21-05-15

Recensie: De celliste van Portofino - Alyson Richman

Titel: De celliste van Portofino
Auteur: Alyson Richman
Recensie: Miranda
Genre: Roman
ISBN: 9789401603522
384 pagina's | Xander Uitgevers | maart 2015

Alyson Richman:
Alyson Richman groeide op in St. James, New York en studeerde aan Wellesley College, Massachusetts. Haar romans verschenen in ruim vijftien landen. Eerder verscheen de bestseller Mijn verloren vrouw

Het verhaal:
Italië, 1943. De jonge Elodie Bertolotti stapt met valse papieren van boord in de Italiaanse kustplaats Portofino. Ze heeft een barre en gevaarlijke tocht overleefd, maar moet nu nog ongemerkt langs een Duitse officier zien te glippen om een paspoortcontrole te voorkomen. Onverwacht krijgt zij hulp van de mysterieuze dokter Angelo Rosselli. Een paar maanden daarvoor was Elodie Bertolotti nog een begaafd celliste in Verona, onbezorgd om de wereldproblematiek. Maar door de machtsovername van Mussolini loopt ook haar eigen familie gevaar en moet Elodie haar muzikale talenten inzetten om het leven van anderen te redden. Verscheurd door pijnlijke herinneringen en bittere verliezen lijken Elodie en Angelo in de donkere oorlogstijd steun bij elkaar te vinden. Maar zijn ze daadwerkelijk in staat het verleden te laten rusten?

Recensie door Miranda:
Italië 1943 ten tijde van de oorlog en onder het regime van de fascistische Mussolini. De jonge celliste Elodie is door samenhang van enkele dramatische gebeurtenissen aangekomen in de haven van het kleine maar idyllische plaatsje Portofino. Ze heeft valse papieren bij de hand en net op het moment dat ze door een controlepost moet en de papieren met zweterige handen moet overhandigen wordt zij door Angelo, de plaatselijke dokter uit de benauwde situatie gered door haar als zijn nicht aan te spreken.

Dit is de eerste kennismaking tussen Elodie en Angelo, hij neemt haar in huis maar wordt zelf ook nog geplaagd door 'geesten' uit zijn eigen verleden, hij is nog steeds in de rouw om zijn vrouw en kind die hij verloren heeft. Ook Elodie heeft een heel verleden achter zich, zo was zij een beloofde celliste, een gave die zij van haar vader geërfd heeft en wat met de paplepel ingegoten werd. Wanneer zij aan het conservatorium studeert komt zij door middel van een goede vriendin in aanraking met een verzetsbeweging. Zij gaat hierin mee en raakt daardoor in een zeer benarde situatie waar haast geen weg meer terug lijkt.

Het boek springt op en neer in tijden en van personages waardoor het verhaal soms verwarrend over kan komen en de personages hierdoor minder diepgang krijgen. De sfeer ten tijde van de oorlog wordt niet altijd goed overgebracht, en het boek mag meer aangeprezen worden als een feelgood boek. De lange muzikale passages kunnen de aandacht doen verslappen waardoor je het draad van het verhaal kwijt raakt. Toch zijn er zeker ook goede punten aan het boek te vinden, zo is er veel romantiek en drama in het boek te vinden wat Alyson Richan goed weet neer te zetten en op deze momenten weet ze de lezer weer te grijpen en terug te nemen in het verhaal.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen