24-06-16

Recensie: Retour Calypso - Matthijs Eijgelshoven

Titel: Retour Calypso
Auteur: Matthijs Eijgelshoven
Recensie: Nynke
Genre: Roman
ISBN: 9789026334023
224 pagina's | Ambo|Anthos | juni 2016

Matthijs Eijgelshoven:
Matthijs Eijgelshoven studeerde geschiedenis in Groningen, Bilbao en Brighton en werkt als docent Nederlands en Engels in Amsterdam. Retour Calypso is zijn debuut.

Het verhaal:
Als Suzy na tien jaar terugkeert naar het eiland waar ze opgroeide om haar ernstig zieke vader te helpen komen herinneringen boven. Herinneringen aan een jeugd op een zonovergoten eiland - overschaduwd door de afwezigheid van haar moeder - en aan een minnaar die meer vroeg dan zij kon geven. De lezer moet net als Suzy de vraag onder ogen zien of wat wij ons herinneren wel echt zo gebeurd is. In welke mate kun je jezelf verdedigen tegen je eigen bestaan, en welke prijs betaal je voor het sturen van je geest? 

Recensie door Nynke:
Suzy keert als dertiger terug naar het eiland Gozo waar ze is opgegroeid. Haar vader is ziek, haar moeder is blijkbaar al lang niet meer in beeld en zo spelen er nog meer zaken die niet meteen duidelijk worden. Dit debuut is veelbelovend. De hoofdstukken spelen zich de ene keer in het verleden af en de andere keer in het heden. Je kruipt als lezer in het hoofd van Suzy en je deint mee met haar herinneringen uit haar verleden en haar worstelingen in het heden. Naarmate het verhaal vordert, wordt duidelijk waarom Suzy zolang van Gozo is weggebleven. Dit wordt nergens echt expliciet gemaakt, maar als lezer ga je meevoelen met Suzy en haar beter begrijpen. Het verleden heeft Suzy gevormd; de relatie met haar moeder die klaarblijkelijk last had van depressies, haar gevoelens ten opzichte van kinderen, haar liefdesrelatie. Wellicht ook haar keuze voor een leven als kunstenaar.

Het verhaal leest vlot en is opgedeeld in korte hoofdstukken. Alle gebeurtenissen worden verteld vanuit Suzy. Aangezien de focus op haar ligt, wordt heel duidelijk hoe eenzaam ze is. De wat bedrukte sfeer weet de auteur goed in woorden uit te drukken. De auteur verstaat absoluut de kunst van het weglaten. Hij vertelt precies genoeg om het verhaal te kunnen volgen, maar laat ook veel onbesproken. Heel gedurfd en dat heeft goed uitgepakt. Aan het eind van het boek is ook niet alles volledig opgehelderd, maar toch genoeg om het boek met een bevredigend gevoel te sluiten en te wachten op een volgend boek van Matthijs Eijgelshoven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen