16-04-15

Recensie: Rusteloze benen - Claudia Biegel

Titel: Rusteloze benen
Auteur: Claudia Biegel
Recensie: Silvia, Clasien, Miranda
Genre: Roman
ISBN: 9789402600308
240 pagina's | Aerial Media Company | maart 2015

Claudia Biegel:
Claudia Biegel werd geboren in 1957 in Amsterdam als oudste dochter van Indische ouders. Fantasierijk opgevoed, haar vader was een groot verteller, begint zij op de lagere school met schrijven. Haar verhalen leest ze voor aan haar zusje en kinderen in de buurt. Op het Spinoza Lyceum werkt ze mee aan de schoolkrant en aan verschillende musicals. Met het einddiploma op zak vertrekt ze naar de Italiaanse stad Turijn om Italiaans te studeren en te werken als au pair. Het jaar daarop begint ze in Amsterdam aan de studie culturele antropologie en ze studeert af op een scriptie over het leven van vrouwen op het Italiaanse eiland Sardinië, waar ze ruim een half jaar verblijft om onderzoek te doen. Bij VluchtelingenWerk Nederland werkt ze onder andere als hoofdredacteur van het relatiemagazine Contouren. Niet veel later begint ze naast deze baan haar eigen tekst en redactiebureau Sashimi. Als freelance journaliste schrijft ze artikelen voor diverse bladen waaronder Plus Woman en brochures voor onder andere de Anne Frank Stichting. Na een aantal cursussen aan de Schrijversvakschool om het roman genre beter in de vingers te krijgen, begint ze aan een roman. Deze roman getiteld Foute Sarah's verschijnt in 2011 bij uitgeverij Mistral. Kort daarop is Foute Sarah's omgewerkt tot muzikaal theaterstuk dat in 2013 in opgevoerd in diverse theaters verspreid door Nederland. Bij Uitgeverij Mistral werkte ze ook mee aan de publicatie Wintercrime. Naast haar schrijfwerkzaamheden werkt Claudia Biegel als redacteur en communicatie adviseur bij het Expertisecentrum Gezondheidsverschillen in Utrecht. 

Het verhaal:
Hoofdpersoon Rosalie is zich niet bewust van de trauma's die ze overhield aan haar jeugd. Over het algemeen weet ze zich goed staande te houden. Alleen bij stressvolle gebeurtenissen, zoals de geboorte van haar zoon, laat haar zorgvuldig opgebouwde pantser scheuren zien. In grote lijnen leidt ze echter een rustig leven met haar man Wim, zoon Patrick en haar vrijwilligerswerk in een nabijgelegen vluchtelingencentrum. Aan die rust komt een einde wanneer de jonge Afrikaanse vluchteling Joseph uitgeprocedeerd raakt en Nederland moet verlaten. Vastbesloten om hem niet in de steek te laten, neemt Rosalie hem in huis. 

Recensies:

Clasien:
Rusteloze benen van Claudia Biegel is een roman dat een familiedrama vertelt. Het gezin Wim, Rosalie (Roos) en Patrick (Pat) leiden een rustig leven. Wim is bezig hoogleraar te worden, Roos doet vrijwilligerswerk in een vluchtenlingencentrum. Daar heeft ze een goede band met Joseph, een uitgeprocedeerde vluchteling uit Afrika. Ze neemt Joseph in huis en probeert hem naar Canada te krijgen.

Rosalie is een KOPP kind (kind van ouder met psychiatrische problemen) haar moeder Luis heeft psychische problemen en wordt, wanneer Rosalie 17 is, opgenomen in een inrichting, Valerius. Haar vader heeft ze nooit gekend. Ze heeft veel aan haar omie die krachtig is en slim. Omie helpt haar moeder te overleven. "Alles wat niet is aangeboren is aangeleerd en kan ook weer worden afgeleerd"Rosalie heeft geen eigen leven, Luis is haar leven. Ze heeft haar leven overgenomen. Ondertussen is Rosalie zelf zo'n beetje rijp voor een opname.

Wanneer Rosalie getrouwd is met Wim en een gezin vormt weet ze zich goed staande te houden, alleen onder extreme omstandigheden komt haar achtergrond naar boven. "Wanneer zijn moeder zo terloops reageert, is het mis. Dan is code rood ingegaan, wat betekent dat ze in al haar mooie lieflijkheid iemand kan verwonden tot op het bot""Op die paar ontploffingen na is ze een schat van een mens, niets op aan te merken. Hij heeft weleens gedacht dat de gekte van haar moeder misschien sporen heeft nagelaten"Rosalie liegt, alles wat niet in haar straatje past, is eenvoudigweg niet waar. Dit is haar overlevingsstrategie. Soms denkt Wim dat ze schizofrenie, een depressie of iets anders heeft.

Joseph blijkt homo te zijn en krijgt een sexuele vriendschap met Pat. Het verhaal eindigt verrassend met een onontkoombaar noodlot.

Rosalie is een kind uit een à typische jeugd, ze heeft geen moeder gehad om zich aan te spiegelen. Dit is voor een grote jeugdgroep van toepassing, scheiding, ouders aan drugs verslaafd, drank, veel jonge kinderen worden blootgelegd aan deze problemen, hebben zelf nooit een ongedwongen jeugd gehad en kampen op latere leeftijd met de gevolgen hiervan. Dit boek beschrijft hoe je als volwassenen nog steeds je jeugd met je mee sleurt. Dit boek laat je meeleven met die jeugd en hun verdere leven. Opgezadeld met problemen waar je zelf niets aan kunt doen.

De titel Rusteloze benen slaat op Rosalie die een onschuldige kwaal heeft "Restless legs syndroom".


Miranda:
Toen ik het boek in de handen had wist ik aan de hand van de cover nog niet zo goed wat ervan te verwachten. Mooie cover waarvan de kleuren mooi in elkaar overvloeien maar aan de andere kant zie ik nu ook de verwarring en de 'kronkels' van hoofdpersoon Rosalie. Van iemand die te veel heeft gezien waardoor alle kleuren niet evenwaardig meer met elkaar lopen en er knelpunten ontstaan, dat is na het lezen van het boek mijn impressie geworden.

Rosalie doet vrijwilligerswerk bij een vluchtelingencentrum, hier heeft zij een goede band met de Afrikaan Joseph opgebouwd, wanneer hij uitgeprocedeerd wordt, twijfelt zij geen moment en neemt Joseph op in haar gezin. Aanvankelijk zijn haar man Wim en  zoon Patrick het er niet mee eens, maar hun weten alsnog een goede band op te bouwen, in tegenstelling wat Rosalie aan de buitenwereld laat blijken, voelt zij zich van binnen heel anders, en haar masker begint scheuren te vertonen en uiteindelijk  valt haar met zorg opgebouwde muur uit elkaar.

Claudia Biegel weet de karakters goed neer te zetten, het fijne aan het boek vond ik; dat je inzicht krijg in de grillen en grollen van Rosalie maar dat je ook een kijkje krijgt in het leven van man Wim en zoon Patrick. Hoe kijken zij tegen Rosalie aan en hoe gaan zij ermee om? Rosalie is een KOPP Kind en heeft alles wat zij  met haar moeder mee heeft gemaakt weg gestopt in een hoekje en realiseert zich niet dat alle gevoelens zich een weg naar buiten willen wanen want hé het is toch heel normaal wat zij allemaal doet en denkt?

Het boek leest vlot door, heeft korte en duidelijke hoofdstukken, en leest als een trein. Je wilt weten wat er vervolgens staat te gebeuren. Duidelijke en heldere schrijfstijl wat ik persoonlijk erg aangenaam vind lezen.


Silvia:
Rosalie woont samen met haar man Wim, zoon Patrick en de kat Felix. Rosalie heeft een Hbo verpleegkundige opleiding gevolgd, maar nooit afgemaakt. Ze werkt nu als vrijwilliger in een asielzoekerscentrum. Wim bereidt colleges voor om hoogleraar te worden. Patrick is eerstejaarsstudent.

Rosalie heeft zich ontfermt over Joseph, een homoseksuele uitgeprocedeerde Afrikaanse vluchteling. Joseph moet Nederland verlaten, terug naar Afrika, maar dat zou het einde van zijn bestaan zijn met zijn seksuele voorkeur. Rosalie belooft voor hem te vechten en tegen beter weten in neemt ze hem stiekem in huis, met de mededeling dat hij later kan door emigreren naar Canada. In eerste instantie zijn Wim en Patrick tegen de komst van Joseph, maar uiteindelijk gaan ze overstag en klikt het wonderbaarlijk tussen Patrick en Joseph.

Voor het eerst sinds een lange tijd is het weer gezellig in huis en iedereen praat met elkaar. Dat was voorheen wel anders met het niet al te goede huwelijk en irritatie van Rosalie naar Wim toe en de puberteit van Patrick. Wim en Patrick willen beide dat de emigratie lukt en zijn er nauw bij betrokken. Rosalie weet wel beter, dat alleen een diploma, talenkennis, een beroep en spaargeld niet het enige is wat telt en weet ook dat dit nooit gaat lukken! Tevens de traumatische jeugd van Rosalie, haar relatie met haar moeder die psychische problemen had, krijgt dit verhaal een hele andere wending. Ze liegt tegen man, zoon en Joseph.

Wat een indrukwekkend boek, vooral een spannende roman. Ik moest het verhaal even laten bezinken, voordat ik verder kon gaan lezen in een ander boek.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.