22-12-15

Recensies: Winterromance - Elly Koster

Titel: Winterromance
Auteur: Elly Koster
Recensie: Marjon, Saskia, Thea, Clasien
Genre: Chicklits
ISBN: 9789462041554
pagina's | Uitgeverij Cupido | november 2015

Elly Koster:
Elly Koster heeft in korte tijd haar plekje veroverd in de rij van geliefde Nederlandse schrijfsters. Haar debuutroman Westerstorm werd met veel lof ontvangen.  Naast haar passie voor schrijven heeft Elly een voorliefde voor de overweldigende natuur van Noorwegen, een land dat ze graag gebruikt als achtergrond voor haar heerlijke liefdesromans met happy ending. 

Het verhaal:
Er is iets aan de hand, dat weet Caro zeker. Haar vriend Jurjen is al maanden op reis vanwege een dip in hun relatie. Waarom laat hij niets horen? Zijn beste vriend, Twan, zegt van niets te weten, maar Caro vindt het moeilijk om dat te geloven. Als er een man in het restaurant verschijnt waar Caro als serveerster werkt, krijgt haar moeder een enorme schrik te verwerken. Voor Caro is één ding duidelijk: niets is zo onvoorspelbaar als het leven

Recensies:

Marjon:

En dan kijk je op je van je boek en ben je verbaasd dat je geen kerstboom hebt staan. Wat een ultieme kerst-roman. Elly Koster kan als geen ander sfeer beschrijven, zoals ook al bleek uit haar andere boeken die zich voornamelijk in Noorwegen afspeelden. Daar is ze bijzonder goed in! Ook dit boek laat even het sprookjesachtige winter-Noorwegen zien, maar het verhaal draait vooral om Caro (Caroline) die in de eerste vorm vertelt. Ze is heel menselijk neergezet en je gaat van haar houden. In korte tijd vinden er een aantal veranderingen in haar leven plaats. En dat zijn geen kleine veranderingen. Het verhaal is ondanks dat niet zwaar. De toon is luchtig, de schrijfstijl heerlijk, weliswaar een tikje voorspelbaar (maar niet alles!) en je komt helemaal in romantische kerstsferen. Zo moet kerst zijn. Ik weet nu al dat ik dit boek nog wel eens ga lezen. Aanrader.  
  

Saskia:
Wat een leuk gezellig boek is dit. Bij uitstek het boek om te lezen op de bank naast de kerstboom! Het leest erg gemakkelijk en het is een echt feelgood verhaal. Ik liet mezelf helemaal meeslepen door het verhaal, dit kwam mede door de prettige schrijfstijl van Elly Koster. Ik had nog niet eerder iets van haar gelezen maar na het lezen van dit boek ga ik dat zeker nog doen. Het boek bevat meerdere ingrediënten: natuurlijk liefde, drama maar zeker ook humor, ik heb tijdens het lezen van een bepaald stukje echt hardop gelachen. Het is geen boek dat lang zal blijven hangen, maar ik heb genoten van iedere letter! Gewoon heerlijk makkelijk lezen zonder al te veel na te hoeven denken, en dus zoals al eerder gezegd prima geschikt om tijdens de feestdagen te lezen. 


Thea:

“Hoe vaak ben ik niet aan het ploeteren in een poging iets van mijn leven te maken? Is mijn leven wel leuk? Ik doe wel alsof ik alles onder controle heb, maar dat is schijn. (..) Plotseling biggelen er een paar tranen over mijn wangen bij het besef dat ik, sinds Jurjen weg is, wel probeer een goed en leuk leven te leiden, maar dat het, als je er goed bij nadenkt, soms een verdraaid eenzaam leven kan zijn.”

Met een zucht sla ik het boek dicht, het verhaal is gelezen. Wat een heerlijk, meeslepend feelgood verhaal. Echt een boek om te lezen in deze tijd, de dagen voor Kerst. Het verhaal brengt je meteen in kerststemming. Ingrediënten als winterse sferen, liefde, romantiek, verwikkelingen, een familiegeheim én een happy end zorgen voor enkele uren van ontspanning. Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl welke zich vlot laat lezen. Vanaf het begin krijgt het verhaal mij te pakken en leef ik mee met hoofdpersonage Caroline (Caro). Het verhaal is enigszins voorspelbaar maar heeft ook een verrassende wending in zich waardoor je geboeid blijft tot aan het einde van het verhaal. Zal Caro haar prins op het witte paard vinden en haar eigen All You Need is Love scenario krijgen?

“Aan één kant voel ik me boos en verdrietig en aan de andere kant opgelucht dat ik het heb aangedurfd hem te bellen en dat ik weet, voel, dat ik naar hem toe moet gaan. Want zoals het nu gaat, kom ik geen stap verder. Ik wil weten waar ik aan toe ben. Ik heb lang genoeg geduld gehad en dat begint nu aardig op te raken.”

Caro droomt van een All You Need is Love scenario waarin zij een hoofdrol speelt en de romantiek hoogtij viert. Maar haar leven is alles behalve rozengeur en maneschijn. Haar grote liefde Jurjen heeft haar verlaten, hij wilde een time-out in hun relatie. Caro weet niet waar hij is en al maandenlang hoort ze niets meer van hem. Waar is hij en waarom neemt hij geen contact met haar op? Caro heeft het vermoeden dat zijn vriend Twan er meer vanaf weet, maar hij blijft zwijgen. Als Caro via het adressenboekje van Twan achter Jurjen’s verblijfplaats komt besluit ze naar hem af te reizen, ze wil weten waar ze aan toe is. Maar of Jurjen op haar komst zit te wachten…

“Misschien heb ik nooit in willen zien dat de relatie tussen Jurjen en mij al niet meer je van het was. Toch ben ik altijd blijven hopen op een goede afloop. De liefde die blind maakt. Naïef? Ik weet het niet. Een mens moet toch hoop houden? Zonder hoop kom je nergens. (..)Jurjen is weg. Voorgoed. (..)En ik? Ik blijf alleen achter.”

Wie is toch die Leon, wat wil hij van haar? Waarom schrok haar moeder toen ze Leon in het restaurant in het oog kreeg? Waarom ging ze er vandoor? Wat is er aan de hand? 

“Dus daarom rende mijn moeder laatst het restaurant uit toen ze Leon hier zag zitten en keek mijn vader gealarmeerd toen ik noemde dat mijn moeder was geschrokken van iemand die uit Nieuw-Zeeland afkomstig was. Waarschijnlijk is Leon onverwachts op komen dagen en heeft hij mijn moeder de schrik van haar leven bezorgd. Het zou alles verklaren.”

Tot overmaat van ramp ziet het er naar uit dat Caro met Kerst alleen zal zijn, haar ouders, familie en vriendinnen hebben dit jaar andere plannen gemaakt. Zal het dit jaar een eenzame kerst voor Caro worden? 

“Het vooruitzicht van een eenzame kerst is al erg genoeg, maar het vooruitzicht van een eenzame, perfect witte kerst is nog veel erger. En weet je wat nóg erger is? Een eenzame, perfect witte kerst in het gezelschap van een zingende Kerstman, een rendier met een lichtgevende rode neus en een roze kerstboom die eruitziet als een versierde suikerspin.”

Caro vindt Twan leuk, hij is iemand bij wie ze zich op haar gemak voelt, zich thuis voelt, maar hij vertelde haar verliefd te zijn. Zal Caro dan toch eindelijk haar prins op het witte paard gevonden hebben?

“Het lijkt erop dat ik hem eindelijk gevonden heb, die speciale kerstster. In plaats van de hele wereld, verlicht deze ster mijn leven.”


Clasien:
Een heerlijke feelgood roman met een kerstsfeer. Elly Koster weet je altijd weer te charmeren met haar omschrijvingen van de natuur in Noorwegen. Ook in dit verhaal ontbreekt het daar niet aan. Een boek om in weg te dromen en om in no time uit te lezen. Goed neergezette personages, vooral Caro vind ik realistisch neergezet in het leven. Ik geef dit boek 4,5* omdat er net iets teveel "wonderen" gebeuren, maar dat is mijn persoonlijke mening.

Caro en Jurjen een verliefd stel, totdat hij een time-out nodig heeft en vertrekt naar Noorwegen. Na 10 maanden heeft Caro nog steeds niks vernomen en gaat zelf op onderzoek uit. In Noorwegen krijgt ze harde feiten te horen wat Jurjen betreft, maar Twan (Jurjen's beste vriend die van alles op de hoogte was) en die haar achterna reist maakt weer iets goed. Daarnaast blijkt het gezin waar Caro opgegroeid is niet te zijn wat ze denkt.

Zal Caro ooit de liefde van haar leven vinden? En kan ze omgaan met de nieuwe ouder in haar leven? Ik ben zelf niet zo'n feelgood roman lezer, maar dit boek heeft me verrast en kan ik zeker aanraden.



1 opmerking:

  1. Wauw, bedankt voor alle mooie recensies. Daar ben ik heel erg blij mee.

    Fijne en gezellige feestdagen gewenst, al dan niet met een versierde suikerspin ;-)

    BeantwoordenVerwijderen