed opgezet boek, je leert steeds meer de personages kennen en de auteur weet ook hier de spanning goed vast te houden in het boek.

Het boek is bedoeld en geschreven voor kinderen, maar ook ik als jong volwassenen (25 jaar) vind het een prettig boek om te lezen. Het is ook wel eens fijn een boek tussendoor te lezen, waarbij de schrijfstijl wat losser en gemakkelijker te lezen is en waarbij de verhaallijn toch niet te kinderachtig is en ook erg geschikt voor de oudere lezers. Ik kijk weer uit naar het volgende deel!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen