31-08-2016

Boektrailer: Turn toppers - Gymroddels - Simone Kortsmit


Ling is dolblij. Haar bff en voormalige turnmaatje Sammie komt op bezoek uit Singapore. Maar Sammie heeft niet veel tijd voor Ling. Wat is er ineens zo belangrijk in het leven van haar bff? Waarom appt ze niet terug? Als de meiden van Top Spirit op trainingsstage zijn om zich voor te bereiden op het Nederlands Kampioenschap, is Sammie plots verdwenen. Ling en haar vriendinnen ontdekken dat ze in alle vroegte de trein heeft genomen. Vanaf dan ontbreekt elk spoor van haar ...



Bron: Clavisuitgeverij

28-08-2016

Boektrailer: Het scheve meisje - Yvon Né


In de jaren vijftig is een huwelijksleven pas compleet als er kinderen zijn. Dus komt er een kind, een dochter. Maar niet het meisje waarop de ouders hoopten, geen kind om mee te pronken, eerder een om je voor te schamen. Haar ouders zijn bang voor het onbereikbare wezen dat niemand nodig lijkt te hebben. Ze zien niet hoe dit meisje zich ervan bewust is te leven in een wereld waarvan de gebruiksaanwijzing ontbreekt. In Het scheve meisje vindt Yvon Né woorden voor de manier waarop een kind van tussen de 2 en 11 kijkt, leeft en voelt. Een kind dat de dingen om zich heen op een eigen manier interpreteert om de wereld hanteerbaar te maken en daarin door haar omgeving niet begrepen wordt. 


Bron: uitgeverij De Geus

27-08-2016

Was het toeval? - Georgina Schlink


Na de breakup tussen de zeventienjarige Rebecca en haar vriendje Luke, wil ze niks meer met jongens te maken hebben. Wanneer ze op een vrijdag een enge jongen, genaamd Mason, tegen het lijf loopt, hoopt ze ook dat hij maar al te gauw uit haar leven zou verdwijnen. Toch blijkt niets minder waar. Met de rare stemmingswisselingen die deze jongen met zich meedraagt weet Mason toch Rebecca’s vertrouwen te winnen. Maar is dat wel de juiste keuze geweest? 

238 pagina's | ISBN:9789402223781 | Boekscout | 2016 | €19,25




Fragment:
Ik keek om. De jongen kwam naar me toe gefietst. Hij remde weer, dit keer naast me. Het geluid van zijn piepende remmen ging door merg en been. ‘Waarom loop je met je fiets aan de hand?’ Ik keek hem aan. Hij lachte, maar het was geen vriendelijke lach. Hij stapte van zijn fiets en kwam dichterbij. Dit was nou precies het soort enge mannen die je gewoon zou moeten negeren op straat. Ik kreeg een heel slecht gevoel en voelde mijn hart al sneller kloppen van angst. Ik wilde doorlopen, maar hij pakte mijn arm beet. ‘Laat me los!’ riep ik verontwaardigd. Hij moest alleen maar lachen en schudde zijn hoofd. ‘Ga je nog antwoord geven op mijn vraag?’ zei hij, terwijl hij mijn arm steviger vastgreep. ‘Niemand zegt wat ik moet doen. Laat me los.’ Ik probeerde me los te trekken. ‘Niemand zegt wat ik moet doen. Geef antwoord, Rebecca.’ Zijn greep om mijn arm begon pijn te doen en ik probeerde los te komen. ‘Als je me nou verdomme loslaat!’

Dit keer liet hij me los. Ik probeerde meteen weg te lopen, maar de enge jongen blokkeerde mijn weg. ‘Niet zo snel. Vertel me gewoon waarom je hier alleen met je fiets aan de hand loopt. Dit is een gevaarlijke buurt, weet je’, zei de jongen. Ik trok een wenkbrauw op. ‘Ja, nu je het zegt. In mijn buurt word je niet zomaar ondervraagd door onbekende mensen.’ De jongen bleef even stil. ‘Mijn ketting ligt eraf’, gaf ik uiteindelijk toe. Toen realiseerde ik me dat hij mijn naam had gezegd. ‘Hoe weet je mijn naam?’ durfde ik te vragen. De jongen lachte. ‘Doet dat er nou echt toe?’ vroeg hij. Ik keek hem aan. Ik werd bang van zijn intimidatie.

26-08-2016

De Witte Spiegel - Willy van Oost

Tijdens een reünie ontdekt een groep vrienden dat ze elkaar nauwelijks kennen. Door gebeurtenissen, achtergehouden geheimen, en ontwikkelingen die ze doormaken, leren ze elkaar beter kennen. Dit intrigerende verhaal geeft telkens een beetje informatie, om de spanningen in deze verhoudingen op te lossen. Niets is wat het lijkt, en niemand kan precies weten wat werkelijk of onwerkelijk is. Opgebouwde spanning stuwt het verhaal voort, waarbij de vraag aan de lezer wordt gesteld: Kun je elkaar wel echt kennen? Een onverwacht verrassend plot geeft antwoord op dit thema. 

190 pagina's | ISBN:9789402224016 | Boekscout | 2016 | €18,25


Fragment:
Luc was die morgen vroeg vertrokken richting Hoge Venen ten oosten van de Ardennen. Het regende hard toen hij het dorp Robertville in reed. Hij naderde net de brug van de zeventig meter hoge stuwdam, toen het stoplicht van de oversteekplaats op rood sprong. Het bleef wel erg lang op rood staan. De man in de grijze Mercedes achter hem zat ongeduldig dicht op zijn bumper. Eindelijk sprong het licht op groen en Luc wilde net gas geven, toen hij aan de overkant op het zebrapad, iets verderop, een man zag oversteken in een lange zwartleren jas. Hij kon nog net op tijd stoppen voor de man. De grijze Mercedes achter hem klapte bijna op zijn auto. De man die overstak keek in zijn richting, stak als dank voor het stoppen kort zijn hand op. Hé, dit kon niet, Luc keek verbijsterd naar de voorbijganger, die hij kende als geen ander, het was Simon. Hij wilde zwaaien, maar dit kon Simon niet zijn, de man die hier overstak was al jaren dood. De grijze Mercedes achter hem begon luid te toeteren. Even later stapte de chauffeur driftig uit en liep naar de auto van de stilstaande Nederlander. Luc opende het raampje. ‘Idioot, waarom stop je hier voor een leeg zebrapad’, brieste de Belg met een rood aangelopen gezicht. ‘Er steekt iemand over’, antwoordde Luc, maar aan de overkant zag hij niemand. Mogelijk had hij zich vergist en stilgestaan voor een leeg zebrapad. Hij stak zijn hand verontschuldigend op en reed langzaam weg.

24-08-2016

Boektrailer: Het verboden eiland - Helma Camp


Een geheimzinnig eiland, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week geen internet en douchen met regenwater... Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als haar verwende nichtje Jennifer meegaat. Maar al snel blijkt er meer aan de hand te zijn op het eiland. De bewoners van het eiland zijn in gevaar en Nikki en Jennifer zijn de enigen die hen kunnen redden. Midden in de nacht, over glibberige rotsen en door een tunnel die elk moment onder water kan lopen, wagen de meisjes hun leven... 



Bron: Kinderboekennieuws

23-08-2016

Buitenvervolgingstelling - Ingrid Vercautere


In Buitenvervolgingstelling legt Ingrid Vercautere haar ziel bloot na de verschrikkelijke gebeurtenissen die haar dochter zijn overkomen. Ze zet de jarenlange procesvoering op de rechtbank naast het eigen, innerlijke, emotionele proces. Heftig beschrijft ze haar strijd voor gerechtigheid en waarheid. Ze waarschuwt voor de grote impact van de rechtspraak op individu en samenleving. 

248 pagina's | ISBN:9789402219579 | Boekscout | 2015 | €19,95 





Fragment
Kort voor middernacht ga ik slapen, want het wordt de volgende dag een lange werkdag. Op dinsdag hebben we van half negen tot half één teamvergadering en van twee uur tot zeven uur heb ik om het uur een psychotherapeutisch gesprek met cliënten. Ik lig in bed en voel me rusteloos. Ik doorloop in gedachten welke cliënten ik op de vergadering moet bespreken. Mijn gedachten dwalen af naar Maaike. Ik bedenk dat als ze morgenavond niet komt eten, ik bij haar langs ga om eens te praten. Ik doe mijn ogen dicht en als in een droomtoestand hoor ik mijn dochter roepen: "Ma!" Maar ik ben wakker en ik voel een angstopwelling in mijn hartstreek. Ik hoor mijn man de trap naar onze slaapkamer opgaan en zijn gsm gaat. Hij roept: "We komen meteen!" Hij stormt de kamer binnen. "Pieter heeft gebeld, Maaike is door het raam gesprongen, de ziekenwagen is er al." In een paar minuten ben ik aangekleed en zitten we in de auto op weg naar haar appartement. Aan het Rabot komt een ziekenwagen met loeiende sirene de Opgeëistenlaan ingereden. Ik roep: "Volg die ambulance, Maaike ligt erin!" We volgen in razend tempo de ziekenwagen en stoppen bij het ziekenhuis. Ik spring uit de auto en loop naar de ambulanciers die een brancard uit de wagen rollen. Ze proberen mij af te weren, maar ik roep: "Het is mijn dochter!" Alles gaat razendsnel. Er ligt een laken over haar lichaam, een arm is ontbloot. Ik pak haar arm vast, zie haar mooie gezichtje en de lange blonde haren, haar bruine ogen zijn gesloten. Ze is buiten bewustzijn, maar ze leeft. Ik zeg haar dat we bij haar zijn en dat alles goed komt. We worden naar een wachtkamer gebracht.

22-08-2016

Jetlags & Flashbacks - Mia Christiaens


Gedurende de talrijke optredens als reisleider naar verre werelddelen bevonden de schrijfster Mia en haar man Bob zich soms in de meest vreemde situaties. De mooiste, ontroerendste en grappigste momenten hebben ze gebundeld in dit boek. Alles wordt heel treffend beschreven, waarbij de lezer de ene keer intens meeleeft en dan weer glimlacht om de komische toestanden, zoals wanneer het in Thailand op een treinperron zo hard regent dat alle ratten uit het riool naar boven komen en tussen de reizigers doorrennen. Met Jetlags & flashbackswaant de lezer zich even in een ver, warm oord.

128 pagina's | ISBN: 9789402224726 | Boekscout | maart 2016 | €17,05


FRAGMENT:
Vaag hoor ik geritsel achter mij in het hoge droge gras en draai me om. Totaal onverwacht en vooral onvoorbereid sta ik oog in oog met een grote zwarte man, een krijger misschien?

Zijn gelaat is fel behaard en rond zijn hoofd draagt hij een gevlochten krans van bruine en zwarte pluimen, zijn lange pikzwarte haar wijst wild naar alle kanten. Zijn bovenarmen zijn versierd met gevlochten linten met daartussen groene gebladerde takken. Rond zijn hals draagt hij gekleurde kralen en een halsketting met een medaillon.

Een lange boog met pijlen laat hij nonchalant op zijn schouder rusten als een belangrijk onderdeel van zijn opmaak. Voor de rest is hij naakt behalve zijn lid, dat zit veilig weggeborgen in een enorme peniskoker van minstens 30cm lang en 15cm doorsnee. De koker is met felle kleuren beschilderd en wordt overeind gehouden door een touwtje rond zijn lenden. Daaronder, het valt moeilijk te beschrijven, zijn de testikels allebei samengebonden tot één pakje ter grootte van een klein kippenei.

Flitsgedachte: als deze enorme koker voor de helft is gevuld, worden wij, westerse vrouwen, op het thuisfront wel een beetje benadeeld.

Zijn lichaamsbouw toont veel gelijkenissen met de Aboriginals in Australië.

Het totaalbeeld is indrukwekkend en ik merk dat ook hij verbaasd is over mijn blond-blanke aanwezigheid op zijn territorium. Hij neemt rustig de tijd om mij onbeschaamd te keuren, vanaf mijn sandalen via mijn jeans en rood-witte T-shirt naar mijn gezicht.

Plots lacht hij al zijn bruine tanden bloot. Oef!

Mijn spanning maakt plaats voor een gevoel van nieuwsgierigheid.

De man stapt rustig naar mij toe en gaat met zijn hand in de koker… hola, dit is écht niet wat ik verwacht en ik deins verschrikt achteruit, klaar om de aftocht te blazen en terug naar mijn gids te rennen. 

21-08-2016

Boektrailer: Lieveling - Kim van Kooten


Puck is vijf jaar en woont met haar moeder in een achterstandswijk in Rotterdam. Op een dag verhuizen ze naar een kapitale villa in Zwijndrecht, waar de nieuwe man van haar moeder woont. Het lijkt een sprookje: de man - die door Puck 'ome Meneer' wordt genoemd - ontfermt zich over het meisje. Ome Meneer overlaadt haar met cadeaus, wast drie keer per week Pucks haren en samen maken ze lange tochten in zijn grote auto.

Puck is zijn lieveling.
Het is hun geheim.
Maar soms worden geheimen te groot om 
te bewaren en willen ze gevonden worden.



20-08-2016

Achter mijn glimlach - Merel van Dam


Achter mijn glimlach is een bundel van pijnlijke, eerlijke gedachten en gevoelens. Merel beschrijft de strijd tegen deze pijn en tegen de boulimia, de strijd met zichzelf en met het leven. Achter mijn glimlach laat zien dat een eetstoornis meer is dan het oppervlakkige beeld wat de maatschappij kent. Merel neemt je ook mee in haar genezingsproces met behulp van verschillende therapieën. Zou ze de weg naar haar genezing vinden?

148 pagina's | ISBN:9789402224504 | Boekscout | febr. 2016 | €17,55




FRAGMENT:
(25 maart, 2013)

Het gaat nu echt niet goed met me! Ik kan geen hulp vragen en niemand die het ziet

Ik loop op mijn tenen, wil zo graag alles goed doen maar het lukt niet meer! Ik ben met mijn gedachten alleen nog maar bij mijn eetstoornis zodat ik nergens anders aan hoef te denken. Vorige periode had ik mijn tentamen echt maar nét gehaald, afgelopen tentamen was een 4. Ik kan niet meer nadenken, kan me niet meer concentreren. Ben alleen bezig om iedereen te laten geloven dat alles perfect gaat en ik ben moe! Ik ben moe en ik zou het liefst de hele dag in mijn bed liggen met mijn dekens ver over me heen getrokken! Ik wil niet bezig zijn met wel eten en niet eten. Ik wil niet moeten sporten. Ik wil niet leuk doen. Ik wil dat iemand me ziet, echt ziet en dat er eindelijk actie wordt ondernomen zodat er iets gaat veranderen.

Ik durf geen knuffel te vragen omdat iemand dan denkt dat het niet goed met me gaat. Maar ik zou zo graag even een knuffel krijgen. Ik voel me zo leeg en alleen.

Wanneer ik een kussen hard tegen mijn borst druk, voelt dit ook als een knuffel, alsof ik even niet alleen ben.

Ik wil eigenlijk eventjes klein zijn, huilen en zeggen dat ik bang ben. Bang dat het niet goed komt, bang om los te laten, bang om te voelen, bang om te falen, bang om te mislukken, bang om mezelf te laten zien. Om mezelf te zijn Want ik ben niet goed genoeg. Ik ben bang dat mensen mijn andere ik, de ik die alleen ik ken, niet goed genoeg vinden.

19-08-2016

Op zoek naar mijzelf - Leven met borderline - Sharita Hart


Nikita is een 28-jarige vrouw met een borderline persoonlijkheidsstoornis. Ze heeft een stormachtige relatie en volgt therapie. Ze is verslaafd aan alcohol en drugs. Daarnaast heeft ze last van psychotische klachten. Lukt het Nikita haar donkere kant achter zich te laten en te kiezen voor het licht? Op zoek naar mijzelf is herkenbaar voor mensen met borderline en helpt anderen in de zoektocht naar zichzelf.

46 pagina's | ISBN: 9789402225259 | Boekscout | april 2016 | €12,95




Fragment:
‘Ik haat je’, schreeuw ik hard en ik knal de deur achter me dicht. Ik hoor nog net Eric brullen: ‘Ik haat jou ook!’ Wat een klootzak. Hij snapt er ook helemaal niets van. Ik ben gewoon vrienden met Jordy en meer niet. Kan ik er wat aan doen dat hij jaloers is? Daar zit ik dan, opgesloten in de slaapkamer met trillende handen en een kokendheet hoofd. Eerst maar even rustig worden.

Het eerste dat in mij opkomt is alcohol. Naar de supermarkt is vijf minuutjes lopen en dan heb ik mijn drank. Nee, ik moet het niet doen. Ik ben al vijf maanden clean. Ik ben met mezelf in tweestrijd. Wel of geen drank. Vooruit dan maar, ik heb het ook eigenlijk wel verdiend. Oh nee, het regent, hé bah. Nou ja de drank komt er niet vanzelf, dus ik zal er toch doorheen moeten.

Zachtjes, want anders hoort hij mij. Zodra hij in de gaten heeft dat ik drank ga halen is het weer bonje. Ik doe de slaapkamerdeur open en sluip heel voorzichtig naar buiten. Gelukkig, hij heeft me niet door.

Bij de supermarkt haal ik zes halve liters goedkope pils. Dat is wel genoeg. Vol schaamte laad ik mijn mandje vol. Ik heb het idee dat iedereen in de rij naar mij kijkt. Zouden ze weten dat ik een drankprobleem heb? De afkeurende blikken zeggen genoeg. Ik zie gelijk de veroordeling in hun ogen. Snel reken ik af en loop naar buiten. Op de terugweg naar huis overdenk ik mijn gedrag. Ik ben bang voor de confrontatie met Eric. Het zal wel weer uit de hand lopen. Daar heb ik echt geen zin in.

17-08-2016

Boektrailer: Prijs van vertrouwen - T.M. Zaan


De mooie verschijning van Gia de Leeuw wordt door velen graag gezien, behalve door haarzelf. In een wereld van concerten en evenementen, waar zelfvertrouwen juist heel belangrijk is houdt ze zich staande. Hoewel geliefd door iedereen om haar heen, zien maar weinig personen de echte Gia. Beschadigd door haar ervaringen begeeft ze zich niet meer op het liefdespad tot een spontane ontmoeting in België ervoor zorgt dat dit alles verandert en haar leven op zijn kop zet. Wie weet het hart van Gia te stelen en wint de prijs van vertrouwen?




Bron: Tessy Zaan

16-08-2016

Als de tijd me gegund is - Een reis van ziekte naar persoonlijke groei - Meira van der Berg


Het is 1988. Meira (16 jaar) gaat naar ‘Ouwe Sunderklaas’; een jaarlijks terugkerend Texels volksfeest. In een waanzinnige nacht van drank en liefde wordt ze besmet met meningitis en ontsnapt ze op het nippertje aan de dood. Dit laat bij de onzekere tiener psychisch diepe sporen na. Ze raakt depressief en gaat op zoek naar liefde en spiritualiteit. Maar door haar roekeloze gedrag blijft ze gevangen in haar persoonlijke crisis. Precies een jaar na haar coma staat ze klaar om haar leven te beëindigen. Dit moment van grootste wanhoop biedt haar tevens de laatste kans naar persoonlijke groei.

150 pagina's | ISBN: 9789402224054 | Boekscout | febr. 2016 | €17,45


FRAGMENT:
En met een sierlijke zwaai gooi ik de twee rozen zo ver mogelijk de zee in. Als in een vloeiende beweging worden ze meegenomen op het ritme van de golven. Dan is het stil en genieten we met z’n drieën van de rust. We horen alleen nog het klotsen van het water tegen de boot.


Na een poosje slaat mijn vader een arm om me heen.

"Het was een moeilijke periode voor je, dat realiseren we ons heel goed. Maar vanaf nu kun je aansterken en je leven weer oppakken."

Samen staren we naar de oneindigheid van de zee.
"Ja vader", antwoord ik. "Vanaf vandaag ga ik leven."
Terwijl ik dit uitspreek voel ik me kwetsbaar en onzeker. Ik spreek met mezelf af dat ik een jaar de tijd heb om het leven weer te omarmen. Een jaar om me bewust te worden van het effect dat ik heb op de wereld. Een jaar om iets voor iemand te betekenen en alles uit het leven te halen wat er in zit. Er is zoveel wat ik nog niet weet, nog niet ken of nog niet ervaren heb. Ik ga het leven ontdekken zoals ik ook weer heb leren lopen. Met kleine wankele stapjes vooruit. En als ik val dan hoop ik dat het opstaan me zal lukken. Als mijn zoektocht me na dat jaar heeft bevrijd, dan weet ik dat ik me op lange termijn daadwerkelijk vrij en gelukkig kan voelen. Het enige dat me hierin nu nog kan weerhouden is dat ik deze zoektocht zonder mijn engelen zal moeten aangaan. Ik mis ze nu al en deze psychische pijn doet lichamelijk zeer. Hoe erg kun je eigenlijk iemand missen?
Mijn gedachten zijn sterk. Kernachtig. Alsof ik alles weer aan kan. Maar niets is minder waar. De enige reden dat ik zo kalm ben, is dat ik mezelf geruststel met een uitweg. Als ik over 365 dagen niet bevrijd ben van mijn angst en pijn, dan weet ik wat ik moet doen. Dan moet de fout hersteld worden en zal ik rust vinden in het licht van liefde en kracht. Dan zal ik de dood omarmen.

15-08-2016

No worries downunder! - Eline Vink


In 2012 begon Eline haar avontuur naar de andere kant van de wereld en ze had geen idee wat haar te wachten stond. Waar wilde ze precies heen? Hoe en waar kon ze hostels boeken en welke waren er goed? Hoe duur was het eten? Was het niet eenzaam of zou ze genoeg mensen ontmoeten? En hoeveel kostte zo’n reis nou? Eline neemt je via Hong Kong mee naar het sportieve Sydney, met een skydive, op surfkamp, naar de Australian Zoo van Steve Irwin, Brisbane, de outback in the middle of nowhere, Fraser Island, the Whitsundays, Cairns, Cape Tribulation en nog vele andere wonderbaarlijk mooie plekken. Australië is een enorm uitgestrekt land, met ongekende mogelijkheden. 

96 pagina's | ISBN: 9789402222449 | Boekscout | 2015 | €14,95

FRAGMENT:
Ik sliep in een slaapzak zonder muskietennet en de rest had dit wel aan de slaapzak vastzitten. Als ik helemaal in de slaapzak kroop kreeg ik geen lucht meer en werd het veel te warm. Het ging de hele tijd van: ‘Zzzzzz… Zzzzzzz.’ En ik bleef maar krabben. Vira lag allang te slapen toen ik besloot om op te staan. Ik zag namelijk iemand anders rondlopen die bij het kampvuur (dat niet meer aan was) ging zitten, dus ik greep mijn kans. Het was een Amerikaanse man van rond de 60, Sam. Hij vertelde me dat hij het zonde vond te gaan slapen op zo’n mooie avond. Ik kende hem al van eerder die avond. Hij had gitaar gespeeld en met ons gezongen bij het kampvuur, terwijl wij onze marshmallow-stokjes boven het vuur hielden. Die sfeer was onbetaalbaar mooi.

14-08-2016

Boektrailer: Niemand die me ziet - Simone Grimberg

Tijdens een fietstocht stuit de 23-jarige politieagente Inge op een vondeling. Ze probeert het kind te redden en brengt het naar het ziekenhuis, waar ze even later wordt opgevangen door de ervaren rechercheur Liesbeth. Het klikt tussen de twee en Inge mag Liesbeth assisteren bij haar volgende zedenzaak: de verdwijning van Sofie Vrolijk. Een naaktfoto van dit brave paardenmeisje is opgedoken in de telefoon van een pedofiel, maar van Sofie ontbreekt ieder spoor. Inge volgt haar gevoel, Liesbeth de feiten. Ze komen erachter dat Sofie is ingepalmd door een loverboy. Zijn de rechercheurs op tijd om Sofie uit de handen van de loverboy te redden? Klopt het gevoel van Inge dat Sofie zwanger is? En wat is de dubieuze rol van Sofies broer Bram tijdens het onderzoek? 


Bron: SimoneGrimberg Boeken

13-08-2016

Levertranen - Mijn gevecht tegen kanker en miscommunicatie - Jolanda Struik-Makkes


Op de dag dat Jolanda Struik, een sterke en positief ingestelde vrouw, de diagnose uitgezaaide dikkedarmkanker krijgt, slaat de harde werkelijkheid in als een bom. Vastberaden om deze ziekte te overwinnen, gaat ze de uitdaging aan. In dit boek betrekt zij de lezer bij haar strijd, angsten en verdriet, en de ‘missers’ in de communicatie tussen de zorgprofessionals onderling én met de patiënt. Levertranen is een sterk, mooi en persoonlijk verhaal waar liefde, familie en kracht boven het onderwerp van haar ziekte staan. Het is vooral een krachtig pleidooi om de strijd tegen kanker nooit op te geven!

138 pagina's | ISBN:9789402223828 | Boekscout | febr. 2016 | €16,75


Fragment:
Nu krijg ik geen voeding meer in de maag en darmen. Niets eten en/of drinken. Een hele opgave! Na een paar dagen mag ik drie units vocht per dag. Ik kies voor wat yoghurt, een glas limonade en als derde een glas water voor de kleine slokjes tussendoor. Ik heb zo’n dorst. Praten is lastig, omdat mijn mond letterlijk bijna dichtgeplakt zit. Ice-crunch, wat fijn, wat een oplossing. Ik denk dat ik er ’s nachts minstens vijf keer om vraag, na een ritje naar het toilet. Ik lepel het voorzichtig naar binnen en mijn mond is iets minder droog. 
 
Gesprekje tussen een verpleegkundige en een leerling, boven mijn hoofd: "Kijk, dit is nou een subclavia. Daar loopt de voeding doorheen, en komt rechtstreeks in de bloedbaan. Als zo’n infuus moet worden verwijderd, moet je altijd goed opletten, dat de blauwe tip aan het einde van de lijn, meekomt. Als die blijft zitten, komt ie namelijk in de bloedbaan en dus uiteindelijk in het hart. Je kunt je voorstellen dat dat niet best is"…
 
Zo, dat is niet mis. Ik heb weer wat om over te piekeren. Dat moet ik dus goed in de gaten houden als het zover is. Waarom denken mensen niet na over wat ze zeggen bij een patiënt die in zo’n situatie verkeert? Ik vind dat ik niet echt opknap. Ik voel me elke dag zieker. Op zoek naar wat zekerheden en steun vraag ik aan een verpleegkundige of het wel goed komt met mij: ga ik hier dood, of kom ik ooit weer thuis? Haar antwoord zal ik niet snel vergeten: "Ik weet het eigenlijk ook niet. Maar ja, de dokter heeft u TPV gegeven, dus heeft hij nog wel hoop". Zo, die is raak. Ben ik echt zo ziek dan?
BewarenBewaren

12-08-2016

Operatie Geslaagd - Afghanistan: van oorlogschirurgie naar PTSS - Erik Krikke


Als operatieassistent chirurgie gaat Erik Krikke in de zomer van 2007 op uitzending naar Afghanistan. De oorlog is in volle gang. In het NAVO-hospitaal op Kandahar Airfield wordt dag en nacht met man en macht gewerkt om lijf- en ledemaatreddende chirurgie te verrichten. Een onderbelichte kant van oorlogvoering. Alle ervaringen gaan Erik onder de huid zitten. Het opereren van vele zwaargewonde militairen, politiemannen en burgerslachtoffers onder primitieve omstandigheden maakt uiteindelijk van de hulpverlener een slachtoffer. Zijn zwaarste gevecht begint pas jaren later. Hij moet als veteraan de confrontatie aangaan met zijn PTSS, maar vooral met zichzelf.

250 pagina's | ISBN: 9789402225334 | Boekscout | april 2016 | €19,95

FRAGMENT:
Het beeld van een Afghaanse militair, die gewond is geraakt bij een aanslag met een bermbom, schiet door mijn hoofd. Zwaargewond aan beide benen werd hij binnengebracht. Ik stel me voor hoe dat moet zijn.

Zodra hij zijn ogen opent en omhoog kijkt, ziet hij allemaal onbekende mensen. Ze hebben operatiemutsen op, dragen mondmaskers en staan over hem heen gebogen. De gezichten zijn daardoor allemaal onherkenbaar. Heldere blauwe ogen kijken op hem neer. Hij ziet hun bezorgde blikken. Iedereen roept naar elkaar in een voor hem onverstaanbare taal. Hij wordt overmand door paniek en hij begint druk te bewegen, maar zijn lichaam wil niet meewerken. Dan kijkt hij naar beneden. Waar tot voor kort twee gezonde benen zaten is alles onder beide knieën veranderd in een bloederige massa weefsel. Wild kijkt hij om zich heen. Niemand lijkt hem te horen. Dan vinden zijn ogen een paar donkere ogen en hij hoort een rustige stem die hij kan verstaan. Wild begint hij te praten.

"Hij vraagt of jullie zijn benen nog kunnen redden", zegt de tolk. Hij vervolgt dat de patiënt zegt, dat hij zonder benen niet voor zijn gezin kan zorgen. Als we zijn benen niet kunnen sparen, dan wil hij liever dood. De chirurg hoort de tolk aan en werpt dan een korte blik op beiden onderbenen van de patiënt.

"We zijn goed, maar zo goed nou ook weer niet."

10-08-2016

Boektrailer: Gevarenzone - Jennefer Mellink


Pip wil uit huis. Ze heeft voortdurend ruzie met haar moeder, die haar elke dag weer de huid vol scheldt omdat ze gestopt is met haar opleiding. Op een mooie dag in september lijkt alles op zijn pootjes terecht te komen: Pip vindt een leuke baan én een eigen huisje. Maar dat huis is niet zo geweldig als het lijkt. Nadat Pip en haar vrienden een ouijabord hebben gebruikt, gebeuren er allemaal vreemde dingen: spullen verdwijnen of gaan kapot en er gaat zelfs iemand dood, zoals het ouijabord al had voorspeld. Pips nieuwe leven verandert in een regelrechte hel. Wie heeft het op haar voorzien? Is het iemand van haar vrienden die haar in de maling neemt? Zijn het kwade geesten? Of zijn het spoken uit haar verleden?



Bron: Clavisuitgeverij

09-08-2016

Mama ik houw van jou - Gerdie van Zon


Wanneer de vijfjarige Mirthe Sanders uitvalsverschijnselen van haar ogen en benen krijgt, hebben haar ouders nog geen idee van de zoektocht die hen te wachten staat. Ondanks herhaalde ziekenhuisopnames, (bloed)onderzoeken en MRI-scans blijft lang onduidelijk wat Mirthe precies heeft. Ze belandt in een rolstoel en verliest een groot deel van haar zicht. Mirthe toont, zo jong als ze is, een ongeloofl ijke veerkracht. Haar levensbedreigende ziekte remt haar levenslust en innemendheid nauwelijks. Alsof ze voorvoelt dat ze niet lang meer te leven heeft, stort het meisje met de engelenjurk en -vleugels zich op nieuwe uitdagingen, zoals het leren van braille. Zo leert ze de volwassenen om haar heen belangrijke lessen over het accepteren en het gretig beleven van dat wat op je pad komt. In dagboekachtige fragmenten verhaalt Gerdie van Zon over de periode voorafgaand aan de diagnose, de verslagenheid wanneer bij Mirthe een zeer progressieve vorm van MS wordt geconstateerd en over de dagelijkse harde met z'n zessen. 

144 pagina's | ISBN: 9789079287673 | Uitgeverij Personalia | febr. 2016 | €12,50

08-08-2016

Zo gaan de dingen in Tunesië - Denise Marzouk-Cornelisse


Denise Marzouk-Cornelisse komt na enkele omzwervingen terecht in Tunesië, waar ze als gids/reisleidster aan de slag gaat. Het werk vindt ze geweldig en ze voelt zich er direct thuis. Zij besluit om haar leven op te bouwen in Tunesië. De eerste jaren werkt ze als gids en reist ze door het land. Zo ontmoet ze haar toekomstige man en ze krijgen twee zonen. Gedurende al die jaren dat ze in Tunesië woont, heeft Denise door haar werk het land en de cultuur goed leren kennen. Als gevolg van de revolutie in 2011 maakt Denise de economische achteruitgang van dichtbij mee. Zo verandert haar horizon en gaat ze enkele maanden in Spanje, Portugal en Jordanië wonen. Na haar terugkeer in Tunesië, slaat het noodlot toe. Door laffe terroristische aanslagen valt het doek voor het toerisme in Tunesië. Zo gaan de dingen in Tunesië is het eerlijke verhaal van een jonge Nederlandse vrouw in Tunesië, gedurende de jaren 1990 tot 2015. 

276 pagina's | ISBN: 9789402226546 | Boekscout | mei 2016 | €20,45 

FRAGMENT:
Omdat we steeds op reis waren, moesten we van alles verzinnen om elkaar te treffen. Zo was ik een keer met een groep gasten in Nefta, een klein dorpje met een prachtige oase naast Tozeur. Ik wist dat Mohamed ook op dat moment met gasten in de buurt logeerde. Ik zat op de grond aan een tafeltje in een bedoeïentent toen ik hem binnen zag komen. Wat doet hij nou hier, dacht ik. Achter hem stond zijn groep toeristen. Lachend kwam hij snel naar mij toe. “Goed hè? Heb ik geregeld”, zei hij trots. “Ik heb de hele groep omgepraat om samen met mij in de bus hierheen te komen om jou te zien”, vertelde hij hardop, zodat iedereen het kon horen. Zonder de toeristen wilde de buschauffeur niet zomaar de bus laten rijden, dus moest iedereen mee naar de folkloristische avond in Nefta. We dansten en iedereen was in een feeststemming. Mijn gevoelens voor hem groeiden. Overal waar ik in Tunesië met mijn bus kwam, was hij net geweest of andersom. We liepen elkaar steeds mis. Dat was erg frustrerend. De communicatie verliep dan ook vaak via de hotelrecepties. Iedereen bemoeide zich met onze relatie. De receptionisten gaven briefjes door, de chauffeurs spraken af hoe ze het beste konden rijden, zodat we elkaar toch konden zien. Hoteldirecteuren lieten mij in hun bureau 's avonds telefoneren met Mohamed. Ik maakte regelmatig hele lange sanitaire stops, in het zuiden van Tunesië, op een kruising bij een benzinepomp. Ik wist namelijk dat hij rond die tijd uit de tegenovergestelde richting langs zou rijden. Vijf minuten kregen we de tijd. Een vluchtige kus tussen het geronk en lawaai van twee bussen in. Daar hadden we op het moment even genoeg aan, het kon niet anders. Ik had me de hele dag verheugd op deze vijf minuten. het moment van de dag. 

07-08-2016

Boektrailer: Collage and Keep - Eleanor Shakespeare


Steeds meer volwassenen zoeken naar een manier om hun gedachten te ordenen, emoties van zich af te schrijven of toekomstbeelden vorm te geven. 'Collage and Keep' is een visueel dagboek voor al je gedachten, dromen, herinneringen en ambities. Dit boek kan jouw boek worden. Reis door je eigen wereld, sta stil bij wat je denkt en voelt, en laat je indrukken na. Knip, plak, creëer, speel en verbeeld je leven. Eleanor Shakespeare is een illustratrice en ontwerpster uit Londen. In haar werk gebruikt ze een mix van fotomontages, handlettering en kleur. Haar werk verscheen al in 'The Telegraph', 'Therapy Today' en 'Boneshaker Magazine'.



Bron: WPG Uitgevers België

06-08-2016

Ademtocht - ASTMA… Losgelaten in een wereld zonder lucht - Henk Kuipers


Dit boek bevat een portret van een astmapatiënt, die heel plotseling wordt geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het leven. Je wordt meteen gepakt door het verhaal dat heel levendig en met de nodige humor is geschreven. De blik op de wereld om hem heen wordt heel precies weergegeven. Vooral omdat die wereld even heel klein wordt. 

162 pagina's | ISBN: 9789402225464 | Boekscout | april 2016 | € 17,75 

Fragment:
Het kost me allemaal moeite genoeg. Ondertussen is de koffiekar er al. ‘Wilt u koffie of thee? Eén of twee? Nog wat anders?’ Er wordt een kop koffie en een karnemelk op tafel neergezet. Als ik in de spiegel kijk, schrik van mezelf. Ben ik dat? Geen gezicht. Daar zie ik een vreemde kerel achter een achterlijke baardgroei van een paar weken. Ik: ‘Even scheren?’ Hij: ‘Dat dacht ik niet! Ik was eerst alleen uw bovenhelft. Dan gaat u terug in bed. Later op de ochtend kom ik wel terug voor de rest. Anders wordt het te veel.’ Doodop plof ik terug in de kussens. Heerlijk. Rustig. Even geen gedoe. Toch vliegen mijn gedachten alle kanten weer op. Enige sturing zit er nog niet in. De koffie is intussen kouder en de karnemelk warmer geworden. Toch laat ik het mij goed smaken. Zalig vind ik het dat ik weer enigszins languit kan liggen. Pardoes val ik in slaap. Als ik wakker word ben ik weer een stuk opgeknapt. Een sms van Nienke doet de telefoon tetteren en knipperen. Ik bel haar. Heerlijk, ik kan weer aardig goed praten zonder te veel ademnood en gehoest. Waarschijnlijk heeft ze het nu lastiger met mij dan ikzelf. Vanmiddag komt ze weer op bezoek. Zo! Dit doet me ook bijzonder goed! Dat gevoel van ‘heerlijk’ stroomt spontaan mijn aderen binnen. Ik heb daar, deze keer gelukkig, ook geen controle over. Wat kun je eigenlijk al genoeg hebben aan heel weinig. Eigenlijk is dit niet weinig, maar het belangrijkste. Als we uitgepraat zijn en ik de mobiel terug leg op het nachtkastje en nog even nageniet, pak ik de tv-gids. ‘Koffietijd’ begint juist met de behandeling van het laatste stukje programma. Vele ochtenden zal ik dit programma hierna nog opstarten.


05-08-2016

Zichtbaar Onzichtbaar - Boek over mijn kind met Autisme - Linda Lubach-de Wit


De dochter van Linda Lubach-de wit heeft autisme. In dit boek heeft Linda haar ervaringsverhaal opgeschreven. De verschillende emoties die hierbij aan bod komen, passeren allemaal de revue: dankbaarheid en blijdschap, maar ook verdriet en onzekerheid. Zichtbaar Onzichtbaar biedt hiermee een herkenbaar verhaal voor ouders die ook een kind met autisme hebben, en die wellicht met hun handen in het haar zitten. De strijd in het gezin, maar ook de gevoelsmatige strijd in het hoofd wordt treffend verwoord in het boek. 

76 pagina's | ISBN: 9789402226287 | Boekscout | mei 2016 | € 13,95



FRAGMENT:
Vandaag is het dan zover. We zitten in de auto, op weg naar de GGZ-instelling waar Nicky de afgelopen weken allemaal testen heeft gedaan. Onderweg zeggen we niet veel tegen elkaar en we zijn allebei met ons hoofd ergens anders. Tom laat het allemaal op zich afkomen en weet niet goed wat hij er allemaal van moet denken. Ik daarentegen weet bijna 100% zeker dat mijn voorgevoel klopt, ik weet zeker dat er wel degelijk iets aan de hand is met Nicky. De afgelopen jaren vliegen aan me voorbij; verdriet, emotie, onmacht, frustratie, woede, onbegrip, en nog veel meer gevoelens. De afgelopen jaren waren niet makkelijk voor ons en wat hebben we bergen werk moeten verzetten om te komen waar we nu zijn.
 
Laat de verlossende woorden alsjeblieft straks gezegd worden, zodat we verder kunnen en weten waar we aan toe zijn. Weten dat we niet meer tussen wal en schip vallen, want zonder een diagnose kom je nergens. Diagnose? Ja, zeker weten! Wij willen ons kind ook geen stempel opdrukken, maar wat we wel heel graag willen is onze ogen niet sluiten en er alles aan doen om ons kind zo goed mogelijk te helpen, zodat ze gelukkig is. Met een diagnose kunnen we haar hulp bieden en zijn er veel meer mogelijkheden voor Nicky en voor ons.
 
Eenmaal binnengekomen mogen we meteen doorlopen naar de derde verdieping. Ik begin het nu wel eventjes heel warm te krijgen en de spanning stijgt. Het maalt constant door mijn hoofd, ik weet het zeker, ik weet het bijna zeker!
"De papa en mama van Nicky mogen meelopen." Het is dezelfde psycholoog die een van de testen bij Nicky heeft afgenomen. In de spreekkamer zit de andere psycholoog al klaar met alle papieren.


03-08-2016

Boektrailer: Verlamd - Gerard van Gemert


Jespers vader is politieagent op het eiland Terschelling. Jaren geleden, toen hij nog rechercheur in Amsterdam was, heeft hij een dader van een roofoverval achter de tralies gekregen. De tweede dader is op de plaats van de misdaad doodgeschoten door de politie. Jesper ontdekt nu dat er nog een derde crimineel bij betrokken was. En die wil wraak nemen op zijn vader door de zus of broer van Jesper iets aan te doen. Jesper is, zo krijgt hij te horen, de enige die dat kan voorkomen. Tenminste, als de jongen de identiteit van de mysterieuze misdadiger, die af en toe in zijn buurt opduikt, snel achterhaalt. Kan Jesper degene die zijn gezin bedreigt op tijd ontmaskeren?


Bron: Clavisuitgeverij

02-08-2016

2 keer kanker, 2 keer een gewonnen gevecht - Sabine Moons


Kanker is een chronische ziekte, dat weet Sabine maar al te goed. Ze heeft twee keer kanker gehad met telkens zware behandelingen. Héél eerlijk en met veel vechtlust en een vleugje humor beschrijft ze haar relaas in dit boek. Ze is er sterker dan ooit uitgekomen en geniet nu van de kleine dingen. Carpe diem is haar levensmotto geworden. Ook schrijft ze over gezonde voeding en beweging, dit heeft een gunstig effect op haar en ze heeft zo minder last van alle bijwerkingen. Een emotioneel verhaal dat laat zien hoe zwaar het kan zijn, maar ook met veel positiviteit en strijdlust.

156 pagina's | ISBN: 9789402226461 | Boekscout | mei 2016 | € 17,65


FRAGMENT:
De beste pijnstillers vond ik: positief denken en mijn humor. Onze gedachten kunnen lichamelijke klachten doen verminderen of juist verergeren. Dat vond ik een bijzonder interessante denkpiste, zeker voor mensen met chronische pijn. De kunst was gewoon om zo positief mogelijk te blijven denken over je toestand. Wie moeilijk vrede kon nemen met een lichamelijke beperking, maakte die beperking alleen maar groter. Wie echter steeds mogelijkheden bleef zien, maakte de toestand kleiner en had er ook minder last van. Het was maar hoe je het bekeek. Ik kon soms ook best jaloers zijn op gezonde mensen, mensen met een carrière. Aan uit werken gaan moest ik niet meer denken, had ik me ondertussen ook bij neergelegd, maar toch, soms was het nog moeilijk. Ik had het ook liever anders gewild, wou ook onbezorgd kunnen leven. Maar even later relativeerde ik weer, ieder huisje zijn kruisje.

01-08-2016

Van Bali naar Nederland met een 125cc motor - Gerard Elferink


In Van Bali naar Nederland met een 125cc motor vertelt Gerard op zijn eigen vrolijke, soms cynische, maar altijd losse manier hoe het is om zo’n reis te maken. Hij kijkt nadrukkelijk met zijn eigen ogen, en ziet daardoor vaak wat anderen niet zien. Het is heerlijk om op die manier kennis te maken met een volk, met een cultuur, met de natuur, en met de unieke instelling die ervoor zorgt dat een avonturier altijd wel overeind blijft.

96 pagina's | ISBN: 9789402222319 | Boekscout | 2015 | €15,95




FRAGMENT:
In de bar liepen wat Russische dames rond en Osman wilde wel met hen aanpappen en ik vond dat best, hij kon gerust blijven maar ik wilde terug naar het hostel. Ik had het wel gezien en toen kwam de gevraagde rekening, deze bedroeg 4.800 lire en dat is omgerekend een kleine 1800 euro! Ik kreeg bijna een hartaanval. Ik zei nog: ‘Dit lezen we verkeerd dat moet 480 lire zijn, de komma staat verkeerd.’ De 480,- lire was ook nog aan de hoge kant, gezien het aantal biertjes van ongeveer tien per persoon. Nee, het was 4.800 en of we maar even wilden betalen en er stonden meteen enkele maffiatypes om ons heen van Turkse en Russische afkomst. De prijs was zo hoog omdat het een nachtclub zou zijn (op de gevel staat café-restaurant) en omdat daar nachtclubprijzen voor betaald moeten worden of je nu wel of niet van de dames gebruikmaakt; de ladies moeten immers betaald worden. Ik had niet zoveel geld bij me en Osman ook niet en we werden met een auto naar een pinautomaat gebracht met enkele van die maffiagasten om ons heen. En geloof me, ze hebben allemaal een vuurwapen op zak, wapens zijn in Turkije makkelijk te verkrijgen, het is gemeengoed. We hebben beiden gepind met die gasten in onze nek en de rekening gesplitst.