05-07-16

Recensie: Lege kamers - Susanne Koster

Titel: Lege kamers
Auteur: Susanne Koster
Recensie: Miranda
Genre: Young Adult
ISBN: 9789044827071
223 pagina's | Uitgeverij Clavis | juni 2016

Susanne Koster:
In 1993 werd haar eerste korte jeugdverhaal gepubliceerd in een debutantenbundel. Daarna heeft ze nog korte verhalen geschreven voor een lokaal televisiestation. Zwarte lieveling was haar eerste jeugdroman, daarna volgden Dertien en Macho's en mietjes. Susanne maakte een overstap naar het schrijven van psychologische thrillers, zoals het boek De trap naar de hemel, welke vertaald is in het Duits.

Het verhaal:
Na een traumatische gebeurtenis verhuist Venita met haar broer en ouders vanuit een klein dorp naar het grote Amsterdam. Ze is er bijzonder eenzaam, tot ze Camila leert kennen. Camila is dominant, maar met haar kan Venita tenminste praten over het allesoverheersende schuldgevoel dat ze maar niet kan loslaten. Venita vindt dat zij boete moet doen voor haar verleden. En Camila is het daarmee eens.

Recensie door Miranda:
Venita is een 17-jarig meisje die samen met haar broer Emilio en haar ouders naar Amsterdam verhuizen. Ze komt oorspronkelijk uit een kleine dorp. Maar na een zeer traumatische gebeurtenis zit er niets anders op dan te verhuizen. In ieder geval volgens moeder. Niemand mag spreken over wat er gebeurd is. Het leven moet doorgaan zoals het is. Venita voelt zich behoorlijk eenzaam en kan geen aansluiting vinden met haar leeftijdsgenoten. Ze heeft maar één vriendin en dat is Camila.Camila is nogal een persoonlijkheid, ze laat zich niet het kaas van haar brood eten en kan behoorlijk dominant en fel uit de hoek komen. Ondanks dit kan Camila het goed met haar vinden.

Langzaamaan begint de lezer zich ook gewaar te worden dat Venita dingen ziet welke anderen niet zien. Haar ouders en broer maken zich al enige tijd zorgen, zo proberen ze ervoor te zorgen dat ze meer vrienden krijgt. Maar alles wat zij proberen lijkt niet te helpen. Venita raakt meer en meer in zichzelf gekeerd tot op een zekere dag geen weg meer terug is. Haar ouders willen dat Venita hulp krijgt, maar gaat zij dit gevecht winnen?

Het is geen boek welke je snel tussendoor leest. Ik had even de tijd nodig om in het boek te geraken. Na een aantal hoofdstukken had ik eindelijk de draad te pakken. Kon daarna ook moeilijker stoppen met lezen. Maar helemaal heeft het mij niet gegrepen. Ik wist vanaf het begin al een beetje waar het allemaal om draaide. Een zekere persoonlijkheid en alle vaagheid erom heen maakte het voor mij dat ik meteen kon raden waar het over ging. Ondanks dat ik al wist wat eruit ging komen heb ik het wel graag gelezen. De auteur heeft zich goed ingeleefd in Venita en het psychotisch gebeuren. Alle voortekens zijn erin verwerkt. Ook de rest van de karakters zijn goed uitgewerkt, je krijgt vooral bewondering voor Emilio die zeer begaan is met Venita. Ik had wel graag gelezen hoe ze op school was en wat daar allemaal gebeurde en hoe zij om zou gaan met sociale interactie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.