06-08-15

Recensie: Verloren dochters - Arjan Hoks

Titel: De verloren dochters
Auteur: Arjan Hoks
Recensie: Xandra Sc
Genre: Literaire Thriller
ISBN: 9789044348514
288 pagina's | The House of Books | mei 2015
Arjan Hoks:
Arjan Hoks is beleidsadviseur bij de provincie Friesland. Hij woonde korte tijd in Rotterdam, de stad die later als locatie zo geschikt bleek voor zijn eerste thriller.

Het verhaal:
Elk jaar verdwijnen er jonge vrouwen in de duistere wereld van de prostitutie. Vaak beginnen ze vrijwillig, om er al snel achter te komen dat stoppen onmogelijk is. Velen van hen laten diepbedroefde familieleden achter, die niets liever zouden willen dan de terugkeer van hun geliefden. Gelukkig kunnen ze rekenen op de steun van twee mensen: de detectives Walter en Gem. Samen runnen ze een kantoor in Rotterdam, dat zich specialiseert in het opsporen en redden van jonge prostituees. 

Op een dag staat een radeloze vader op hun drempel. Walter en Gem besluiten de man te helpen om zijn dochter Valerie terug te vinden. Aanvankelijk denken ze een doorsneezaak te hebben aangenomen, maar al snel volgen er dreigementen. Ervan overtuigd dat het recht moet zegevieren, bijten Walter en Gem zich vast in de zaak. Ze zetten alles op alles om hun geslepen tegenstander te ontmaskeren.

Recensie door Xandra Sc:
Het boek begint gelijk met een gebeurtenis, waardoor ik snel in het boek getrokken werd. Het verhaal gaat over Gem en Walter, zij hebben samen een detectivebureau. Al snel wordt duidelijk dat Walter nog een afrekening heeft uit zijn verleden als rechercheur. Het boek tipt het thema loverboys aan, een mooie stuk uit het boek hierover vond ik; "je moet eerst liefde geven, voordat je het kunt krijgen. De anderen die me zogenaamd gewaarschuwd hebben kunnen stikken. Ze hebben nooit een vinger naar me uitgestoken. Ze zin gewoon jaloers op alles wat hij me geeft".

Jammer genoeg kon dit boek me niet echt pakken, het heeft een bepaalde schrijfstijl, waardoor het verhaal wel aardig is maar het niet echt veel spanning heeft. Je komt niet dichtbij de hoofdpersonen, ik vind het afstandelijk geschreven. Het is voelbaar dat het een mannelijke schrijver is, maar er is te weinig kracht. Het boek is in de derde persoon geschreven. Er is maar 1 echte verhaallijn, welke vanaf pagina 400 naar een climax wordt gewerkt. Alle details in het boek kloppen wel allemaal goed. De titel van het boek wordt gaande weg duidelijker, en is een mooie titel voor dit boek.

Ik geef dit boek 3 sterren, omdat het voor mij geen pakkende schrijfstijl was. Verder wel een goede verhaallijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen