03-02-16

Recensie: Wolfsroedel - Floortje Zwigtman

Titel: Wolfsroedel
Auteur: Floortje Zwigtman
Recensie: Clasien
Genre: Young Adult
ISBN: 9789024569441
512 pagina's |  Luitingh-Sijthoff | november 2015
Floortje Zwigtman:
Floortje Zwigtman (1974) debuteerde in 2001 met Spelregels, een jaar later volgde het spraakmakende Wolfsroedel. Haar passie voor negentiende-eeuws Londen kon ze kwijt in de trilogie Een groene bloem, waarvoor ze een aantal jaren onderzoek deed. Zwigtman ontving voor haar boeken vele prijzen, waaronder de Gouden Uil en de Gouden Zoen. In 2014 verscheen haar langverwachte boek Vlam, het eerste deel van een trilogie over jongeren die in een dictatuur opgroeien. 

Het verhaal:
Roemenië, eind negentiende eeuw. Vulpe, Alexandru en Ion ontvluchten hun saaie dorp, op zoek naar avontuur. Ze sluiten zich aan bij de roversbende van Vulpes broer. Bij een verlaten klooster ontdekken ze het graf van prins Vlad Tepes, ook wel bekend als Dracula. Kort daarna duikt er een schaapherder op, die vertelt over oorlogen uit een bloederig verleden. De jongens raken in de ban van zijn gruwelverhalen en laten zich meeslepen in een spiraal van geweld. Ver weg van het dorp met zijn regels en beschaving verworden ze tot wolven…

Recensie door Clasien:
Wolfsroedel gaat over broederschap. Wanneer de drie vrienden het leven in hun dorp zat zijn, gaan ze zich aansluiten bij de roversbende van Lupu (wolf). Vulpe, Alexandru en Ion (ik-figuur). Boerenjongens die leven van de roof. Wanneer ze het klooster Snagov ontdekken plegen ze grafschennis. Ze beroven het graf van voda Vlad Tepes ( Vlad Dracula) zoon van de duivel. Snagov is een vreemde plaats, opgebouwd uit verhalen en herinneringen uit het verleden. De schaapsherder vertelt verhalen uit het verleden. Uiteindelijk krijgt Vulpe een eigen bende en gaat in strijd met de bende van zijn broer Lupu.

Meerdere verschillende verhaallijnen vertellen het verhaal van deze roversbende. "Ik heb een kleine kudde onder mijn hoede genomen, 12 jongens, 12 apostelen". Brieven aan de kluizenaar van Snagov. Brieven aan de schaapsherder van Snagov. Deze beide gaan een weddenschap aan over mensenkinderen die zonder zonde geboren worden. "Jij zegt dat barre omstandigheden, honger, strijd, het slechtste in de mensen naar boven brengt". 

Op zich vond ik het verhaal goed, je leeft mee met de bendes, hun strijd en vertrouwen in elkaar. Je vecht mee in deze strijd. Hoe ontwikkelt een ieder zich, belust op macht en aanzien, of op eerlijkheid. Moeite had ik met de verschillende verhaallijnen, die elkaar afwisselen, dit vond ik storend en verwarrend, soms ergerlijk. Het boek had mij beter bevallen zonder deze tussenkomst van de kluizenaar en de schaapsherder., zodat je alleen het verhaal leest van de bendes (het eigenlijke verhaal).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen