02-09-15

Recensie: Geek girl #4 Gouden bergen - Holly Smale

Titel: Geek girl #4 Gouden bergen
Auteur: Holly Smale
Recensie: Thea
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025760014
300 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | juli 2015
Holly Smale:
Onhandig, een beetje stuntelig en enigszins verlegen bracht ze het grootste deel van haar tienerjaren door. Op de middelbare school zat ze meestal verstopt in de toiletten bij de gymkleedkamers. Toen ze vijftien was, werd ze geheel onverwacht op straat opgemerkt door een modellenbureau uit Londen. De twee daarop volgende jaren bracht ze struikelend door op catwalks, waarbij ze altijd vuurrood werd en er van alles brak of scheurde (maar ze had geen geld om die kapotte dingen te vervangen). Tegen de tijd dat Holly aan de Universiteit van Bristol haar bachelor in Engelse literatuur en haar master in Shakespeare had behaald, stopte ze met het modellenvak en zette ze haar eerste stappen op weg naar het schrijverschap. 

Het verhaal:
Harriet Manners - fotomodel tegen wil en dank en zelfverklaarde nerd - heeft goede hoop voor het nieuwe schooljaar: in dit eindexamenjaar gaat alles anders worden, beter, spannender. Maar vooralsnog lijkt er zich weinig spannends in Harriets leven voor te doen. Haar vriendin Nat is nu ze studeert alleen nog maar bezig met jongens en vriend Toby heeft alleen maar aandacht voor zijn 'Supergeheime Project'. Gelukkig dient zich een bijzondere modellenklus aan: in de gouden zandduinen van Marokko.

Recensie door Thea:
“Als mensen lief voor jou zijn, Harriet, komt dat doordat jij lief bent voor hen. Als mensen er voor je zijn, komt dat doordat jij er voor hen bent. En als je geen lijst nodig hebt om een ster te worden, komt dat doordat je er altijd al een bent geweest.”

Wie kent Harriet Manners niet? De ietwat onhandige, onzekere én naïeve geek girl die graag rondstrooit met feitjes en weetjes. Wie heeft haar niet in haar hart gesloten? Na dit deel uit de Geek girl serie heb ik haar zéker in mijn hart gesloten. Ik heb om haar gelachen, hardop geschaterd (bv bij het “modderbad” welke Harriet ongewild nam), leefde met haar mee (op haar zoektocht naar nieuwe vrienden) en heb stiekem een traantje gelaten (hoe nieuwe vrienden nepvrienden blijken te zijn). Ik vond dit deel het beste deel uit de serie tot nu toe, het boek had naast humor en hilarische situaties, mede door de onhandigheid van Harriet, ook diepgang en gaf de lezer een mooie levensles mee:

“Elke keer wanneer we iets uit liefde doen, stralen we misschien een beetje helderder en wordt het donker een beetje lichter. Dankzij alle soorten vriendschap krimpt de ruimte misschien een beetje en komen we wat dichter naar elkaar toe. Maken we onze eigen sterren, zodat we nooit echt alleen zijn. Want hoe snel het heelal ook uitdijt, hoeveel afstand er ook tussen ons ontstaat, dit zijn de banden die ons bij elkaar houden. De verbindingen die nooit zullen breken. En daardoor stralen we.”

Hoe zal het Harriet vergaan nu ze is teruggekeerd uit New York en haar relatie met Nick is beëindigd? Zal ze Nick ooit kunnen vergeten? Zal ze het nieuwe schooljaar zonder kleerscheuren doorkomen nu ze 5 VWO zonder de nabije steun van Nat en Toby moet zien te klaren? Harriet wil verandering, ze wil nieuwe vrienden maken, zal het haar gaan lukken? Zullen haar klasgenoten haar eindelijk zien en haar niet langer buitensluiten? 


“(..)En ik moet gloednieuwe, gelijkgezinde vrienden maken. Misschien is het dezelfde school met een groot deel dezelfde mensen, maar er gaat het een en ander veranderen. De afgelopen twaalf jaar heb ik beledigingen van mijn bezittingen verwijderd en mijn schoenen uit de stortbak van de wc’s gehaald, maar dit is mijn kans om helemaal opnieuw te beginnen. Een frisse start. Een kans om te stralen. Deze keer wordt alles anders.”

En anders wordt dit schooljaar zeker, maar of dit nu de verandering was die Harriet voor ogen had … Die eerste schooldag had Harriet zich anders voorgesteld; doordat ze té fanatiek aan het spel meedoet, verliest ze zich hierin volledig, met tot gevolg dat haar klasgenoten haar een geek vinden en haar de rug toekeren, weer buitengesloten, in haar uppie. De volgende schooldag echter lijkt het tij zich te keren, klasgenoten praten tegen haar, zijn aardig, willen met haar omgaan. Zelfs de kliek rondom Alexa neemt afstand van haar en schaart zich onder de mensen rondom Harriet en neemt het voor haar op. Wat is er aan de hand? Waarom kent iedereen op school haar nu en willen ze iets van haar? Komt het door haar dinosauruskoekjes die ze voor hen gebakken heeft? Of speelt er iets anders waar zij (nog) geen weet van heeft?

“In een flits zie ik de schooldag weer voor me. Want dat is toch veranderd? Dankzij die onbestaanbaar mooie en glossy foto’s heeft iedereen een andere kant van me gezien. De geek die ze al jaren kennen is binnen een dag in het niets verdwenen, en ze is vervangen door deze ogenschijnlijk zo zelfverzekerde, succesvolle versie van mij. Onverschrokken en geheimzinnig, dapper en moedig. Ze hebben dat stralende meisje gezien en ze vinden haar aardig. En weet je wat? Volgens mij vind ik dat ook.”

“Mijn hele leven is al veranderd en dit is mijn enige kans om mee te veranderen. Om mijn eigen verhaal op te pakken en de bladzijden om te slaan. Om weer verder te gaan. Want of ik het nu wilde of niet, iets minder dan een jaar geleden ben ik in tweeën gedeeld. Er zijn nu twee Harriets, twee levens, twee mensen die ik kan zijn. Wilbur had gelijk, ik moet kiezen welke ik wil. En ik kies de Harriet die straalt.”

Haar vrienden Toby en Nat laten Harriet echter in de steek, waarom stalkt Toby haar niet meer en vraagt hij haar hem met rust te laten, wat is er aan de hand? Waarom neemt haar vriendin Nat afstand van haar en heeft ze geen tijd meer voor Harriet? En Jasper, haar klasgenoot, waarom doet hij zo onaardig tegen haar? Waarom laat hij zó duidelijk merken dat hij haar niet mag?

“Ik wenste dat alles anders zou worden, ik dacht dat het dan voor mij ook zou veranderen. Ik vraag me af of het wel slim was om dat te willen. Iedereen is al verdergegaan. Nat heeft de modeacademie en Theo. Toby heeft een splinternieuw, uiterst geheim project waar ik niets mee te maken heb. (..)En intussen ben ik nog steeds dezelfde ik en blijf ik steeds maar weer dezelfde dingen doen. Ik draag het verleden met me mee, precies zoals ik dat altijd heb gedaan.”

Harriet besluit zich te wentelen in alle aandacht en nieuwe vriendschappen die ze heeft gesloten. Haar klasgenoten komen voor haar op en lopen met haar weg. Harriet hoort erbij en is een van hen, ze wordt niet langer buitengesloten. Op aanraden van enkele van haar nieuwe vrienden besluit Harriet een groot feest te organiseren. Een feest waarbij iedereen welkom is, ze wil niemand buitensluiten, zelfs Alexa krijgt een uitnodiging voor haar feest. 

“Ik weet wat ik moet doen. Ik ga het feestelijkste feest geven dat de wereld ooit heeft gezien. Enorm. Wonderbaarlijk, groots, reusachtig, overvol, almachtig. Een monsterlijk, koninklijk, kolossaal en immens feest dat een eind maakt aan alle feesten. En als het is afgelopen is de oude Harriet Manners voor altijd verdwenen en komt ze nooit meer terug. Want het is geen spelletje meer, of een leuke gelegenheid om een lijst af te vinken. Dit is geen manier meer om mezelf af te leiden, of mezelf bezig te houden, of te zorgen dat ik niet denk aan de mensen die ik mis. De stralende versie is niet langer het leven dat ik gekozen heb. Het is het enige wat ik over heb.”

Maar zijn haar nieuwe vrienden wel echte vrienden? Zijn ze wel om haar, Harriet Manners naar haar feest gekomen? “(..)Ik heb helemaal geen innerlijke ster. Ik was het goud en ook de gek, en nu ben ik weer precies terug bij het begin. Alleen is het nu erger, omdat Nat en Toby ook weg zijn. Deze keer ben ik alles kwijtgeraakt.”

Zal het tussen Harriet en haar vrienden Nat en Toby weer goed komen, zal Harriet ontdekken dat waar ze zo naar op zoek was, ze niet langer hoeft te zoeken … ze had immers al die tijd al vrienden … échte vrienden die haar laten stralen, laten zijn wie ze is … Harriet Manners …

“Als mensen lief voor jou zijn, Harriet, komt dat doordat jij lief bent voor hen. Als mensen er voor je zijn, komt dat doordat jij er voor hen bent. En als jij geen lijst nodig hebt om een ster te worden, komt dat doordat je er altijd al een bent geweest.”.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen