10-12-15

Recensies: Schuld - Mel Wallis de Vries

Titel: Schuld
Auteur: Mel Wallis de Vries
Recensie: Thea
Genre: Young Adult
ISBN: 9789026138935
224 pagina's | Uitgeverij De Fontein | november 2015

Mel Wallis de Vries:
Mel Wallis de Vries is de succesvolste jeugdthrillerauteur van dit moment: met haar thrillers Vals en Klem won zij de Prijs van de Jonge Jury, en met Wreed won ze een Hebban Award voor de beste YA-thriller. Haar boeken zijn razend populair; de verhalen zijn vlot, realistisch en altijd spannend tot de laatste bladzijde. Het werk van Mel Wallis de Vries wordt in diverse landen uitgegeven.

Het verhaal:
Kort na elkaar plegen enkele leerlingen zelfmoord. Er lijkt geen verband tussen de jongeren te zijn. De politie bestempelt het dan ook als een trieste samenloop van omstandigheden. Maar dan krijgt de 16-jarige Tess een brief die alles verandert: Jij bent de volgende... Wanneer Tess alles probeert te ontrafelen, doet ze een schokkende ontdekking. Nu moet ze vrezen voor haar eigen leven. Maar niemand gelooft haar. 

Eén waarschuwing: zorg dat je naam niet op de lijst staat...

Recensies:

Saskia:
Ik ben echt groot fan van de boeken van Mel. Ik kon dan ook niet wachten om in Schuld te gaan beginnen. En weer stelt Mel niet teleur. Ook dit boek is weer een echte whodunnit, heerlijk dat constante nadenken over wie nou toch de dader is en belangrijker nog waarom? Ook dit keer dacht ik het te weten, maar ik zat er echt helemaal naast. Dit gebeurt vaker met boeken van Mel, daarom zijn ze ook zo leuk! Het verhaal zit gewoon weer enorm goed in elkaar en pas op het allerlaatst weet je precies hoe het zit. Ik vind Buiten zinnen en Klem nog net iets beter dan Schuld, daarom krijgt dit boek dan ook vier sterren van mij. En nu ga ik weer wachten op de volgende Mel!


Thea:
“Ze is dood. Geen twijfel mogelijk. Haar grote blauwe ogen staren me verbijsterd aan, alsof ze het zelf ook niet kan geloven. Het spijt me echt dat dit zo moest lopen, denk ik, en ik ga op haar bureaustoel zitten. Ik zou het hierbij kunnen laten. Maar dat doe ik niet. Ik vouw het papiertje dubbel en stop het in mijn broekzak.”

Toen het boek hier binnenkwam dacht ik: oh even een uurtje tussendoor lezen en dan snel verder met mijn werkzaamheden. Maar .. dat uurtje werden uren van leesplezier. Het boek was zó spannend en meeslepend. Ik werd vanaf de eerste pagina het verhaal ingezogen en kon het boek niet meer wegleggen. Ik moést weten hoe het verhaal zou verlopen. Was het zelfmoord? Was het moord? Maar wie was dan de dader en wat waren zijn motieven…. 

“Kate is er niet meer. Vanavond heb ik afscheid van haar genomen. (..) Ik heb eerst met haar gepraat. Alles uitgelegd. Heel langzaam drong het tot haar door. Ze begon te huilen. Geen hoop meer. Geen uitweg. (..)Na een paar minuten werd het stil. Ze was dood. Echt dood. (..)In mijn bureaulade zat de lijst met namen. Maar ik wist uit mijn hoofd wie de volgende was…”

Het verhaal wordt afwisselend verteld door verschillende personen: Kate, Yara en Tess. Ook lezen we brieven geschreven in het dagboek van Leila. Daarnaast lezen we de gedachten van de dader, weergegeven in rode tekstkleur. In zijn bureaula bevindt zich een afgescheurd briefje met de namen Leila, Kate, Yara, Tess, Noa en Danique. Waarom heeft hij dit lijstje in zijn bureaulade liggen? 

“Het is vreemd om een nieuw meisje te hebben. Ik moet haar weer helemaal opnieuw leren kennen. Haar stem is zo krachtig en luid. En ze gedraagt zich alsof de hele wereld tegen haar is. Maar ik zal haar laten inzien wat haar echte probleem is.”

Kort na elkaar sterven drie meisjes, Leila, Kate en Yara. Zelfmoord luidt het oordeel. Er lijkt geen enkele overeenkomst tussen hen te zijn, behalve dat ze op dezelfde school zaten, het Spinoza Lyceum. De politie gaat uit van een trieste samenloop van omstandigheden. Maar de dader weet wel beter …  Hij was degene die Leila dood in haar slaapkamer vond, ze kon het leven niet meer aan en pleegde zelfmoord. In haar dagboek leest hij de redenen waarom. Maar wat heeft de zelfmoord van Leila te maken met de dood van Kate en Yara? Hebben zij inderdaad zelfmoord gepleegd? Waarom? 

“Yara’s dood was niet mooi, zoals die van Kate. Of emotioneel zoals die van Leila. Yara’s dood was .. functioneel.”

Als Tess een anoniem briefje ontvangt met de tekst: Jij bent de volgende…” en de politie hier geen aanleiding tot verder onderzoek in ziet, besluit Tess zelf op onderzoek uit te gaan en het overlijden van de drie meisjes die kort na elkaar stierven nader te bekijken. Pleegden zij inderdaad zelfmoord? Maar waarom wilden deze drie meisjes dood? Tess heeft het vermoeden dat er iets anders aan de hand is en gelooft niet in hun zelfmoord. Zij keert terug naar de plek waar Yara stierf en bezoekt vriendinnen van de overleden meisjes. 

“Ze denkt dat ze alleen is. Maar dat is ze niet. Ik volg haar, zit vlak achter haar."

Dan doet Tess een schokkende ontdekking en moet ze vrezen voor haar eigen leven. Zal Tess op tijd weten te ontsnappen?

“Ik sta nu zo dichtbij dat ik haar kan aanraken. Ik probeer van dit moment te genieten. Van het idee dat ze niet kan ontsnappen, dat ze van mij is.”

Het verhaal krijgt nog een verrassende ontknoping. We lezen brieven in het dagboek van Leila en komen zo achter haar beweegredenen waarom ze zelfmoord pleegde en wat de dader bewoog tot zijn daden…

“Had ik maar, was ik maar… allemaal nutteloze woorden. Want er is geen tweede kans. Uiteindelijk komt het neer op de keuzes die we maken. (…) Het is mijn keuze om door te gaan. Voor Kate, voor Yara, maar vooral ook voor Leila zelf. Ze heeft me laten inzien wie ik wil zijn. En daar ben ik haar dankbaar voor.”


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen