28-06-15

Recensie: Denk aan mij - Sabine Durrant

Titel: Denk aan mij
Auteur: Sabine Durrant
Recensie: Xandra Sc
Genre:Literaire Thriller
ISBN: 9789021457406
352 pagina's | Uitgeverij Q | april 2015
Sabine Durrant:
Sabine Durrant is een Britse schrijfster en journaliste. Ze woont en werkt in Londen. Ze schreef eerder twee boeken voor volwassenen en twee kinderboeken. Onder je huid is Durrants debuut als thrillerschrijfster. Als journaliste werkte ze voor The GuardianThe IndependentThe Daily Telegraph en The Sunday Times.

Het verhaal:
Lizzie is kapot van de dood van haar man Zach. Ze gaat naar de plek waar hij een fataal auto-ongeluk had om er bloemen neer te leggen. Vlak voor zijn ongeluk had ze hem een pijnlijke brief gestuurd waarin ze zei hem te willen verlaten. Die brief heeft hij nooit te lezen gekregen. Op de plek van het ongeluk blijken al bloemen van iemand anders te liggen. Lizzie móét zich wel afvragen hoe goed ze haar man eigenlijk kende. Is hij echt dood of moet zij dat alleen maar geloven?
Recensie door Xandra Sc:
Als ik naar de kaft kijk vind ik het een heldere kaft, met een silhouette van een vrouw. De kaft spreekt me aan, mooie helder blauwe letters gebruikt. Nadat ik het boek gelezen had, zou ik er zelf voor gekozen hebben om een silhouette van een man alleen of van een vrouw en een man samen te gebruiken als kaft. Het boek begint met de gedachten van Zach, daar kreeg ik wel de rillingen van. De twee hoofdpersonen Lizzie en Zach leer je kennen doordat de hoofdstukken  in ik-vorm geschreven zijn en afgewisseld worden tussen Lizzie en Zach. Zo lees je hun gedachten over elkaar. Toen ik hoofdstuk 1 gelezen had, ging ik weer even terug naar het begin stuk van Zach, dit om het nog een te herlezen. Ik kon me toen al een soort voorstelling maken hoe dit boek zou gaan verlopen. Ik voelde toen de spanning al flink opgebouwd worden, hoe zou het Lizzie vergaan. Doordat de hoofdstukken in ik-vorm geschreven zijn, kruip je snel en makkelijk in iemand zijn huid. Zeker als het boeiend geschreven is, zoals ik in dit boek zeker vond. De spanning in dit boek wordt mooi opgebouwd. Er zitten bepaalde verwijzingen in die je verwarren en intrigeren. Ook wordt je goed op het verkeerde been gezet, doordat je steeds een klein beetje informatie krijgt. Het maakt het interessant dat je Lizzie en Zach allebei volgt en zo een kijkje krijgt hoe ze verschillend naar bepaalde gebeurtenissen kijken. Sommige passages in het boek vond ik wat langdradig, hierdoor raakt de vaart een beetje uit het verhaal. Maar dat vond ik niet erg, hierdoor blijft je aandacht goed verbonden met het boek. En kan je niet te snel gaan. Alle kleine details zijn belangrijk in dit boek vond ik.

Het laat een obsessieve liefde zien, van twee personen. Achteraf kon ik me met beide niet identificeren. In dit boek lijkt niets wat het is en alles is met elkaar verbonden en heeft met elkaar te maken. De zus van Lizzie, Peggy heeft ook een aardige rol in dit boek. Lizzie moet concurreren met haar zus. Peggy is mooi, heeft een rijke man, een kind, goede baan, opleiding. Maar ook hier is het niet wat je denkt. Ergens op 1/3 van het boek staat, vond ik een erg aangrijpende passage, de moeder van Lizzie en Peggy zegt tegen Lizzie. ‘Ik vind het andere meisje leuker. Dat knappe meisje.’ Dat is toch moeilijk voor Lizzie. Dit raakt me diep en gaf me bewondering voor Lizzie, hoe zij door het leven gaat. Lizzie lijkt gevangen te zitten in zichzelf en door Zach.

Op 2/3 van het boek raakte me een uitspraak van Zach erg. Hij heeft het hier over Lizzie, ‘Ze is als een vis. Ik kan haar niet vasthouden. Ik moet teveel kracht zetten om haar op 1 plek te houden.’ 

Uiteindelijk aan het einde van het boek vallen alle stukjes in elkaar. Het maakt je toch bang, hoe weinig je, je mede mens soms toch kent. En hoe kan je onzekerheid je beïnvloeden in het leven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen