16-01-16

Recensie: Wat de golven brengen - Fabio Genovesi

Titel: Wat de golven brengen
Auteur: Fabio Genovesi
Recensie: Miranda
Genre: Roman
ISBN: 9789056725419
512 pagina's | Uitgeverij Signatuur | november 2015

Fabio Genovesi:
Fabio Genovesi is geboren in het mondaine kustplaatsje Forte dei Marmi en woont daar nog steeds. Naast zijn romans schrijft hij o.a. voor de Corriere della Sera en Glamour met een voorkeur voor sport en muziek. Daarnaast vertaalt hij vanuit het Engels.

Het verhaal:
Het valt niet mee om albino in Italië te zijn, slecht zicht te hebben en in de schaduw te moeten leven. Luna zet daarom haar verbeeldingskracht in om het leven kleur te geven. Haar oudere broer Luca is blond, knap, sterk en een talentvolle surfer die hele dagen aan zee te vinden is. Tot de zee hem opslokt. Terwijl Luna's moeder Serena als een zombie thuis zit, probeert Luna weer de draad op school op te pakken. Intussen voelt Sandro, de hulpleraar van Luna, zich vreselijk schuldig. Hij had Serena aangespoord om Luca naar het surfkamp te laten gaan. Tijdens een uitstapje zoekt hij weer toenadering terwijl Luna leert dat de zee geeft en neemt. Zonder haar broer weet ze haar plek in de wereld te vinden. 

Recensie door Miranda:
Ik wist in eerste instantie niet wat van het boek te verwachten. De kaft voelt zomers aan, maar het weerspiegelt ook het beeld die ik van Italië heb. Zon, zee strand, heldere kleuren en een oud busje om langs de mooie kust te toeren. Ondanks dat de kaft vrolijk en zomers aanvoelt, voelt het verhaal treurig aan, maar wel met een lach en een traan.

Luna is een albino meisje. Zij woont samen met haar moeder Serena en broer Luca aan een kustplaatsje in Italië. Ondanks dat Luna niet goed kan zien, slecht tegen de zon kan en zich altijd volop in moet smeren zodra zij naar buiten gaat, voelt zij een grote liefde voor het strand en de zee. Zo struint zij vaak rond op het strand op zoek naar de schatten die de zee en zijn golven mag brengen. Op school heeft ze het niet makkelijk vanwege haar lichte huid en witte haren. Ze is het buitenbeentje van de klas, dit veranderd zodra Zjot een Russisch jongen uit Tsjernobyl bij haar in de klas komt. Ze worden de beste maatjes. Haar broer Luca houdt net zoals Luna van de zee en is daar dagelijks te vinden door zijn grootste hobby surfen. Wanneer Luca in Frankrijk om het leven komt begint het verhaal pas echt.

Nadat Luca door zijn vrienden dood in de zee gevonden wordt, raakt Serena depressief. Ze komt haar bed niet meer uit en de eens zo vrolijke Serena veranderd compleet. Luna brengt meer tijd door met Zjot en zo leren wij ook zijn 'opa' kennen. Een man die dagelijks met zijn geweer paraat staat in de angst dat de Russen het land binnen komen vallen. Wat voor veel komische scenes zorgt. 

Dan mag Sandro ook niet vergeten worden, hij was tenslotte de invalleraar welke bij Luca op aandrong naar Frankrijk te vertrekken om daar te surfen. Na Luca's dood blijft hij met een enorm schuldgevoel zitten. Hij woont als 40 jarige nog steeds bij zijn ouders, lijkt een uitzichtloos leven te leiden. Een man met vele dromen, die alleen maar dromen blijven. 

Al met al bevat het boek veel personages welke bovenstaande het meest aanwezig zijn. Het verhaal wordt vooral verteld door Luna, Serena en Sandro, allemaal een ik-figuur. Wat ikzelf erg prettig vond lezen. Ze zijn goed uitgewerkt, ze krijgen allemaal een eigen plek in het verhaal. Je kunt echt met ze meeleven. Wat het verhaal een extra dimensie geeft. Ook heb ik genoten van de zij-personages welke ook een groot deel in het verhaal hadden. Zoals de vrienden van Sandro, soms met een lach maar ook zo nu en dan met een bittere traan.

Genovesi heeft een makkelijke schrijfstijl, wat makkelijk weg leest ook al is het een dikke pil te noemen. Je merkt het niet wanneer je eenmaal in het verhaal zit. Het neemt je makkelijk mee en vertelt goed wat de golven mogen brengen. De zee geeft maar de zee neemt ook. Dit gegeven weet Genovesi goed over te brengen in het verhaal. Ook al heeft het moeilijke kanten, mag niet vergeten worden dat er ook veel grappige scenes in het boek voorkomen. Deze zorgen ervoor dat het boek luchtiger en makkelijker overkomt. De dood van Luca en de depressie van Serena voelen daardoor minder zwaar aan.

1 opmerking:

  1. Een bijzonder onderwerp/eigenschap voor een boek, een albino meisje. Je hebt een goede recensie geschreven, weet nog niet zeker of deze boven aan mijn lijst komt te staan.

    BeantwoordenVerwijderen