14-04-16

Recensie: Als je dit leest ben ik er nog - Jette Vonk

Titel: Als je dit leest ben ik er nog
Auteur: Jette Vonk
Recensie: Thea
Genre: Waargebeurd: gezondheid
ISBN: 9789022577073
176 pagina's | Uitgeverij Boekerij | maart 2016

Jette Vonk:
Jette Vonk werkt als freelance journalist voor diverse bladen en televisieprogramma's. Ze studeerde journalistiek en culturele antropologie. Samen met haar man en zoon woont ze op het platteland van Noord-Brabant.

Over het boek:
Het is dinsdag 25 juni, mijn leven tot nu eindigt hier. Het stokt, stolt en blijft roerloos achter als een versteende laag in mijn arme lichaam. Maar mijn wil beveelt mijn benen mij verder te dragen, te brengen naar een onzekere toekomst. Zo wandelen we dit limbo binnen, het grensgebied tussen vroeger en later. Niemandsland. 

Jette Vonk (33) is in de bloei van haar leven als ze te horen krijgt dat ze uitgezaaide borstkanker heeft. In eerste instantie wordt ze overspoeld door paniek. Hoe ga je om met een levensverwachting van twee jaar? En hoe is het om te leven in "geleende tijd"? Samen met haar man en haar driejarige zoontje zoekt ze de grenzen op van het geluk, dat soms diep verscholen lijkt te zitten, maar dan weer in volle kracht aanwezig is. In Als je dit leest ben ik er nog laat Jette zien dat het leven veel meer kan zijn dan slechts een diagnose.

Recensie door Thea:
“Het is de namiddag van dinsdag 25 juni, mijn leven tot nu eindigt hier. Het stokt, stolt en blijft roerloos achter als een versteende laag in mijn arme lichaam. Het zou ineen willen zijgen, dubbel willen klappen, naar adem willen happen. Mijn mijn wil beveelt mijn benen mij verder te dragen, te brengen naar een onzekere toekomst. Zo wandelen we dit limbo binnen, het grensgebied tussen vroeger en later. Niemandsland. Hier is de lucht ijl, het licht diffuus.”

Met bewondering las ik het verhaal van Jette Vonk. Bewondering voor de wijze waarop zij haar leven leidt nadat ze de diagnose uitgezaaide borstkanker kreeg. Al vrij snel na het incasseren van deze mokerslag herpakt ze zich, gaat op zoek naar het geluk en probeert te genieten van hetgeen het leven haar te bieden heeft. Overleven met kanker wordt hierdoor leven met kanker. Het boek is dan ook geen zwaarmoedig verhaal, maar een verhaal waarin vooral haar positiviteit, kracht en levenslust naar voren komen. Haar verhaal zal een inspiratiebron zijn voor lotgenoten, chronisch zieken én voor de gezonde medemens! 

“Hoe moet ik de balans vinden tussen wat moet, wat kan en wat ik wil? Hoe moet ik begrijpen dat in dit lichaam, dat in ruim twee jaar tijd niet zo goed gevoeld heeft, de dood zijn intrek heeft genomen? De dood een plaats in je leven geven, je eigen dood, de dood van de moeder van je kind, de vrouw van je man, dochter van je ouders, zus van je zus, vriendin van je vriendin. Ik ga niet dooier dan de rest, ik weet ook niet wanneer, net als de rest. Ik weet waarschijnlijk wel waaraan en dat het eerder is dan gemiddeld. Wat doe je met een leven dat rafelt aan het eind?”

Als je dit leest ben ik er nog bestaat uit drie delen: Diagnose - Bali & Beyond - Een nieuw leven. Het is een verhaal in dagboekvorm, waarbij, haast poëtisch geschreven, tekst regelmatig wordt afgewisseld met foto’s, gedichten en quotes. De fragmenten uit haar dagboek beginnen vaak met titels van songs en boeken die voor haar, op dat moment, veel betekenen. Jette neemt de lezer mee op reis in haar gedachten en leven, een leven met kanker … 

“In ieder geval gaan we op zoek naar een plek waar het hart het hart kan zijn, waar het niet constant overschreeuwd wordt door het hoofd, waar de ratio plaats kan maken voor het gevoel. Want leven doe je niet met je hoofd.

Jette Vonk was 33 jaar toen ze in 2013 te horen kreeg dat ze borstkanker had. Acht dagen later hoorde ze dat de kanker was uitgezaaid. Levensverwachting: gemiddeld twee jaar. Haar zoontje Mac was pas twee jaar oud. Hoe ga je dan verder? Jette besluit niet bij de pakken neer te gaan zitten, maar op zoek te gaan naar geluk en te genieten van wat het leven haar te bieden heeft. Ze leest inspirerende boeken, stelt een bucketlist op, gaat met haar gezin voor drie maanden naar Bali, raadpleegt  een goeroe, volgt een bootcamp noble silence meditation bij meditatieleraar Pak Merta Ada en komt er tot rust. Terug in Nederland volgt zij een workshop bij Iceman Wim Hof. Hetgeen ze van hem en Pak Merta Ada leert helpt haar om verder te gaan en een juiste balans in haar leven te vinden. 

“Ik weet niet of het mij beter gaat maken, mijn dieet, mijn yoga, mijn meditatie en straks ook de kou van Wim Hof. Maar het stuwt ons voort, het geeft hoop, het geeft je wat te doen, iets doen aan die kanker. Het niet weten. Dat je het gewoon niet mag weten, dat niemand van je vraagt te besluiten om te geloven dat je beter wordt. Ik kan dat besluit niet nemen, ik kan alleen maar zorgen dat ik er alles aan doe. Dat is een zware last, want wat als je er dan op een dag niet meer alles aan doet? Maar nu zie ik weer in dat elke dag nieuwe kansen biedt, elk moment kan weer een nieuw begin zijn, een nieuwe belofte aan jezelf.”

Jette gaat aan de slag met haar bucketlist. Op haar bucketlist staan geen grote, onmogelijke, plannen maar zaken die er werkelijk toe doen. Zaken zoals: veel tijd doorbrengen met haar gezin, genieten van alledaagse dingen, een ouderwetse Pinkpop beleven met haar oude vrienden, wonen op haar eigen boerderij, en schrijven, veel schrijven …

“Als ik dit schrijf ben ik er nog. Dit boek is mijn droom, het resultaat van mijn bestaan, mijn vlinderslag in deze woeste wereld, dit prachtige leven. Ik ben geworden wie ik was. Ik had mezelf gedroomd en ik heb de vrijheid gevonden om te bestaan.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen