01-01-16

Recensie: Schuilen in het licht - Rifqa Bary

Titel: Schuilen in het licht
Auteur: Rifqa Bary
Recensie: Xandra Sc
Genre: Waargebeurd
ISBN: 9789029724647
224 pagina's | Uitgeverij Voorhoeve | oktober 2015

Rifqa Bary:
De 'zaak Rifqa Bary' is nog steeds actueel in Amerika, waar ze regelmatig besproken wordt in de landelijke media. Rifqa woont intussen in een pleeggezin in Florida op een geheim adres. Ze volgt een opleiding tot verpleegkundige om zieken te kunnen helpen in arme delen van de wereld.

Het verhaal:
In Schuilen in het Licht vertelt Rifqa Bary haar aangrijpende verhaal: hoe zij als tienermeisje besloot om de Islam de rug toe te keren om christen te worden. Ze vertelt van de dreigementen van haar vader, hoe ze moest vluchten om het geweld te ontlopen, over de rechtszaken die werden en worden gevoerd.

Recensie door Xandra Sc:
Het boek oogt echt als een biografie. Zou het echt Rifqa zijn op de kaft? Dat zou mooi zijn want dan durft en kan ze echt met haar verhaal naar buiten treden.

Het voorwoord van dit boek vond ik heel ontroerend, hoe Rifqa dit boek opdraagt aan haar broertje. Hopelijk leest hij dit boek en kunnen ze zich ondanks het verschil in geloof en normen en waarden uiteindelijk weer samenvoegen. Ook de inleiding is mooi en pakkend geschreven. Het voelt als levensecht met woorden rechtstreeks uit haar hart. De woorden weerspiegelen pijn en verdriet. Het geluk van Rifqa wordt niet geaccepteerd omdat dit niet past in de cultuur en geest van waar zij in opgroeit.

Als Rifqa 5 jaar oud is, is  haar leven nog heel normaal. Haar vader is wel vaak weg en ze is dan ook dolgelukkig en voelt zich compleet als hij wel thuis is. Het geloof (Islam) is wel erg aanwezig. Met de volgende zin geeft ze weer dat je als kind dingen anders ziet en gewoon accepteert hoe het is en je voegt in je opvoeding. "Wie zou ooit de behoefte hebben om vraagtekens te zetten bij iets wat zo ingesleten en zeker was?"

Als Rifqa 8 jaar is verhuist haar familie naar Amerika vanuit Sri Lanka. Het gebed leidt hun leven. Als je een gebed miste of te laat ging bidden, kon je dit niet meer inhalen. Er waren vooral geboden en verboden in de Islam. Hier wordt Rifqa mee geconfronteerd als ze bij haar christelijke buurmeisje een gebed van Christenen meemaakt. Hierdoor gaat ze vraagtekens zetten bij haar eigen geloof. Kon het gebed meer brengen dan alleen Ellende? Een zaadje tot ‘ongeloof ‘ is geplant. Geweld gaat een steeds grotere rol spelen in haar leven, door een handicap wordt Rifqa niet meer als volwaardig gezien.

Waar ik moeite mee had om dit boek te lezen is haar houding en de houding van haar familie ten opzichte van de Islam. Voor Rifqa zelf omvat de Islam alleen geboden en strengheid en is het Christendom los van geboden en verplichtingen. Voor haar familie is het een bepaalde levensstijl geworden, waarbij de man zich een zeer belangrijke rol geeft. Terwijl ik zelf als Nederlander in de navolging van het Christendom wel een heleboel regels en geboden zie. Zoals dat de vrouw een rok moet dragen, hoofddeksel is verplicht voor de vrouw als ze naar de kerk gaat. Op zondag wordt verwacht dat je minimaal 1x naar de kerk gaat. En je mag niet werken op zondag, maar dit is een echte rustdag. Ook heb ik veel ouderen ontmoet die hun geloof achter zich hebben gelaten omdat ze veel narigheid meemaken en weinig steun ondervonden/vonden van/in hun geloof. Maar Rifqa blijft altijd in Hem geloven en geeft zich helemaal aan hem over. Ze beschrijft wel dat zij soms ook boos is, maar alle steun die ze in haar leven heeft ondervonden en genezing komt door haar volle overgave aan Hem. Ik vind dat moeilijk. Maar haar overstap van Islam naar Christendom is mij helder. Maar als zij in onderdrukking van Jezus was opgegroeid in plaats van Allah hoe anders was het dan gelopen. Nu lijkt het eerder een cultureel verschijnsel wat haar de das om doet. Maar het blijft een aangrijpend verhaal en niet te bevatten dat godsdienst in welke vorm dan ook zo een belangrijke rol kan spelen in iemands leven. Rifqa beschrijft ook echt; Ze geeft haar leven aan HEM en stelt zich dienstbaar op voor HEM.

Als Rifqa 16 jaar is wordt ontdekt door haar familie en de Islamitische gemeenschap aldaar, dat Rifqa niet meer de Islam aanhangt maar het Christendom. Haar leven hangt aan een zijden draadje. Een meisje nog wat erg in gevaar is. Mensen kunnen moeilijk geloven dat ze echt in gevaar is. Maar langzaam komt er hulp op gang en begint een langdurig proces naar vrijheid. Vanaf hier is het boek soms wat technisch en dat leest niet fijn. Maar het geeft goed weer hoe naar de situatie is en hoe kwetsbaar Rifqa is. Haar liefde voor God spat in dit stuk van de pagina’s af, het geeft haar leven en kracht.

Halverwege het boek dacht ik dat de volgende zin een soort verklaring was of verwijzing naar de titel: "Maar er waren ook nachten dat God met zijn aanwezigheid licht wierp op een vers of onderwijzing." Maar aan het einde van het boek wordt de titel pas echt verklaard met de volgende zin; "Ik moet me misschien schuilhouden. Maar ik schuil in het licht."

Aan het einde van het verhaal staan 21 vragen, het boek zou zeer mooi zijn om met meerderen te lezen en een discussie op gang te krijgen. Voor bijvoorbeeld leesgroepen, op scholen, in de kerk of moskee.

Conclusie: een heftige biografie over het vechten voor je eigen leven en het mogen leven daarvan. Het boek zou voor sommige mensen misschien zweverig zijn omdat er redelijk veel verwijzingen naar de bijbel zijn en Rifqa veel bijzondere en ondersteunende gebeurtenissen Hem toebedeeld. Sommige gedeelten zijn vrij technisch als er gestreden wordt in de rechtbank voor haar vrijheid, waardoor dit het lezen vertraagd. Maar wat een krachtige vrouw gesteund door HEM, zij is zo redelijk gelukkig en dat is goed. Ik geef dit bijzondere boek 3,5 ster en hoop dat haar familie ooit na het lezen van dit boek haar weer kunnen zien als Rifqa. Het is een inspiratiebron voor mensen die moeten worstelen voor hun vrijheid en voor mensen die zich inzetten voor deze doelgroep.

"Als we ons als broers en zussen in Christus verenigen, kunnen we werkelijk bergen verzetten." Als dit eens werkelijkheid zou kunnen worden, in wat voor vredige wereld zouden we dan mogen leven.

1 opmerking:

  1. Beide geloven hebben hun goede en slechte kanten en vele gradaties van strengte. Het is uiteindelijk hoe de imam, pastoor of welke geloofsleider het overbrengt aan zijn volgelingen. Ik ben opgegroeid in een redelijk vrije katholieke omgeving, maar toch heb ik het geloof de rug toegekeerd. Ik ben meer een kind van Darwin.
    Wel een heel interssant boek. Ik zet deze zeker op mijn lijst.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.