23-03-16

Recensies: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) - Astrid Harrewijn

Titel: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)
Auteur: Astrid Harrewijn
Recensie: Marjon, Clasien, Coenraad, Marion, Saskia
Genre: Chicklit
ISBN: 9789022576175
304 pagina's | Uitgeverij Boekerij | februari 2016

Astrid Harrewijn:
Astrid Harrewijn studeerde rechten en was daarna werkzaam als vertaalster. Na het winnen van een schrijfwedstrijd debuteerde ze in 2006 met de roman Ja kun je krijgen. Ze heeft inmiddels zeven romans gepubliceerd. Ze heeft een onmiskenbaar eigen stijl en schrijft met humor over de valkuilen van ons dagelijks bestaan. Astrid Harrewijn woont in Den Haag met haar man en hond Saartje, en heeft twee studerende dochters.

Het verhaal:
Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent. Zoals je veilige vaste baan, je huis in Limburg en het vooruitzicht van een bruiloft inruilen voor een tijdelijke baan bij het Van Gogh Museum in Amsterdam. Noor doet het wél, tot verdriet van haar ouders en haar vriend. Ze betrekt samen met haar jongere zusje Kiki en studievriend Joost een verwaarloosd pandje aan de Herengracht. Kiki is bewust single, het zwarte schaap van de familie en ziet de wereld als haar speeltuin. Ze werkt voor Jeff Koons en brengt zijn spraakmakende tentoonstelling naar het Stedelijk. Joost, een vriendelijke maar ietwat stoffige vrijgezel, werkt als adviseur bij het Rijksmuseum. Noor, Kiki en Joost delen lief, leed en de voordeur met elkaar en kennen maar één harde regel: thuis wordt er niet gesproken over het werk op het Museumplein. Terwijl het huis een verbouwing ondergaat ontdekt Noor zichzelf, de waarde van vriendschap, en een groot schandaal in de kunstwereld. Kortom: ze ontdekt het leven. 

Recensies:

Marjon:

Wat een heerlijk boek! Als Amsterdamse is het erg leuk dat Amsterdam een grote rol in het boek speelt, maar dat is niet waar het boek echt om draait. Het draait vooral om Noor die beseft dat ze haar eigen leven moet leven en niet dat van een ander of dat wat een ander van haar verwacht. Hierbij komt ze in verzet tegen haar vriend (die dit al 18 jaar is) en haar moeder. Jammer dat deze laatste in het boek niet meer bijdraait, maar dat had het misschien iets te veel van het goede gemaakt. Nu is het boek precies goed met echte mensen, zelfs intriges in de kunstwereld, het zoeken van je eigen weg en dat alles met de nodige humor en ook diepgang. Fantastisch!


Clasien:
Ik ben eigenlijk niet zo'n fan van dit genre boeken, maar dit exemplaar van de hand van Astrid Harrewijn viel in goede aarde. Het verhaal is luchtig, makkelijk leesbaar en heeft bovendien inhoud, humor en aan het einde zelfs nog wat spanning.

Drie vrienden die in één huis samenwonen, de zusjes Noor en Kiki, allebei heel verschillend en druk met hun baan. Noor werkt in het van Gogh museum en krijgt daar heel wat voor haar kiezen. De gedeeltes over het dagelijks leven van de vrienden en hun huiselijke momenten vond ik leuk en ontspannend om te lezen. De stukken die over van Gogh of het museum gingen interesseerde mij niet zo. Al met al een leuk boek voor tussendoor, lekker ontspannend leesvoer.


Coenraad:
Noor krijgt bij het van Gogh museum in Amsterdam een baan als conservatator aangeboden en die kans pakt ze dan ook. Ze verhuist voor doordeweeks van Itteren (bij Maastricht) naar Amsterdam . Haar vriend Ewald vind het maar niks dat ze alleen maar in het weekend thuis is. Hij en haar ouders vinden het maar niks deze drastische stap van haar. Kiki, haar jongere zus die wild en onbezonnen is, werkt voor een kunstenaar Jef Koons. Zijn werk komt naar Amsterdam. Joost is een studievriend van Noor en werkt als adviseur voor het rijksmuseum en is tevens archeoloog en kunsthistoricus. Ze betrekken met z’n drieën een pand aan de Herengracht. Thuis wordt er niet over het werk gesproken. Dit is een regel die ze hebben ingesteld en daar houden ze zich ook aan. Noor stuit op een groot schandaal in de kunstwereld en moet haar vrienden er buiten houden, hoe moeilijk dit soms ook is. 

Het verhaal Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) wordt verteld vanuit het oogpunt van Noor. Je begint eraan en je zit meteen in een chicklitachtige setting. Hoe verder je in het verhaal komt is het toch wel iets meer dan zomaar een chicklit. Liefde, jaloezie, kunst en geluk zijn wel de belangrijkste ingrediënten die in dit verhaal verwerkt zitten. Tim is een collega van Noor en hij zorgt dat de spanning in het verhaal opgevoerd wordt en ook voor emotie zorgt. Hij is wat mij betreft achteraf gezien wel een persoon die zeer belangrijk is geweest voor het verloop van het verhaal. De schrijfstijl van Astrid Harrewijn is vlot leesbaar met geen moeilijke zinnen. Het is een heerlijke feel-good Chicklit geworden waarin ook nog een leuke dosis humor zit verwerkt. Het verhaal heeft een logische opbouw en het verloop heeft me toch verrast.


Marion:
Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) is het eerste boek dat ik van Astrid Harrewijn heb gelezen. En ik moet zeggen haar schrijfstijl bevalt me wel.

Dit boek gaat vooral over Noor, die een baan aangeboden krijgt bij het van Gogh Museum. Deze kans zorgt voor veel verandering. Ze moet daarvoor namelijk doordeweeks haar huidige woonplaats Itteren, waar ze samenwoont met haar vriend en vlakbij haar eigen ouders, verruilen voor Amsterdam. Het toeval wil dat haar jongere zusje Kiki op dat moment werkt voor een kunstenaar die zijn werk naar Amsterdam wil brengen, waardoor een woonplek in deze stad voor haar ook handig is. Wanneer het lot bepaald dat er een pandje aan de herengracht beschikbaar is voor Kiki en Noor, wanneer zij deze samen met studievriend Joost willen betrekken, begint het leven in Amsterdam pas echt. Ze mogen het pand bewonen, terwijl er een klusjesman, met de naam Gijs ook regelmatig rondloopt om dingen te herstellen en op te knappen. Vandaar dat er in de titel staat (en een klusjesman). Dit personage voegt naar mijn idee verder weinig toe aan het verhaal. Het meeste draait toch wel om Noor, die een groot schandaal ontdekt in de kunstwereld, maar dit eigenlijk met niemand kan delen. Door haar werkzaamheden ontmoet ze veel nieuwe mensen, maar blijft tussendoor nog op zoek naar wat ze zelf nu eigenlijk wil. Haar relatie met Ewald staat hierdoor ook onder druk. Al deze gebeurtenissen zijn niet zonder gevolgen.

Je krijgt echt het idee dat de auteur zich goed heeft laten informeren over de schilderkunst waarover wordt gesproken in het boek en research naar alles heeft gedaan. Het is dat ik Amsterdam niet goed ken, maar zoals alles besproken wordt heb ik het gevoel dat het ook precies zal kloppen met de werkelijkheid, zoals de tramlijnen waar deze stoppen en welke koffietentjes zich in de buurt bevinden. Het idee dat het van Gogh museum, dat toch bij veel mensen wel als naam al is bekend, ook al ben je er zelf nog nooit geweest, als een soort rode lijn door het boek gaat, vind ik zeker interessant. In hoeverre alles klopt daar heb ik geen idee van, maar je lijkt als het ware toch een stukje kunstgeschiedenis mee te krijgen, wat ik erg leuk bedacht vind.  Het verhaal is een mengeling van een romantische schrijfstijl, met wat chicklit-achtige trekjes met tussendoor ook weer wat spanning verwerkt. Ik vind het een bijzondere manier om een verhaal te vertellen, maar doordat alles goed in elkaar overloopt en de humor, samen met de spanning en toch ook een zoektocht naar geluk wordt afgewisseld, maakt het dat je het verhaal wilt blijven doorlezen.

Het was  voor mij geen boek met een echt ‘’wauw’’ gevoel doordat het vooral ook veel informatie was wat werd gegeven, zonder dat er echt iets gebeurde en de andere personages soms even snel tussendoor kwamen en je ze niet echt leert kennen, maar doordat het zo soepel geschreven was met toch ook wat spanning, was het zeker een prettig en toch ook leuk verhaal om even heerlijk tussendoor te lezen.


Saskia:
De boeken van Astrid Harrewijn vind ik altijd erg leuk om te lezen, vooral de serie over de drie vriendinnen (Miss Match, Miss Communicatie en Miss Verstand) vond ik heerlijk leesvoer. Ik vond dit boek beduidend minder goed, aan de manier van schrijven ligt het niet, die is even vlot als altijd. Het was meer het onderwerp dat me tegenstond, hoofdpersoon Noor werkt in het Van Gogh museum in Amsterdam en er werd dan ook uitvoerig over de schilderijen van Van Gogh gesproken, ook over andere kunstenaars trouwens. Helaas heb ik helemaal niets met kunst en merkte ik dat de uitvoerige beschrijvingen mij tegenhield om het boek op te pakken. Het verhaal van Noor zelf was wel weer leuk maar doordat er zoveel over haar werk gesproken werd vond ik het boek aan de saaie kant ... jammer maar de volgende keer weer beter! 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen