26-08-16

De Witte Spiegel - Willy van Oost

Tijdens een reünie ontdekt een groep vrienden dat ze elkaar nauwelijks kennen. Door gebeurtenissen, achtergehouden geheimen, en ontwikkelingen die ze doormaken, leren ze elkaar beter kennen. Dit intrigerende verhaal geeft telkens een beetje informatie, om de spanningen in deze verhoudingen op te lossen. Niets is wat het lijkt, en niemand kan precies weten wat werkelijk of onwerkelijk is. Opgebouwde spanning stuwt het verhaal voort, waarbij de vraag aan de lezer wordt gesteld: Kun je elkaar wel echt kennen? Een onverwacht verrassend plot geeft antwoord op dit thema. 

190 pagina's | ISBN:9789402224016 | Boekscout | 2016 | €18,25


Fragment:
Luc was die morgen vroeg vertrokken richting Hoge Venen ten oosten van de Ardennen. Het regende hard toen hij het dorp Robertville in reed. Hij naderde net de brug van de zeventig meter hoge stuwdam, toen het stoplicht van de oversteekplaats op rood sprong. Het bleef wel erg lang op rood staan. De man in de grijze Mercedes achter hem zat ongeduldig dicht op zijn bumper. Eindelijk sprong het licht op groen en Luc wilde net gas geven, toen hij aan de overkant op het zebrapad, iets verderop, een man zag oversteken in een lange zwartleren jas. Hij kon nog net op tijd stoppen voor de man. De grijze Mercedes achter hem klapte bijna op zijn auto. De man die overstak keek in zijn richting, stak als dank voor het stoppen kort zijn hand op. Hé, dit kon niet, Luc keek verbijsterd naar de voorbijganger, die hij kende als geen ander, het was Simon. Hij wilde zwaaien, maar dit kon Simon niet zijn, de man die hier overstak was al jaren dood. De grijze Mercedes achter hem begon luid te toeteren. Even later stapte de chauffeur driftig uit en liep naar de auto van de stilstaande Nederlander. Luc opende het raampje. ‘Idioot, waarom stop je hier voor een leeg zebrapad’, brieste de Belg met een rood aangelopen gezicht. ‘Er steekt iemand over’, antwoordde Luc, maar aan de overkant zag hij niemand. Mogelijk had hij zich vergist en stilgestaan voor een leeg zebrapad. Hij stak zijn hand verontschuldigend op en reed langzaam weg.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen