25-11-15

Recensies: Mulberry House - Kristine Groenhart

Titel: Mulberry House
Auteur: Kristine Groenhart
Recensie: Clasien, Thea
Genre: Jeugd
ISBN: 9789021673424
198 pagina's | Uitgeverij Ploegsma | 2014

Kristine Groenhart:
Kristine Groenhart verslond vanaf het moment dat ze kon lezen alle boeken van de bibliotheek. Al snel had ze alle kinderboeken uit en begon ze aan de boeken voor volwassenen. De boeken van de Engelse Enid Blyton waren en bleven haar lievelingsboeken, vooral de serie over een kostschool: Malory Towers. Later ging Kristine Nederlands studeren aan de universiteit van Amsterdam, met afstudeerrichting jeugdliteratuur. Hierna werd ze lerares Nederlands op verschillende middelbare scholen. In 1998 verhuisde ze met haar man en kinderen (een jongen en een meisje) naar Engeland. Toen haar kinderen oud genoeg waren om naar een Engelse school te gaan, herkende Kristine veel uit de boeken van Enid Blyton en begon ze ervan te dromen zelf ooit zo’n serie kinderboeken te kunnen schrijven. Maar eerst kreeg ze twee koffers met brieven en dagboeken van haar oma. Een jaar lang ging ze lezen, daarna schreef ze haar eerste boek Leer mij je liefhebben over haar oma. Toen kon ze niet meer ophouden en schreef ze meteen nog vier boeken voor volwassenen. Hierna besloot ze dan eindelijk aan de serie kostschoolboeken te beginnen: Mulberry House

Het verhaal:
Marjolein verhuist samen met haar ouders naar Engeland. Ze komt terecht op Mulberry House, een kostschool voor meisjes, en ontdekt al snel dat het er op zo'n school heel anders aan toe gaat dan in Nederland. Er gelden hoge eisen en strenge regels, ze moet een uniform aan en zelfs na school zit ze nog steeds op school. Hoewel ze haar best doet, mist ze haar ouders, haar vriendinnen, haar hockeyteam en... jongens! Zal Marjolein zich staande weten te houden?

Recensies:


Clasien:
Eindelijk dan weer een kostschoolboek, sinds de Pitty serie heb ik altijd gehoopt weer zo'n soort serie te mogen lezen. Destijds was Pitty up to date, maar nu zou deze serie ouderwets overkomen bij de meidenjeugd. Kristine Groenhart levert een kostschoolverhaal in een modern jasje. De schooluniformen zijn nog steeds in op de Engelse kostschool Mulberry House, voor de rest gaan ze mee met de tijd, vakken zoals: RE (godsdienst) over abortus, Product Design, ontwerpen op de computer en ICT. Vooral veel en lekker eten, echte Engelse kost; eieren met spek, cornflakes, bonen in tomatensaus enz.

Het boek Mulberry House vertelt het verhaal van de 13-jarige Marjolein (Mario, Marge of Madge) zij verhuist met haar ouders naar Engeland en gaat daar op kostschool. Je beleeft de dagelijkse beslommeringen van Marjolein samen met haar vriendinnen Sam en Pam. Het drukke dagschema van 07.00 uur tot 21.00 uur. Het is een echte meidenschool, maar naast dit gebouw staat een heuse jongensschool.


Erg leuk vond ik om te lezen over "het huis", dat is een groep meisjes waarmee je de gang, kamer en badkamer deelt. Het huis van Marjolein heet (3x raden) Blyton naar jawel de kinderboekenschrijfster Enid Blyton, erg leuk bedacht.


De laatste bladzijde van het boek heeft me geraakt, hier schrijft Kristine Groenhart over haar eigen ervaring in Peru. Haar dochter, die toevallig ook Marjolein heet, gaf daar twee weken Engelse les aan de kinderen. Ook bezochten ze een meisjesinternaat. 18 meisjes woonden daar onder toezicht van nonnen. Por Eso! De opbrengst van dit kostschoolverhaal komt ten goede van Por Eso.



Thea:
In mijn jeugdjaren verslond ik alle boeken die vertelden over het leven op kostschool. Boeken als de Pitty-serie van Enid Blyton, De olijke tweeling etc. Ik kon er maar niet genoeg van krijgen en herlas de boeken meerdere malen. Ik was dan ook erg benieuwd naar deze nieuwe, hedendaagse serie over de kostschoolavonturen van Marjolein.  

“Maar toen ik een beetje aan het idee begon te wennen, dacht ik aan al die kostschoolboeken die ik vroeger las. En aan al die kostschoolfilms die ik zo tof vond. Daarin was de hoofdpersoon ook altijd een nieuw meisje en die beleefde het ene na het andere spannende avontuur. Ik wilde dat ook! Die meisjes hebben reuze veel lol met elkaar: feesten tot ver in de nacht en samen slapen op een kamer. Geen ouders om je heen! Hockeyen tegen ander scholen. (..)Enne … mijn leven was tot nu toe best saai geweest, dus werd het niet eens tijd voor iets spannends?”

De 13-jarige Marjolein in ’t Veld verhuist ivm het werk van haar ouders naar Engeland. Omdat haar ouders druk zullen zijn met hun werkzaamheden, wordt besloten dat Marjolein naar Mulberry House zal gaan. Een kostschool voor meisjes waar ze verplicht een schooluniform dragen. Marjolein moet aan het idee wennen maar ze ziet het al snel zitten. Ze kijkt dan ook uit naar het wonen met andere meisjes en spelen in het hockeyteam. Maar het loopt allemaal anders dan Marjolein had gedacht…

“Het maalt maar door mijn hoofd: nieuwe school, nieuwe taal, nieuwe kamer, nieuw eten, nieuwe vakken. Nieuw, nieuw, nieuw. Ik voel mijn hart in mijn oren kloppen. Gaat het me lukken om vrienden te maken? Ik hoop het, want anders hou ik het hier echt niet uit. (..) Vier jaar. Wat als ik dat niet volhoud? Ik moet er echt voor zorgen dat ik het hier naar mijn zin krijg, dat is de beste en enige oplossing.”

Samen met Marjolein beleven we haar eerste kennismaking met de nieuwe school, de meisjes, de heersende gewoonten en tradities. Maar ook de vele regels die er gelden. Marjolein moet hier erg aan wennen. Alles is er zó anders dan op haar vorige school in Nederland. Zo is iedereen erg competitief ingesteld en willen ze allemaal hoge cijfers halen. Marjolein heeft een hekel aan het verplichte uniform en wordt tot overmaat van ramp niet gekozen voor het hockeyteam. Ze maakt er weinig vriendinnen en voelt zich buitengesloten. Gelukkig heeft ze de tweeling Sam en Pam die haar onder hun hoede nemen. 

“Ik voel me gewoon meer Marjolein in mijn normale kloffie. Maar daar schijnen ze hier toch écht anders over te denken. Bovendien bén ik hier meestal niet eens Marjolein, maar een gekke Engelse versie ervan: Marsjolien, Marjory, Marge of natuurljk Mario.”

Maar Marjolein beleeft ook allerlei avonturen, zo wordt ze achterna gezeten door een groep varkens, verdwaald ze tot drie keer toe, loopt ze weg van het schoolreisje, neemt ze deel aan een debatwedstrijd (welke een hilarische wending krijgt) en wint het Lacrosseteam dankzij haar. En ... ze ontmoet James!

“Ik had me ingesteld op drie of vier jaar Engeland, daarom doe ik zo mijn best. En ik heb eindelijk een beetje het gevoel dat ik mijn draai gevonden heb, al wil het met de vriendinnen nog niet echt lukken. Maar er is James! Ik voel een tinteling in mijn buik als ik aan hem denk. En er is de grappige tweeling. En het Lacrosseteam. Maar ook Izzy, helaas.”

Mulberry House: een echt meidenboek waarbij de lezer al snel meeleeft met Marjolein die zich staande probeert te houden op haar nieuwe school in Engeland. Sommige fragmenten laten je schateren van het lachen door de klunzige acties van Marjolein. Andere fragmenten raken je door de eenzaamheid van Marjolein. "Het is gek hoe alleen ik me soms voel in een groep". Zal het Marjolein lukken om een plekje op haar nieuwe school te veroveren?


2 opmerkingen:

  1. Ik heb het boek ook gelezen en het is echt een super leuk boek!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. FF een vraagje.... Wat vind je de mooiste zin uit het boek?

    BeantwoordenVerwijderen