19-04-15

Recensie: De boekendief - Markus Zusak

Titel: De boekendief
Auteur: Markus Zusak
Recensie: Nynke, Xandra
Genre: Roman
ISBN: 9789044342628
560 pagina's | The House of Books | 2014

Markus Zusak:
De moeder van Markus Zusak vertelde verhalen over de oorlog, over het bombardement op München en over de Joden die door haar geboortestadje werden gejaagd naar het concentratiekamp. Deze verhalen maakten een onuitwisbare indruk op de jonge Markus Zusak en inspireerden hem tot het schrijven van De boekendiefMarkus Zusak kreeg al meerdere prijzen voor zijn boeken. De boekendief is wereldwijd enthousiast onthaald en in Nederland bekroond met een Zilveren Zoen. Hij schreef ook De boodschapper en Als honden huilen.

Het verhaal:
Duitsland, 1939. Liesel is pas negen jaar oud wanneer ze door haar moeder naar een pleeggezin wordt gebracht. Een van haar geliefde bezittingen is een zwart boekje, dat ze vond op het graf van haar broertje. In de jaren dat Liesel bij de Hubermanns woont, wordt ze een gewiekste boekendief. Tijdens de verwoestende bombardementen klampt ze zich in de schuilkelder vast aan haar schatten. Dit is een verhaal over moed, vriendschap, liefde en overleven, dood en verdriet, verteld door de ogen van de Dood, een toepasselijke verteller. Maar zal hij haar ook sparen?

Recensies:

Nynke:
Dit boek valt meteen op door de originele schrijfstijl. Het boek is geschreven vanuit de derde persoon en dat is niemand minder dan ‘de Dood’. Ik had het niet meteen door en hij legt het zelf ook niet uit, maar door zijn opmerkingen kom je er als lezer snel genoeg achter. Het boek is over het algemeen in chronologische volgorde geschreven, maar ‘de Dood’ is natuurlijk in staat om een inkijkje in de levens van verschillende mensen te geven en vooruit en terug te kijken. Hij vertelt het verhaal van Liesel, een meisje dat op een dag in de Tweede Wereldoorlog met haar moeder en haar broertje met de trein vertrekt naar haar pleegouders. De Boekendief behandelt de periode van 1939-1943. Haar broertje overlijdt onderweg en Liesel komt alleen terecht bij mensen die ze papa en mama moet noemen. Ze voelt snel een grote liefde voor papa en de liefde voor de wat ruwe mama groeit langzaam. We leven mee met het nieuwe leven van Liesel, de avonturen die ze beleefd met haar vriend Rudy en de band die ze opbouwt met de Joodse onderduiker Max. Het boek is heel indringend en beeldend geschreven. Ik voel mee met Max in de donkere en koude kelder waarin hij zich moet verstoppen.

Dit is niet het hele verhaal waar het boek om draait, want de titel komt natuurlijk ook ergens vandaan. Liesel kan nog niet lezen als ze met haar moeder en broertje op reis gaat, maar dit is wel het eerste moment dat ze een boek steelt. Samen met haar nieuwe papa leert te lezen en dit biedt haar een uitweg uit de werkelijkheid. Gedurende het boek steelt ze meer boeken.

De auteur groeide op met de verhalen die verteld werden over het Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog, de bombardementen op München en over de joden die door het kleine Duitse stadje waar zijn moeder woonde richting concentratiekamp werden gemarcheerd. Deze verhalen inspireerden hem om De Boekendief te schrijven. Dit boek is in 2013 ook verfilmd. Dit is een prachtig geschreven boek met verhalen van vriendschap, liefde, verdriet en hoop.


Xandra:
Toen ik over dit boek, De boekendief, hoorde, had ik een heel ander verwachtingspatroon van dit boek. Ik had verwacht dat de oorlog veel meer plaats zou hebben in dit boek. Maar het boek draait meer om liefde, om moed en gaat over kracht.

Mede door mijn andere verwachtingspatroon, had ik moeite om in het boek te komen. Ook de schrijfwijze, dat het verhaal eigenlijk wordt verteld door de ogen van de dood (zielen haler), maakte dat niet makkelijker.

Het duurde een tijdje voor ik doorhad, wie zijn verhaal dit nu eigenlijk is. Het verhaal van Liesel, of het verhaal van de dood, die vertelt over het leven van Liesel. Ik denk ook dat er hierdoor verhalen de ronde gaan dat mensen stoppen met lezen in dit boek. Het begint best onduidelijk.

Maar…. als je eenmaal deze link hebt gelegd, en even doorzet, dan zuigt het boek je na verloop van tijd helemaal mee. Zo moeilijk het in het begin was er door te komen, zo moeilijk was het na verloop van tijd om het boek weg te leggen. Adembenemend mooi. De verhaallijnen van Liesel en de dood, lopen door elkaar, dat is niet makkelijk om te lezen, maar voor de opbouw en het verhaal wel noodzakelijk, vind ik. Ik vind het dus erg goed omschreven, een aparte manier van schrijven, dat wel.

Het einde van het boek vind ik cliché, dat is spijtig. Hoewel het ook eigenlijk wel in de lijn der verwachting lag. Maar het einde hoort ook bij dit boek en bij het verhaal. Er is wel een vraag die blijft staan als je het boek eenmaal uit hebt. Liesel en Max??

Zou ik anderen aanraden dit boek te lezen? Vanuit mijn eigen optiek, ja absoluut. Ik vind het een goed boek, mooi verhaallijn, adembenemend. Is het boek uit blijft het verhaal je bij. Maar als je een oorlogsboek wilt lezen is dit niet de genre die je zoekt. Ik geef dit boek 4 sterren. Daar het verhaal moeizaam begint, maar prachtig is.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.