21-12-15

Recensies: Vergeet mij niet - Amanda Prowse

Titel: Vergeet mij niet
Auteur: Amanda Prowse
Recensie: Marjon, Coenraad
Genre: Roman
ISBN: 9789402600889
348 pagina's | Aerial Media Company  | oktober 2015

Amanda Prowse:
Amanda Prowse is haar hele leven bezig geweest met korte verhalen schrijven en notities bijhouden voor romans. Vijf jaar geleden nam ze ontslag als management consultant en besloot ze fulltime te gaan schrijven. Haar eerste boek Poppy Day publiceerde ze zelf in oktober 2011 als e-book en werd toen door een Engelse uitgeverij opgemerkt. Er werden er meer dan 300.000 van verkocht. Al haar verschenen boeken behoren tot haar 'No Greater love serie'. Allen bevatten een hedendaags liefdesverhaal, vrouwen zijn altijd de hoofdpersonen in het verhaal en zij bevinden zich 'in extraordinary situations for love'. 

Het verhaal:
Poppy is wederom de hoofdpersoon in dit boek. We maakten al kennis met haar in Haar naam is Poppy Day. Na de turbulente gebeurtenissen met haar gegijzelde man is de rust weergekeerd. Poppy is nu 32, gelukkig getrouwd en fulltime moeder van haar 2 kinderen. Ze zijn verhuisd naar het platteland en genieten van het plattelandsleven en elkaar. Poppy zorgt voor iedereen en vergeet zichzelf daarbij wel eens. Ze merkt niet dat er iets in haar lichaam verandert en ontdekt pas laat het knobbeltje in haar borst. Maar Poppy is er van overtuigd dat ze kan genezen en vecht vastbesloten om deze ziekte te overwinnen. Ze heeft tenslotte wel voor hetere vuren gestaan.

Recensies:

Marjon:
Amanda Prowse zwalkt altijd een beetje heen en weer tussen de hoofdpersonen. Zo lees je niet in een hoofdstuk de gedachten en gevoelens van één persoon, maar dan weer van die en dan weer van die. Dat vind ik rommelig lezen. Tegelijk geeft dat een bepaalde luchtigheid aan het verhaal en dat maakt dit boek tot een fantastisch mooi boek. Het onderwerp is namelijk heel zwaar: Poppy krijgt borstkanker. Haar reactie daarop is zodanig beschreven, dat je jezelf ook wanhopig voelt. Poppy kruipt gewoon onder je huid. Je voelt wat zij voelt en doormaakt. Ze gaat op haar eigen luchtige manier de strijd aan en wat volgt is een boek wat je niet meer kan wegleggen. Je blijft er in lezen. Je lacht, je huilt en je lacht weer. Wat heeft Amanda Prowse dit prachtig neergezet. Wat een aanrader.


Coenraad:
Haar naam is Poppy Day is een eerder boek waar ze de hoodrol in had. In Vergeet mij niet gaan ze verder en zijn ondertussen verhuisd naar het platteland en Poppy Day leidt daar met haar man en 2 kinderen een goed en rustig leven. Poppy merkt niet dat er in haar lichaam iets aan het veranderen is totdat ze op een dag als ze onder de douche staat een knobbeltje in haar borst ontdekt. Ze gaat naar de dokter en komt in de mallemolen van onderzoeken, ziekenhuis en behandelingen terecht. Poppy legt zich er niet zomaar bij neer en gaat het gevecht met deze ziekte aan ...

Voor mij is dit het eerste boek wat ik van haar las en ik was zeer nieuwsgierig hoe het me zou bevallen.  Vergeet mij niet is het vervolg van Haar naam is Poppy Day. Nu kreeg ik wel even de gedachte oh ik mis waarschijnlijk een heel stuk voorgeschiedenis, maar dit was totaal niet het geval en heb het zeker niet gemist dat ik het eerdere boek niet heb gelezen. Na een wat langzame start en de gedachte nu mag er wat gaan gebeuren, gebeurde er ook daadwerkelijk iets zodat het verhaal ineens begon te leven. Amanda heeft een zwaar en moeilijk onderwerp in haar boek verwerkt en ze is heeft er een prachtig, ontroerend verhaal van gemaakt. Emoties, frustratie en machteloosheid worden zeer goed verwoord en terwijl je het leest is het net of je dit allemaal zelf van dichtbij meemaakt. Ondanks dit zitten er ook hele mooie en gelukkige momenten in. Eenmaal goed in het verhaal heeft het je helemaal te pakken en blijf je doorlezen om erachter te komen wat er allemaal nog te komen zal zijn in deze strijd. Mensen die welke vorm van deze ziekte hebben meegemaakt zullen een flashback krijgen en zullen deze rollercoaster van emoties heel goed begrijpen.
 
Amanda heeft met Vergeet mij niet een boek neergezet dat je leest met een brok in de keel maar ook met een lach. De beide facetten in ieders leven.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen