19-06-15

Recensie: Wie ik ben - Emiel de Wild

Titel: Wie ik ben
Auteur: Emiel de Wild
Recensie: Clasien
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025865764
176 pagina's | Uitgeverij Leopold | juni 2015

Emiel de Wild:
"Na de middelbare school ben ik gaan studeren aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, richting Docent Drama. Toen ik daarmee klaar was heb ik nog een studie gedaan: Writing for Performance, aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Hier leer je om teksten te schrijven die worden uitgevoerd, dus teksten voor bijvoorbeeld toneel en film. Toen ik klaar was met studeren heb ik een aantal toneelteksten geschreven, zoals Toon! voor acteur Michiel Bijmans (over een jongen die Toon Hermans nadoet) en Apatio voor Generale Oost (over een heel vervelende moeder in een vakantiehuis). Ook schreef ik samen met regisseur Joppe van Hulzen aan korte scenario’s voor grappige filmpjes bij een schoolboek. Als ik niet schrijf geef ik les in schrijven en toneelspelen. Broergeheim is mijn eerste boek." (Bron: Uitgeverij Leopold)

Het verhaal:
‘Denk jij…’ Willem begint sneller te ademen. ‘Denk jij dat hij het heeft gedaan… om ons?’ ‘Nee, natuurlijk niet,’ zeg ik vlug. Wat doe je als de jongen die jij pestte zelfmoord pleegt? Jeroen is een van de populaire jongens van de klas. Samen met zijn vrienden haalde hij wrede grappen uit met Jelmer. Na Jelmers dood is Jeroen geschokt. Is hij schuldig? Jeroen probeert zich zo normaal mogelijk te gedragen. Als niemand iets vermoedt, is er niets aan de hand. Toch? 

Recensie door Clasien:
Jeroen is in de eerste klas bevriend met Jelmer, nou bevriend, ze gaan met elkaar om en zitten naast elkaar in de klas. Jelmer denkt echter dat er een echte vriendschap is tussen hun. Dit verandert in de tweede klas als Jeroen "echte" vrienden krijgt, Willem en Rico. Jelmer blijft echter steeds achter Jeroen aanlopen en dit leidt tot pestgedrag van de drie vrienden.

Wat begint als een grap eindigt in een groot drama, namelijk de zelfmoord van de 14-jarige Jelmer. Jeroen blijft zichzelf de schuld geven, had ik maar... "Het is niet mijn schuld dat Jelmer dood is. Dat is gewoon zo. Het is zijn eigen schuld, zijn beslissing. Hoe vaak hebben we hem wel niet duidelijk gemaakt dat hij normaal moest doen? Ik ben slecht tegen hem geweest."

Dit verhaal gebeurt vaak in het echt, kinderen zijn hard tegen elkaar. Als je buiten "de groep" valt kun jij het mikpunt worden van pesterijen. Het personage van Jeroen wordt erg goed neergezet, hoe hij met zijn emoties en schuldgevoelens omgaat. Hij draagt een geheim met zich mee, dat hij alleen deelt met zijn vrienden Rico en Willem.

De titel: Wie ik ben is erg goed gekozen voor dit onderwerp. Deze kinderen zijn vaak alleen en eenzaam binnen een scholengemeenschap. Anne die tijdens de afscheidsdienst op school een woordje spreekt zegt: "Ik weet niet wie jij bent. Ik vind het erg om te zeggen. Ik schaam me ervoor. Maar het is waar. Meer dan een jaar heb ik bij je in de klas gezeten en nooit heb ik met je gepraat".

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen