03-06-15

Recensie: De boekhandel - Penelope Fitzgerald

Titel: De boekhandel
Auteur: Penelope Fitzgerald
Recensie: Miranda
Genre: Roman
ISBN: 9789492168009
160 pagina's | Uitgeverij Karmijn | april 2015

Penelope Fitzgerald:
Penelope Fitzgerald werd geboren in 1916 in het bisschoppelijk paleis van haar grootvader als Penelope Knox, in een zeer Engels, beroemd, intellectueel en excentriek milieu. Haar vader was een bekende journalist, haar moeder was één van de eerste vrouwen die in Oxford studeerde, en niet alleen haar grootvader, maar ook een aantal ooms waren hoge geestelijken in de anglicaanse kerk. Op papier had Penelope alles mee om van haar leven een succes te maken. Ze studeerde in de jaren 30 in Oxford, waar ze opviel door haar uitmuntende geest. Toen al was haar grootste ambitie om schrijfster te worden. Maar Penelope moest in haar leven door diepe dalen gaan voordat ze – aan het eind van haar leven- de top van de roem bereikte. Getrouwd met een oorlogsveteraan die getraumatiseerd uit de oorlog kwam, kwam haar gezin door het drankprobleem van haar man in bittere armoede terecht. Op het dieptepunt van haar leven woonden ze op een gammele, rottende woonboot die tot overmaat van ramp zonk, met al hun bezittingen aan boord.
Tijdens een van haar vele baantjes, als lerares op een meisjesinternaat, zat Camilla Parker Bowles in haar klas.Op haar 58e verscheen Penelope’s allereerste boek, een biografie. Na nog twee biografieën schreef ze in een steady tempo tot aan haar dood negen romans, waarvan vier de finale haalden van de Booker Prize. Eenmaal won ze ook. Julian Barnes, een van haar vele bewonderaars, vond het schandalig dat ze de prijs voor tenminste vier van haar andere boeken níet kreeg en wijt dat in een indringend portret in The Guardian in 2008 aan haar vrouw-zijn: goede literatuur werd in de jaren 70 en 80 toch vooral door mannen geschreven, vonden die mannen zelf, en dat een vrouw de kunst beter beheerste dan zijzelf was onmogelijk. Haar laatste boek schreef Penelope op haar 78e; unaniem werd het door pers in binnen- en buitenland als een masterpiece bestempeld; het won in Amerika de National Book Critics Circle Award.
Penelope overleed in 2000. In 2013 verscheen een biografie over haar leven, geschreven door prof. Hermione Lee.

Het verhaal:
De boekhandel beginnen was een moedige stap. Het volhouden vergde alles wat ze in zich had. Engeland, jaren '60. Het afgelegen, geïsoleerde kustplaatsje Hardborough wordt continue geteisterd door overstromingen en wateroverlast. Een weduwe van middelbare leeftijd koopt een prachtig historisch pandje midden in de hoofdstraat. Florence heet ze, en ze is vastbesloten een boekwinkel te beginnen, en daar een succes van te maken. Want Hardborough moet toch wel behoefte hebben aan een boekhandel?  Wat ze niet weet kan ze leren, en vol goede moed gaat Florence aan de slag. Maar ondanks wilskracht en doorzettingsvermogen heeft Florence geen rekening gehouden met de slangenkuil waarin zij zich begeeft, en waarvan zij, in de tien jaar dat ze in het plaatsje woont, nooit eerder iets heeft gemerkt: het hele dorp heeft namelijk een mening over haar boekhandel... 

Recensie door Miranda:
De Boekhandel, is het eerste boek van Penelope Fitzgerald die in het Nederlands vertaald is. Penelope bracht rond haar zestigste haar eerste boek uit, altijd heeft ze van zichzelf gedacht een buitenbeentje en excentriekeling te zijn. In haar romans schrijft zij ook over buitenbeentjes, mensen met veel ongeluk en over vrouwen die in hun eentje alles wilden doen. Daar sluit het boek De Boekhandel goed bij aan.

Florence Green, een weduwe van middelbare leeftijd woont in het kleine plaatsje Hardborough -begin jaren 60 in Engeland- het plaatsje ligt aan de kust, in een moerassig gebied, en behoorlijk afgesloten van de bewoonde wereld. Zij besluit een boekhandel te beginnen en koopt een pand met pakhuis genaamd Old House, hierbij behorend een zogenaamde klopgeest en doordat het aan de kust ligt met vochtproblemen, maar Florence vind het geen probleem en geniet ervan haar droom van een eigen boekhandel uit te laten komen. Niet iedereen in het kleine dorp is het ermee eens, er zijn mensen die heel andere plannen voor ogen hebben met het pand en dat niet onder stoelen of banken steken. Aangezien Florence wel wat hulp in de boekwinkel kan gebruiken, neemt ze de 10 jarige scholiere Christine aan. Op een gegeven moment krijgt Florence het controversiële  en veelbesproken boek Lolita van Vladimir Nobokov aangeboden, zij besluit het boek door de einzelgänger Mr. Brundish te laten lezen en wanneer zijn oordeel positief is het boek te koop aan te bieden in de winkel. Vanaf hier neemt het boek een geheel andere wending, wat voor invloed heeft het in een kleine dorp als Hardborough?

Penelope Fitzgerald is van een heel ander kaliber qua schrijfstijl dan andere auteurs, een geheel unieke schrijfstijl mag het genoemd worden, doch met humor, maar ook met zwarte humor. Zij zorgt ervoor dat de lezer stof tot nadenken heeft, ook ver na het dichtslaan van het boek. De lezer krijgt de kans zijn eigen invulling aan het boek te geven, ondanks dat het een dun boekje is, is het geen boek die je zomaar even snel leest maar toch enige inzet en denkvermogen verwacht van haar lezer. Ze laat het verhaal onuitgesproken en dat maakt het zo uniek. Het verhaal bouwt zich goed op, en telkens weet Fitzgerald je weer te verrassen door wat te laten gebeuren wat je niet aan zag komen, met andere woorden klasse!

1 opmerking:

  1. Klinkt als een onwijs leuk boek voor alle boekenliefhebbers!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.