16-10-15

Recensie: Ik ken jou ergens van - Ellen Stoop

Titel: Ik ken jou ergens van
Auteur: Ellen Stoop
Recensie: Thea, Clasien
Genre: Jeugd (10+)
ISBN: 9789025112974
128 pagina's | Uitgeverij Holland | september 2015

Ellen Stoop:
Als kind las Ellen Stoop overal, maar al snel ontdekte ze dat schrijven minstens even leuk is. Na haar studie Nederlands was ze journalist en eindredacteur. Maar .. was voor kinderen schrijven niet nog veel leuker? Ze had les van kinderboekenschrijfster Mirjam Oldenhave en debuteerde in 2009 met Jade bijna elf (bekroond met de Hotze de Roosprijs). Naast kinderboekenschrijfster is Ellen Stoop docent creatief schrijven (voor alle leeftijden).

Het verhaal:
Als Sannie het briefje leest, schrikt ze zich rot. Dit kan niet waar zijn..Ze weet zeker dat zij hém niet heeft gezien op de camping. Trouwens, half Nederland gaat in de zomervakantie naar Frankrijk. Carl kan gewoon niet weten dat zij daar was..en al helemaal niet wat er is gebeurd. Dat stomme briefje gooit ze thuis meteen weg. Of beter nog: dat steekt ze in de fik. Maar Carl laat niet los, hij is net een pitbull. Wat weet hij? Wat wil hij van haar?

Recensies:

Thea:
"Ik ken jou ergens van,’ zegt hij ineens. Ik draai mijn hoofd opzij. Hij heeft blond haar, groene ogen, een ronde metalen bril, sproetjes op en naast zijn neus en een van zijn voortanden mist een stukje. Ik heb hem echt nooit eerder gezien. ‘Ik jou niet,’ zeg ik en ren gauw de trap op, weg van die starende ogen." 
In dit jeugdboek draait alles om een geheim, het geheim van Sannie. Een geheim waarvoor ze zich schaamt en niet wil dat iemand het ooit te weten zal komen. Langzaamaan komen we iets meer te weten over Sannie en haar geheim, maar de echte waarheid leren we pas op het einde van het verhaal kennen. Zij wil koste wat kost haar geheim verborgen houden, zeker voor haar beste vriend en buurjongen Lodewijk en haar ouders. Wat zullen ze van haar vinden als ze horen wat ze gedaan heeft, of beter gezegd niet gedaan heeft? 

"Op de trap komt Carl naast me lopen. Hij kijkt weer zo. ‘Je komt me zo bekend voor,’ zegt hij. ‘Ik heb jou eerder gezien.’ Misschien heb ik wel een dubbelganger. Wie weet heeft hij die een keer zien lopen. Hij heeft toch overal gewoond?  Ik ben nog nooit verder geweest dan Frankrijk, dus waar kan hij míj van kennen? Ik weet niet meer waar. Maar jij was het,’ zegt hij. ‘Ik vergeet nooit een gezicht."
Sannie gaat naar groep 8, voor het eerst zonder dat haar beste vriend Lodewijk in dezelfde klas zal zitten. Met de meiden in haar klas heeft ze helemaal niets, ze is geen meisje meisje en zou veel liever tijdens de pauzes met de jongens voetballen. Maar in groep 8 voetballen meisjes niet. De enige die haar ziet staan is die nieuwe jongen Carl, hij staart haar steeds aan en volgt haar. Wat wil hij toch van haar?
"Ik heb een foto waar jij op staat,’ fluistert Carl. ‘Zal ik die morgen meenemen?’ Heeft hij een foto gemaakt? Ik heb nooit iemand gezien in de buurt van het voetbalveld. Of was het in het bos? Mijn hart stuitert tegen mijn borstkas. ‘Doe wat je niet laten kunt,’ zeg ik zo rustig als ik kan. ‘Ik wil mijn dubbelganger wel eens zien."
Carl zegt dat hij haar ergens van kent, dat hij haar in Frankrijk op de camping gezien heeft. Zou hij echt van háár geheim afweten? Sannie doet er alles aan om ervoor te zorgen dat haar geheim niet uitkomt en probeert Carl te ontlopen. Maar dat is moeilijk, hij blijft haar achtervolgen en bestoken met zijn opmerkingen dat hij haar herkent. 

"Camping Le Château. In Souspierre.’ Was hij op dezelfde camping als wij?!? Ik hoop dat hij niet hoort hoe mijn hart tegen mijn borstkas bonkt. Waarom heb ik hem dan niet gezien? Maar als hij mij gezien heeft, dan... Weet hij het?"
Sannie wordt zo in beslag genomen door Carl én haar geheim dat ze niet in de gaten heeft dat haar vriend Lodewijk het moeilijk heeft op school. Hij wordt gepest door twee jongens uit zijn klas. Het is Carl die het voor hem opneemt als het helemaal uit de hand dreigt te lopen. Ook Sannie schiet Lodewijk te hulp.  
"Vanaf nu laat ik Lodewijk niet meer in de steek. En als dat betekent dat ik Carl niet kan ontlopen, jammer dan. Hij kan de pot op. Hij heeft geen enkel bewijs. Het is mijn woord tegen het zijne. Wat ben ik toch een stomme trut. Ik ben de laatste tijd alleen maar met mezelf bezig en met hoe ik Carl kan ontlopen... Ik ben zo superegoïstisch dat ik niet eens zie dat mijn beste vriend me nodig heeft. In de klas en in de pauze kan ik Lo niet beschermen, maar ná school wel."
Maar als Lodewijk Carl als een held gaat zien en vrienden met hem wil worden heeft Sannie een groot probleem; hoe kan ze haar geheim nog langer verborgen houden voor Lodewijk? Weet Carl echt wat er toen in het bos gebeurd is? Heeft hij haar gezien? Zal hij haar geheim aan Lodewijk verraden? 
"Hij geeft niet op. Hij blijft me stalken tot ik toegeef dat ik het was op de camping. Als het alleen dáár om ging, dat ik deed alsof ik een jongen was omdat ik mee wilde doen met voetballen, zou ik het best willen toegeven. Uiteindelijk dan. Ze vinden me toch al raar in groep 8. Maar zolang ik niet weet of Carl ons gezien heeft in het bos, heb ik geen andere keus dan glashard blijven ontkennen. Ik heb nog nooit aan iemand verteld wat er die dag in het bos gebeurd is. Aan niemand."
Zal Sannie’s geheim uitkomen? Zal ze blijven zwijgen over wat er in het bos gebeurd is? 
"Ik weet het, ik ben een lafaard, net als die dag. Daar moet ik de rest van m’n leven mee dealen. Dat is al erg genoeg. Ik wil niet ook nog Lo kwijtraken."

Ik ken jou ergens van: In korte en makkelijk leesbare hoofdstukken wordt het verhaal van Sannie en haar geheim vertelt. Een verhaal welke de lezer prikkelt om door te lezen; je wilt weten wat het geheim van Sannie is. Het duurt dan ook niet lang of je wordt het verhaal ingezogen en wilt weten hoe dit af zal lopen. Wat wil Sannie koste wat kost verborgen houden? Al snel denk je het te weten, maar is dit wel het echte geheim? Zal het Sannie lukken om haar geheim nog langer verborgen te houden? Heeft Carl echt weet van haar geheim en indien zo, zal hij haar verraden? 


Clasien:
Dit is echt een jeugdboek zowel voor jongens als meisjes. De titel: "Ik ken jou ergens van" geeft goed weer waarover dit verhaal gaat. Het is een vlot boek om te lezen, niet te dik 128 blz. Makkelijk leesbaar.

Lisanne, Sannie voor vrienden, slaat op school een groep over en komt in groep 8 terecht. Hier zit een nieuwe jongen Carl. Vanaf het allereerste moment weet Carl zeker dat hij Sannie (Sem) eerder heeft gezien en wel in Frankrijk op een camping. Destijds deed Sannie zich voor als iemand anders en ze is bang dat dit uit zal komen. "Wat zal Lo wel niet denken als hij weet wat ik gedaan heb? Misschien wil hij niets meer met mij te maken hebben".

Ik had zelf meer verwacht van dit verhaal, het geheim van Sannie is niet erg bijzonder. Destijds verveelde ze zich en wilde graag bij de groep horen. Ze deed zich anders voor, meer niet. Naast haar vriendschap en geheim, lees je over haar familie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen