29-06-15

Recensies: Het bedrog van Quisco - Daan Hermans

Titel: Het bedrog van Quisco
Auteur: Daan Hermans
Recensie: Nynke, Miranda
Genre: Roman
ISBN: 9789026329425
225 pagina's | Ambo|Anthos | juni 2015

Daan Hermans:
Daan Hermans is Daniëlle Hermans die eerder Stil in mij met Esther Verhoef schreef, en in 2008 succesvol debuteerde met Het tulpenvirus dat aan elf landen werd verkocht.

Het verhaal:
De jonge journalist Evander Clovis heeft een nieuwe opdracht: een stuk schrijven over de mysterieuze verdwijning van Martha Mulder in het wonderlijke – voor buitenstaanders slecht toegankelijke – stadje Quisco. De bewoners van Quisco houden niet van pottenkijkers, kinderen zijn niet welkom en de moraal is enigszins afwijkend. Hoe langer zijn verblijf in Quisco duurt, hoe meer hij verstrikt raakt in een web van intriges.

Recensies:

Nynke:
Op de cover een eindeloze weg en een verlaten tankstation. Het is de toegangsweg tot Quisco, waar niets is wat het lijkt. Dit is ook echt het motto van het boek en het loopt als een rode draad door het verhaal heen. De hoofdpersoon van dit boek is Evander, hij is journalist en hij lijkt een beetje op een dood spoor te zitten voor wat betreft zijn leven. In zijn werk is hij niet succesvol en zijn relatie is net verbroken. Hij wordt door zijn baas naar Quisco gestuurd, een geïsoleerd dorp waar een vrouw vermist is. Evander heeft een oud-tante in het dorp, die hij niet eerder ontmoet heeft. In Quisco ontmoet hij een keur aan exentrieke mensen en absurde verhalen. Soms lijkt het over te hellen naar het fantasy-genre, maar dan gebeurt er toch weer iets waardoor de weegschaal weer overhelt naar een spannende roman. Hiermee neemt de auteur toch niet helemaal afstand van het thriller-genre, waar ze door bekend is geworden. In 2008 verscheen het eerste boek Het tulpenvirus van Daan, of Daniëlle Hermans. Met Het bedrog van Quisco kiest ze voor een nieuw genre en schrijft ze niet meer onder de naam Daniëlle, maar is het Daan geworden. De auteur weet heel goed de worsteling van Evander met zichzelf weer te geven en zijn uiteindelijke overgave. Het is een interessant boek om te lezen en als lezer zit je op het puntje van je stoel, want niets is wat het lijkt... Echt een boek dat je nog eens wilt lezen om het beter te doorgronden en te kijken of je de mysteries de tweede keer op kunt lossen. Niets is zo frustrerend als je toch niet zo scherp bent als je dacht en de schrijver je slimmer af is. Mijn complimenten aan de auteur. Ik heb de mysteries niet kunnen ontrafelen. Bij een volgend boek zal ik de uitdaging opnieuw aangaan.


Miranda:
Op de cover prijkt 'Welkom in Quisco waar niets is wat het lijkt' daardoor voelt het boek mysterieus aan, cover heeft ook een mysterieus tintje, waardoor je interesse gewekt wordt. Het gaat om een roman, maar het voelt anders aan, maar is dit daadwerkelijk zo? Daarvoor moet je het boek echt lezen.

Evander Clovis is een jonge journalist, een persoonlijkheid welke een buitenbeentje genoemd kan worden. Niemand ziet hem echt staan, relaties mislukken en de relatie met zijn ouders is bijzonder koel te noemen. Hij heeft mede dankzij de invloed van zijn vader een baantje als journalist weten te bemachtigen, wat niet door collega's onder stoelen of banken wordt gestoken. Wanneer hij tijdens een redactievergadering over de verdwijning van een huisarts genaamd Martha Mulder uit Quisco aangeeft dat hij daar een oudtante heeft te wonen, is het niet gek dat hij binnen de kortste keren de opdracht krijgt een stuk erover te schrijven.

Eenmaal in Quisco aangekomen, wordt hij met de nek aangekeken door de bewoners, iedereen die daar woont is zo gesloten als een oester. Hij heeft een klein streepje voor doordat zijn tante Selma er woont maar ook zij laat niet veel los. Evander gaat op onderzoek uit en voelt zicht steeds nauwer verbonden met de dochter van Martha Mulder; Josie. Meer en meer komt hij zichzelf tegen, en waar dit allemaal toe leid?

Na het lezen kan ik zeker zeggen dat het als een mysterieuze roman aanvoelt, de laatste paar hoofdstukken slaat de mysterie echt pas toe, en zet de lezer tot nadenken, en je blijft met vragen achter. Het is echt een boek wat verdiend nog een keer gelezen te worden, daarna zullen er meer antwoorden komen. Het mysterie loopt als een rode draad door het boek heen, in de laatste paar hoofdstukken, denk je dat alles samen komt maar dan blijf je alsnog bedrogen achter, is het echt wat het lijkt of toch niet? Hermans heeft het geniaal in elkaar gezet waardoor de lezer geïntrigeerd blijft verder te lezen. Met vlotte en korte zinnen neemt zij je mee door het verhaal en binnen no time ben je aan het einde beland. Maar aan het einde blijf je gedesillusioneerd achter. Het boek is een unicum, met veel interesse en nieuwsgierigheid heb ik ervan genoten. Het enige puntje wat ik kan geven is; dat ik de karakters graag uitgebreider had gezien, zo nu en dan miste ik dat best wel, maar is zeker geen hekelpunt.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen