14-03-16

Recensies: In seizoenen - Judith Visser

Titel: In seizoenen
Auteur: Judith Visser
Recensie: Marjon, Xandra Sc, Saskia, Clasien
Genre: Roman
ISBN: 9789044347500
352 pagina's | The House of Books | januari 2016

Judith Visser:
Judith Visser debuteerde in 2006 met Tegengif, waarvoor ze de award voor het Beste Rotterdamse Boek ontving. Vissers boeken werden onder meer genomineerd voor De Gouden Strop en de Hebban/Crimezone Thriller Award. Oversteken was de Beste Nederlandse Vrouwenthriller van 2009.

Het verhaal:
Wat gebeurt er als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je in seizoenen moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt haar heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Haar zoon David twijfelt geen moment en trekt bij zijn moeder in om haar te verzorgen. Al snel blijkt dat David zo zijn eigen manier heeft om met de situatie om te gaan.

Recensies:

Marjon:
Dit boek is heftig, het komt binnen en ik zat dan ook geregeld met een brok in mijn keel. Het kan niet anders dan je raken, want we kennen allemaal wel iemand die aan kanker lijdt of we hebben iemand gekend of je hebt er zelf mee te maken. Het boek is deels autobiografisch en of dat voelbaar is, weet ik niet, maar het kan niet anders dan hebben bijgedragen aan de diepgang en het feit dat dit boek zo raakt. Het is niet alleen het verhaal van Annabel die ziek wordt, maar ook het verhaal van haar zoon David. Het gaat over haar ziekte, haar verleden, haar hoop, haar wanhoop, over zijn leven, zijn huwelijk, zijn verloren liefde. Het is realistisch en ondanks alles niet voorspelbaar en ook niet zwaar. Een boek dat je niet meer weglegt. Ik had nog nooit eerder een boek van Judith Visser gelezen, dus ik kan niet vergelijken. Ik kan alleen maar zeggen: aanrader.


Xandra Sc:

Misschien ben ik wel blij dat ik het boek uit heb, het had me in zijn greep. Ik wilde alleen maar lezen en nu ik het uit heb ben ik toch teleurgesteld. Wat een mooi boeiend boek, emotie en spanning. De hoofdpersonen in het boek, David en zijn moeder Annabel volg je. De hoofdstukken zijn getiteld met data en zijn of vanuit het perspectief van David of vanuit Annabel geschreven. Het meeste wordt vanuit David geschreven. Doordat het in ik-vorm is geschreven zit je bij deze personen op/in de huid. Annabel heeft al een aantal jaar vulvakanker, dit wordt steeds gecontroleerd in de Daniel de Hoedkliniek in Rotterdam. Totdat ze slecht nieuws krijgen, hun leven verandert kompleet, door de kanker maar ook door andere onverwerkte zaken.

Het boek begint met de verjaardag van Annabel in februari 2013, 60 jaar. Daarna lees je over het ziekteproces van Annabel en de worsteling van David van februari 2012 tot en met september 2012. En over wat er allemaal nog meer speelde en speelt in hun leven. Deze zin in het begin van het boek vond ik erg heftig; Wat? Wat zeggen ze? (David) Ze zeggen…….Dat ik dood ben. (Annabel) De titel verwijst naar de levensduur die Annabel nog heeft, ze moet hierbij in seizoenen denken. 

De tijd had mijn jeugd uit de spiegel gezogen. Zowel Annabel als David hebben een hang naar het verleden. Beiden hebben iets verloren, dit komt gaande weg het boek mooi samen.

Op de kaft staat een jong meisje met een veer voor haar ogen, heel sereen. Pas verderop in dit boek wordt de keuze van de kaft duidelijk. De volgende zin vond ik hierover een heel mooie omschrijving geven; Ik legde de veer naast me op de leuning van de bank en blies de verpulverde, poederige stukjes van het papier. Ze roken muf. Alleen herinneringen hadden het eeuwige leven.

Ik hoorde het harde, koude nieuws, ik begreep wat er gezegd werd, maar kon alleen maar denken dat er nu eindelijk duidelijkheid was. Ik ging dood. Zo simpel was het. (Annabel) Eindelijk durft Annabel te accepteren dat er geen mogelijkheden meer zijn om de kanker en uitzaaiingen te bestrijden. Dat geeft haar ook rust. Zoveel geprobeerd en alleen tijd verloren, of zou je er zo niet naar moeten kijken, vraag ik me af?

In dit boek is veel negativiteit ten opzichte van de gezondheidszorg. Zo is de zorg niet altijd, ik wil hier toch een nuancering over kwijt. Niet alle dokters en verpleegkundigen zijn afgestompt en zien patiënten als een ding. Het boek is semi-fictief, maar ik wilde het toch kwijt.

Ik geef dit boek 5 sterren, omdat het heel mooi is om te lezen. Het omvat diverse grote onderwerpen, waar iedereen in zijn leven mee te maken krijgt; verdriet, liefde, wensen, dromen, verlating, verwerking, ontkenning en hoop. 


Saskia:
Als groot fan van de boeken van Judith Visser was ik erg benieuwd naar In seizoenen zeker omdat Judith met dit boek de overstap heeft gemaakt van thriller naar roman. In seizoenen gaat over Annabel Wismar en haar zoon David. Annabel heeft een tumor in haar lies en krijgt in de Daniël den Hoed kliniek te horen dat ze uitbehandeld is. Zowel Annabel als David kunnen zich hier niet bij neerleggen en gaan voor een second opinion naar een ziekenhuis in Leuven. Hier krijgen ze te horen dat ze chemo willen gaan proberen en de hoop laait weer op. Het verhaal wordt door zowel David als Annabel verteld en beide personen leren we dan ook goed kennen. Ook neemt Annabel je mee naar het verleden, naar haar eerste liefde Ronnie. Ook David vertelt zijn eigen verhaal, buiten de ziekte van zijn moeder. Ik vond In seizoenen een prachtig verteld verhaal, de emoties van zowel Annabel als David mooi verwoord. Wat mij betreft mag Judith nog zo'n prachtige roman gaan schrijven maar ik hoop toch ook weer op een thriller van haar hand want ook die zijn geweldig! Vijf dik verdiende sterren in ieder geval voor In seizoenen


Clasien:
Dit is de debuutroman van Judith Visser, meestal schrijft zij thrillers. In seizoenen beschrijft het verhaal van Annabel Wismar, die op 59-jarige leeftijd te horen krijgt dat ze kanker heeft. Bij het ene ziekenhuis uitbehandeld zoekt ze haar heil in België voor een second opinion. Daar durven ze de strijd aan en samen met haar zoon David gaat ze de chemowereld in.

David leeft met een roze bril op en heeft moeite om afscheid van mensen te moeten nemen. Zo denkt hij nog steeds dat zijn jeugdliefde Penny ooit weer bij hem terug komt en alles goed komt met zijn moeder. 

Via het dagboek van Annabel kom je veel over haar verleden te weten, onder andere over haar kalverliefde op Ronnie. Waarom haar huwelijk met Ferdinand strandde. De band tussen moeder en zoon is erg hecht, David staat dag en nacht voor haar klaar.

De voorkant geeft twee belangrijke dingen weer uit het verhaal: het meisje, is Yvanka, een meisje uit groep acht die David doet herinneren aan Penny. De veer is erg belangrijk voor Annabel, deze heeft ze tijdens een jeugdvakantie gevonden in het bos in Voorthuizen waar ze samen met Ronnie mooie momenten heeft meegemaakt.

"De fazantenveer brokkelde steeds verder af. De lange staarten was gehavend, aangevreten door de tijd. Uiteindelijk zou hij vergaan. Net als ik".

Een realistisch verhaal over het gevecht tegen een ernstige ziekte, tussen iemand willen vasthouden en wanneer het tijd wordt om los te laten.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.