23-08-16

Buitenvervolgingstelling - Ingrid Vercautere


In Buitenvervolgingstelling legt Ingrid Vercautere haar ziel bloot na de verschrikkelijke gebeurtenissen die haar dochter zijn overkomen. Ze zet de jarenlange procesvoering op de rechtbank naast het eigen, innerlijke, emotionele proces. Heftig beschrijft ze haar strijd voor gerechtigheid en waarheid. Ze waarschuwt voor de grote impact van de rechtspraak op individu en samenleving. 

248 pagina's | ISBN:9789402219579 | Boekscout | 2015 | €19,95 





Fragment
Kort voor middernacht ga ik slapen, want het wordt de volgende dag een lange werkdag. Op dinsdag hebben we van half negen tot half één teamvergadering en van twee uur tot zeven uur heb ik om het uur een psychotherapeutisch gesprek met cliënten. Ik lig in bed en voel me rusteloos. Ik doorloop in gedachten welke cliënten ik op de vergadering moet bespreken. Mijn gedachten dwalen af naar Maaike. Ik bedenk dat als ze morgenavond niet komt eten, ik bij haar langs ga om eens te praten. Ik doe mijn ogen dicht en als in een droomtoestand hoor ik mijn dochter roepen: "Ma!" Maar ik ben wakker en ik voel een angstopwelling in mijn hartstreek. Ik hoor mijn man de trap naar onze slaapkamer opgaan en zijn gsm gaat. Hij roept: "We komen meteen!" Hij stormt de kamer binnen. "Pieter heeft gebeld, Maaike is door het raam gesprongen, de ziekenwagen is er al." In een paar minuten ben ik aangekleed en zitten we in de auto op weg naar haar appartement. Aan het Rabot komt een ziekenwagen met loeiende sirene de Opgeëistenlaan ingereden. Ik roep: "Volg die ambulance, Maaike ligt erin!" We volgen in razend tempo de ziekenwagen en stoppen bij het ziekenhuis. Ik spring uit de auto en loop naar de ambulanciers die een brancard uit de wagen rollen. Ze proberen mij af te weren, maar ik roep: "Het is mijn dochter!" Alles gaat razendsnel. Er ligt een laken over haar lichaam, een arm is ontbloot. Ik pak haar arm vast, zie haar mooie gezichtje en de lange blonde haren, haar bruine ogen zijn gesloten. Ze is buiten bewustzijn, maar ze leeft. Ik zeg haar dat we bij haar zijn en dat alles goed komt. We worden naar een wachtkamer gebracht.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen