09-07-15

Recensies: Het kankerkampioenschap voor junioren - Edward van de Vendel & Roy Looman

Titel: Het kankerkampioenschap voor junioren
Auteur: Edward van de Vendel & Roy Looman
Recensie: Clasien, Saskia
Genre: Young Adult
ISBN: 9789045117805
216 pagina's | Uitgeverij Querido Kinderboek | april 2015

Edward van de Vendel & Roy Looman:
Roy Looman (inmiddels twintig) vertelde zijn levensverhaal aan schrijver Edward van de Vendel. Op basis van hun vele gesprekken schreef Edward daarna dit boek.

Het verhaal:
'Deze ziekte gun ik niemand, en dus ook mezelf niet. Mijn chemokuren gaan vandaag beginnen en ik zie de komende tijd als een treinrit. Over acht maanden eindigt de reis. Ik rijd rustig mee, en uiteindelijk stap ik uit. Genezen. Vrij. En ik beloof jullie nu alvast: dan gaan we feesten.'

Max is vijftien als ontdekt wordt dat hij kanker heeft. Vanaf dat moment springt hij in de strijdhouding: dit gaat hij overleven. Hoe hem dat lukt vertelt hij in dit boek - alsof hij tegenover je zit. Max' verhaal is grappig, maar ook intiem en eerlijk. Hij neemt je mee naar feesten en chemokuren, naar het voetbalveld en naar de stilte van de nacht. Of, zoals Max zelf zegt: 'Er komt bloed in voor en het gaat flink stinken. Maar er is ook vriendschap en liefde en zo. Ik vertel het hele verhaal, ik vertel alles wat er gebeurd is. Ik weet nu dat dat belangrijk is.' 

Recensies:

Clasien:
"Dit is het ziekste spelletje dat ik ooit heb gespeeld....." zo begint het verhaal van de 15 jarige Max (ik-persoon). Max, Ward, Bart en Kelvin zijn vrienden voor het leven, genieten van de dag met voetbal, feestjes en wat jonge lui nog meer allemaal doen. Totdat Max een gek bultje ontdekt op zijn schouder en zijn wereld en dat van iedereen om hem heen instort. De diagnose: lymfeklierkanker. Verdere behandeling volgt in Rotterdam, het Sophia kinder (klote) ziekenhuis.

"Ik zat daar en was geen lichaam meer. Ik was hoofd. Ik was gedachtes. Dat je zo weggestreept kunt worden, als normale vijftienjarige jongen, dat je met één diagnose overgeplaatst kunt worden naar en nachtmerrie: ik was het niet. Maar ik zat mezelf te bekijken en ik zag het gebeuren". 

Scans, gesprekken, een operatie en 8 maanden chemo volgen. "Ik zie de komende tijd als een treinrit, over 8 maanden eindigt de reis, ik reis rustig mee en uiteindelijk stap ik uit". "Chemogif druppelt je lichaam binnen, gaat als een terrorist aan de slag. Het is dom en blind want het vernielt ook gezonde cellen, het zijn agressieve heksen".

Kanker heb je nooit alleen de rest wacht met lege handen, staan van achter de lijn toe te kijken. Je ouders, broertjes, familie en je vrienden. You'll never walk alone. "Ik heb ze één voor één besmet, die kanker van mij heeft hun leven gedemonteerd". "Kanker is een oneerlijke bitch, maar het was wel mijn bitch niet die van hen".

Na genezing, kampt Max met de tweede ziekte: Angst. Hyperventilatie, trillen, hoofdpijn, onzekerheid,  de angst achteraf, je gooit jezelf volop in de strijd tegen de kanker, maar hebt nauwelijks tijd om na te denken over wat er gebeurt. Je slaat een fase over: de fase waarin je bang bent voor de dood.

Kankerkampioenschap? Kanker is geen wedstrijd. Of kanker is wel een wedstrijd, maar dan een zonder regels. Dit is het verhaal van Roy die deze kanker in het echt overleefd heeft.


Saskia:
Op de één of andere manier liggen Young Adult boeken mij altijd wel goed. Ook van dit boek heb ik genoten. Ik was al een eindje op weg in het verhaal toen ik pas in de gaten kreeg dat het een waargebeurd verhaal is. Roy deed zijn verhaal aan Edward en Edward heeft van Roy hoofdpersoon Max gemaakt. Om de privacy van sommige mensen te beschermen kregen alle personages in dit verhaal een andere naam. Dit boek gaat dus over Max die op een dag een bobbel op zijn schouder ontdekt, uiteindelijk blijkt dit lymfeklierkanker te zijn. Max kan niet tegen zijn verlies en is ook vastbesloten om dit spelletje (de kanker dus) te winnen. Doodgaan is geen optie! Edward van de Vendel heeft het verhaal van Max op een humoristische wijze verteld, ik heb soms echt moeten lachen, maar dat is ook hoe Max is, een jongen met humor! Zijn humor maar vooral ook zijn goede vrienden hebben hem door de vele chemokuren heen gesleept. Elk weekend kwamen zijn vrienden langs en dankzij hen voelde het leven voor Max bijna weer normaal. Gelukkig voor Max is hij na zestien chemokuren "schoon". Maar daarna krijgt hij last van paniekaanvallen, hier durft hij eerst niet goed voor uit te komen maar uiteindelijk doet hij zijn verhaal aan een psychologe en leert hij ook hiermee omgaan. Met Roy (Max in het verhaal dus) gaat het inmiddels goed, hij wil nu zelf gaan studeren om oncoloog te worden op de kinderafdeling.

Dit boek las lekker vlot weg en was humoristisch en triest tegelijk. Een aanrader voor jongeren maar zeer zeker voor de oudere lezer ook geweldig om te lezen!



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen